Soms voel ik me alleen, en alleen maar moe. Ik weet even niet waarheen, en al helemaal niet hoe....
De prijs van plezier hebben...
Alsof jij nooit echt de mijne was,
en ik nooit de jouwe geweest ben.
Alsof mijn leven geleefd wordt,
ik de regels van de regie niet ken.
De vermoeidheid maakt me maar half,
misschien niet eens..
Ik weet niet meer wie ik ben,
Of wie ik zou moeten zijn geweest.
De pijn wordt verbeten
maar praten helpt niet meer
De wond wil maar niet genezen
en mijn wezen doet zoveel zeer
Te lezen over verdriet
veroorzaakt verdriet
Jouw pijn is mijn pijn
en ik wil dat het stopt.
Stopt met wezen, stopt met zijn
het verdrinken is genoeg geweest.
Ik wil eindelijk eens zelf zijn,
wie mijn wezen is.
Want de destructie maakt kapot
slaat en graaft zo hard, zo lang
dat het kwijtmaakt wie ik ben
en vreet waaraan het kan.
Moet de moed dan opgegeven,
toegeven aan het geweld
Laat ik dan mijn leven leven
zoals jij mij altijd hebt voorspeld?
Ik weet het niet, ik ben gewoon op
ik wil rust nu
rust
rust
...rust...
Het feest was geweldig, de indrukken ook. Ik heb genoten, óntzettend genoten. Ik had het niet willen missen. Maar waarom dan, heb ik dat gevoel... Dat gevoel, altijd na iets leuks, iets moois, iets fijns...
Dat lege gevoel, alleen te zijn. Iets te missen. Leeg, zo leeg. Mijn energie ligt onder het nulpunt, mijn lijf doet zeer. Lopen gaat pijnlijk, nadenken nauwelijks. Mijn werk blijft weer liggen en ook naar school gaan lukt me niet. Zels het wachten totdat mijn pagina's geladen zijn op de computer vermoeid me enorm. Ik voel het wegvloeien, zomaar, verdwijnen. Waar is mijn regie? Waarom gebeurt dit me telkens? Waar blijft mijn energie, mijn moment, mijn leven?
Zelfs ontspannen lukt niet. Het schilderen is een fiasco geworden vandaag. Zelfs mijn computer slaat op tilt wanneer ik de foto's wil inscannen en wil verkleinen. Geen beginnen aan. En ik raak leger en leger.
Ik zou op bed kunnen gaan liggen... wachten tot het beter wordt. Maar dat helpt niet. Dûh. Tuurlijk helpt dat niet. Maar wat moet ik nog? Wat kan ik nog?
Morgen is het weer woensdag. Zoals wel vaker het geval is, na dinsdag en voor donderdag. Ik mag weer een bezoekje brengen aan mijn psychiater. Één van de twee. Ben benieuwd of ze helpen kan want ik weet het niet meer zo goed. Ik ben zó moe..
Maar als zelfs 2 psychiaters mij niet helpen kunnen... wat moet ik dan nog?
Ik weet het niet, ik ben gewoon op
ik wil rust nu
rust
rust
...rust...
mandy, januari 2012
Website: http://meneervink.nl/mandy
Delen
Laat een reactie achter
-0
Weltevree schreef op 10 Jan 2012 om 17:44
Oh kijk hij doet het weer, de duimendrukker. Was een paar dagen buiten bedrijf...
-0
Taco-Veldstra schreef op 10 Jan 2012 om 17:45
Iedereen ervaart na een high [het feest] een dip...Toen ik thuis kwam na een denderende show...was het huis leeg!
Duim Taco
-0
madje88 schreef op 10 Jan 2012 om 17:46
Dank jullie wel lieve mensen... ben blij met jullie reacties. Ik denk ook dat mijn energie wegvloeit, maar ik weet niet hoe te stoppen. En mijn vermoeidheid veroorzaakt ook weer meer problemen met mijn reuma.. 't lijkt soms dweilen met de kraan open... :(
-0
Talia schreef op 10 Jan 2012 om 18:15
nou je bent ook niet alleen in je gevoel hoor !
het feest was te gek maar ik kan nog altijd maar niet terug opladen en ben ook ontzettend moe.
ik zat net al te denken als er nou eens een pilletje vol energie bestond want ik moet vanavond de knop echt omgooien morgen komt er een hele delegatie over de vloer bij me ... en nog zo ontzettend veel te doen ...
hoe dan ook, wat mij helpt is mijzelf wel de rust te gunnen. ik ging vaak balend even slapen omdat ik me er niet tegen kon verzetten en dan verlies je veel energie aan die negatieve gedachten omdat je het anders wilt als dat het is.
ik heb mij de laatste paar weken bij neergelegd dat ik die slaap nodig heb en dat het goed is en dan wordt ik toch wakker met wat meer energie. ik hoop dat je hier wat aan hebt !
-0
reiki schreef op 10 Jan 2012 om 19:20
Inderdaad, het is soms beter om toe te geven aan de vermoeidheid dan er tegen te vechten. Jouw tekeningen zijn prachtig, hoor !
