Het zal niemand ontgaan zijn. Er is een economische crisis. De Euro is mislukt, dat kunnen we nu wel concluderen. Maar hoe kon dit nu allemaal gebeuren. Laten we eens een stapje terug in de tijd gaan.

Aan het einde van de vorige eeuw is het plan geboren om binnen Europa een gezamenlijke munt in te voeren. Het betalings verkeer zal door het invoeren van deze munt een stuk gemakkelijker worden, zo was de gedachte. Er hoeft binnen Europa dan geen rekening meer gehouden te worden met wissel koersen. Hierdoor zullen bedrijven beter gaan verdienen omdat er geen geld verloren zal gaan aan de kosten die bij het omwisselen van geld nu eenmaal gemaakt worden. Een prachtig idee, een idee dat echter nooit goed is uitgedacht.

De euro leider

Om de gemeenschappelijke munt sterk te maken, en sterk te houden werden er diverse top overleggen gehouden. De Europese leiders kwamen bij elkaar om afspraken te maken over de Euro.
Hier is de ellende die we nu meemaken eigenlijk al begonnen. Europa bestaat uit een groot aantal landen, die ieder een eigen regering hebben. Een centraal gezag is er niet in Europa. Men kan dus gemakkelijk de gemaakte afspraken negeren, evenals de sancties die op gelegd worden na het negeren van de afspraken.
Ondanks de verschillen van mening over de gemeenschappelijke Europese munt werden in het verdrag van Amsterdam en het verdrag van Maastricht de Europese munt een feit. De Euro was geboren.

De politiek

De toenmalige Nederlandse politieke leiders hebben dit weekend in een interview in de Volkskrant verklaard dat ze eigenlijk de invoering van de Euro een verkeerd besluit vonden. De afspraken waren niet waterdicht, men kon alle kanten op met deze afspraken. Volgens de toenmalige premier Wim Kok kon de euro niet lukken. Ook de coalitie partner de VVD, onder leiding van Frits Bolkenstein zag niets in de Euro, net zoals het CDA kopstuk Ruud Lubbers die de Euro zelfs rampzalig noemde, zo blikt nu pas uit het Volkskrant interview.
Aan de Nederlandse burger werd niets gevraagd, zoals bekend kregen wij deze munt door de strot geduwd. Van een democratisch besluit was dus geen sprake. De toenmalige politiek heeft dus, zo kan men nu concluderen bewust een onverantwoord besluit genomen. Men wist dat de invoering van de Euro voor grote financiële problemen ging zorgen in de toekomst.  Dat men toch overging tot invoering van de Euro lag aan het feit dat dit politiek een interessante uitdaging was. Zo ziet u nu, hoe er gesold wordt met uw geld.

 

Want, mijn lieve lezers, we hebben het hier wel over uw geld. Het geld van alle burgers binnen de Euro zone. Geld dat na jaren sparen voor de oude dag, voor uw kinderen of voor noem maar op, steeds minder waard wordt.

Wie wordt er nu gestraft voor deze fouten.

Normaal gesproken word je gestraft voor slecht gedrag. Tegen willen en weten in toch de Euro invoeren noem ik slecht gedrag. Er is geen fout gemaakt, men heeft bewust een groot risico genomen met de Euro. De hoofdrolspelers van destijds lopen nog gewoon rond. Net alsof er niets aan de hand is. De meeste van deze mensen hebben een goed betaalde functie. Ze zitten daarom goed in de slappe was en hoeven zich niet erg druk te maken over de huidige crisis.
De gene die wel gestraft worden voor het Euro debacle zijn de gewone burgers. Dat zijn u en ik. Wij als gewone burgers worden nu geconfronteerd met verschrikkelijke bezuinigingen. U zult vanaf 2012 de crisis daadwerkelijk in uw portemonnee gaan voelen.

De zwakken van onze samenleving

Het erge is  dat de zwakkere in de samenleving het hards worden gepakt.Er zal snoeihard gekort worden op voorzieningen en uitkeringen van jong gehandicapten, bijstand gerechtigden en werknemers van de sociale werkplaatsen. Een groep mensen die het nu ook al niet breed heeft. En juist deze groep kan zo moeilijk een vuist maken. Ze kunnen niet staken, ze kunnen, vanwege hun handicap moeilijk naar het Malieveld komen. Deze groep mensen zal anoniem wegzakken in de armoede. Deze groep mensen zal als eerste gestraft worden voor de daden van een ander. Die ander wast de handen in onschuld en doet alsof er niets aan de hand is. Dat is politiek anno 2012.

De huidige regering heeft volgens mij het woord sociaal uit het woordenboek geschrapt. Ze geven in ieder geval geen blijk van enig sociaal gevoel.
Het spreekt voor zich dat dit niet langer zo kan doorgaan. Hoe lang zal het nog duren voordat de Nederlandse gezinnen in de financiële problemen gaan komen.  En geloof me lieve mensen, die tijd gaat er echt aankomen. De eurocrisis zal ons allemaal keihard gaan treffen. De vraag is alleen, wanneer krijgt u er last van, en wilt u dit u en uw gezin zomaar laten overkomen.

 

Nee, natuurlijk wilt u dit niet. Maar wat doet u er aan. Wat doen wij er aan. Wat doen we er samen aan?
Samen? Juist lieve mensen. Samen. Alleen samen kunnen we iets bereiken. Want samen staan we sterk.

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.