-0
Ruud schreef op 10 Jan 2012 om 21:05
Denk aan de kinderen in je klas. De kinderen die jij op weg helpt naar hun toekomst. Denk aan de blijde gezichten als je ze stimuleerd om te groeien. Denk daar aan. Juf Madje kan de hele wereld aan. En wij staan achter je...reken maar.
-0
sharonimus schreef op 10 Jan 2012 om 21:11
Ik voel me echt totaal hetzelfde. Wou dat ik iets wist wat je eraan kon doen, maar sterkte. :(
-0
Mc-suffie schreef op 10 Jan 2012 om 21:48
Madje, vergeef me als ik iets in eerdere artikelen gemist heb, maar heb jij geen ME ? VErmoeidheidssyndroom of zoiets?
Een vriendin van mij heeft dat en die beschrijft soortgelijke klachten...
-0
Roswitha78 schreef op 10 Jan 2012 om 21:58
Misschien moet je leren jezelf af te sluiten.. ben je volledig leeggetrokken.... sterkte ik weet dat het onzettend zwaar is.
-0
Sandra-Philippo schreef op 10 Jan 2012 om 21:58
Het is vreselijk als je de tol later steeds weer moet betalen.
-0
Rose_love schreef op 10 Jan 2012 om 22:02
Heel erg, als er aan iets leuks doen altijd zo'n prijskaartje hangt hè.. zelfs van het terugkijken kun je dan moe worden..
-0
madje88 schreef op 10 Jan 2012 om 22:10
Lieverds, allemaal heel erg bedankt voor jullie lieve reacties..
Talia: Als er zo'n pil bestond, sloeg ik mijn slag... Zou heerlijk zijn. Lekker naar bed zometeen..... 'k heb het nodig..
-0
madje88 schreef op 10 Jan 2012 om 22:11
Reiki en Hennie: dank jullie wel.....!
Ruud: wat een lieve reactie. Ik weet het wel, maar mijn gevoel en vooral mijn lijf zeggen soms hele andere dingen..helaas.. Maar je reactie doet mee veel goed... dank je
-0
madje88 schreef op 10 Jan 2012 om 22:14
Sharon: ik denk dat wij elkaar de hand kunnen schudden... Ellende.. :(
Mc-Suffie: ME is nooit echt vastgesteld, ik heb een vorm van reuma die gepaard gaat met ernstige oververmoeidheid.. bij mij is het chronisch.
Roos: Denk dat je gelijk hebt.. maar ik weet niet hoe! Ik wil heel graag dat soort dingen meer aanwenden, want ik ben zo op elke keer... Dank je wel..
-0
madje88 schreef op 10 Jan 2012 om 22:15
Lucifall: Dank je wel... je het is heel vervelend, weerhoudt me er soms zelfs van om leuke dingen te doen...
Rose: Zo jong en ook al belast... ontzettend ellendig.. Sorry voor je... Beperkt in veel dingen, helaas..
-0
Berna schreef op 10 Jan 2012 om 22:58
Laat de moeheid maar even toe Mandy. Je hebt heel veel energie gegeven om naar het feest te komen en dan al die indrukken enz.
Slaap lekker voor zo. Liefs Berna
-0
lebonton schreef op 11 Jan 2012 om 16:17
praxhtige afbeeldingen, die het verhaal versterken. thumbs up.
-0
Mereltje schreef op 13 Jan 2012 om 08:11
Mooi geschreven en prachtige tekeningen, hopelijk voel je je snel weer wat sterker
-0
Hondfikske schreef op 15 Jan 2012 om 16:42
Sterkte,meisje....slaap maar eens goed uit en probeer je gedachten een beetje positief te houden...en hopelijk snel weer beter! D
-0
chrisrik schreef op 19 Jan 2012 om 20:47
Je schreef dit zo mooi en je hebt zo'n prachtige tekeningen neergezet!
Hou moed en veel sterkte!
Laat die Belgische duim een duwtje geven in de goede richting!
-0
Inspirtatie schreef op 13 May 2012 om 20:13
heel veel sterkte prachtig geschreven ben echt onder de indruk van je artikelen
Lid sinds 9 maanden
1180 reacties geplaatst
3876 artikelen beoordeeld
75 artikelen geschreven
Gerelateerde artikelen
madje88 beveelt aan
- Ik bén fulltime moeder. Ik werk er alleen ook nog bij!
- "Juf, mag ik dood?".....ze vroeg het écht....
- "Juf, mag ik dood?" deel 2.
- Verward gedogen niet met verlangen...ik wil je niet.
- Mama, waarom moest ik dood?
- Inclusief onderwijs; het beste voor het kind? –De leerkracht is beperkt.
- Houd je kankerkop!..het is geen vraag.
Weltevree schreef op 10 Jan 2012 om 17:30
Ja, wellicht staat je onderbewuste energeticabaan open en ben je eenzaam na het feest. Maar de kaarten op je website zijn prachtig.