De mantelzorger zit naast het bed, het hondje ligt bij de stervende. Wat een mooi plaatje is dit en ja, het is echt mogelijk!

                                     Thuis sterven

                                                     

 

                                                        ***Voorgoed***

 

                                                    bijna is het zo ver

                                                    mag ik mijn ogen sluiten

                                                    ik heb hulp

                                                    dus ik ben niet alleen

                                                    rozen bloeien naast mij

                                                    mijn hondje tegen mij aan

                                                    nog heel even

                                                    dan kan ik rustig gaan

 

                                                    wat een rust

                                                    mijn lippen gedept

                                                    pijn weggenomen

                                                    benauwdheid gesust

                                                  

                                                    mijn levenstaak is klaar

                                                    ik mag mijn ogen sluiten

                                                         ***voorgoed***

 

Thuis sterven

Er zijn een aantal mogelijkheden waar wij onze laatste adem uit kunnen blazen.

a.       Het ziekenhuis, omdat er complicaties zijn, zoals een longontsteking, vocht achter de long. Men gaat dit behandelen met antibiotica, het vocht wegzuigen en iemand komt op een kamertje te liggen, soms zelfs bij meerdere mensen. Al die snelle handen die nog beter willen maken terwijl je al 90 jaar bent. Wil je dit eigenlijk nog wel? Sommige mensen willen dit pertinent niet en geven aan dat zij thuis willen sterven in alle rust.

b.      Een hospice, dit is ideaal als je thuis geen hulp hebt. Het gebeurd vaak dat je nog enkele weken of soms zelf maanden te leven hebt. Deze optie is mooi, de huissituatie is nagebootst en hier kun je waardig sterven. Helaas zijn er wachtlijsten en aangezien je niet weet wanneer je gaat sterven val je soms naast de boot, omdat de hospice vol zit.

c.       Verzorgingshuis of verpleegtehuis. Persoonlijk zal ik dit nooit aanbevelen. Überhaupt al niet om in een verzorgings of verpleegtehuis terecht te komen. Te haastig, te druk en af en toe komt er iemand naar je kijken in het achterhoofd, ik heb hier eigenlijk geen tijd voor, kom zo weer terug.

d.      Thuiszorg. Je bent thuis en je hebt een indicatie om meer zorg te krijgen. Maar tegenwoordig is er een systeem bij grote thuisorganisaties, verschillende gezichten op één dag. De huishoudelijke hulp, de helpende, de verzorgende, de verpleegkundige, de specialistische verpleegkundige. De nachten zijn voor de mantelzorger of op het laatst een verzorgende voor een 8 uurs dienst voor de nacht. Steeds andere gezichten en het inzicht is niet optimaal voor de hulpverlener zelf, ook al zou er een goede overdracht zijn.

e.       Vierentwintig uurs zorg. Hier wil ik over schrijven, omdat ik sinds kort dit werk doe in de regio Haaglanden.

 

Wat houdt een vierentwintig uurs zorg in

Om twaalf uur s middags komt de verzorgende of verpleegkundige zwaar beladen het huis binnen, want hij zal hier minstens vierentwintig/achtenveertig uur blijven.

Je verruilt dus je eigen leven voor een paar dagen elders en hier staat je een mooie uitdaging te wachten.

Er wordt overgedragen, je slaapkamer gewezen en je voorganger gaat naar huis, nadat je je voorgesteld hebt aan de stervende en mantelzorger en e.v.t. huisdieren. Tot nu toe heb ik twee keer meegemaakt dat er een hond was. 

Je bent als het ware een lid geworden van dit gezin en je past je aan. Als je de eerste bent die bij een adres komt ga je alles opstarten om het zo aangenaam mogelijk te maken voor de stervende. Dit doe je door:

a.       Kijken hoe de situatie is, laag bed? je bestelt een hoog laag bed, met anti-decubitus matras en papagaai.

b.      Incontinentiemateriaal,

c.       Overleggen met mantelzorger wat er besteld moet worden, hoe je het aangaat pakken en vooral waarom op die manier. Het is dus zeer belangrijk om de mantelzorger overal bij te betrekken want hij heeft immers maanden voor de zieke moeder of vader gezorgd.

d.      Ondertussen observeren en verzorgen van de stervende. Iedere kleine verandering in de toestand wordt gerapporteerd en eventueel bel je de huisarts als er sprake is van toenemende pijn en benauwdheid. Beiden hoeft namelijk niet voor te komen en dit kun je gaan onderdrukken.

e.       De mantelzorger kan nu een paar uur weggaan, naar de kapper, boodschappen doen, iemand bezoeken enz. want er is immers vierentwintig uur iemand aanwezig.

f.        Bij de thuiszorgorganisatie waarbij ik sinds kort werk, is een 24 uurs bereikbaarheidsdienst. Je kunt je bevindingen doorgeven, je kunt om hulp vragen als iemand hogerop getild moet worden en dit alleen niet lukt. Als er snel medicatie moet komen en nog veel meer.

g.       Je slaapt dus twee nachten hier in huis, maar tot nu toe is er heel weinig van gekomen. Je gaat waken en kijken of de pijn en benauwdheid afneemt. Als dit zo is, kun je even gaan liggen. Tijdens het waken met de mantelzorger is er een bepaalde sfeer en komen ook gesprekken opgang en op mijn laatste adres lag het hondje op het bed van zijn baasje. Is er een mooier beeld te bedenken?

Onwetendheid

De meeste mensen weten niet dat er een vierentwintig uurdienst bestaat, dus tobben maar door. Zelf wist ik het ook niet en echt het is of er een nieuwe wereld voor je opengaat. Het is ook fijn voor jezelf om te mogen begeleiden, het opstarten van de zorg, het volgen van…

Het bezoek vraagt heel vaak om folders voor deze bijzondere organisatie. Er is een zeer groot behoefte aan dit soort hulp en heel veel mensen willen toch het liefst thuis sterven.

Huisartsen staan er soms wat sceptisch tegenover, die zenden mensen het liefst nog naar een ziekenhuis, maar hier krijg je niet de gelegenheid om rustig weg te glijden in de dood. Dit is dus ook onze taak om dit uit te leggen aan de huisarts. Je bent in feite de schakel tussen huisarts, apotheek en mantelzorger en stervende als deze nog aanspreekbaar is.

AWBZ

Een groot deel wordt vergoed door het AWBZ en dat weten heel veel mensen niet. Thuis sterven is dus pertinent niet duurder dan in een ziekenhuis of verpleegtehuis. De mantelzorger heeft dikwijls al een enorm traject achter de rug en is helemaal ‘’op’’. Het is dus zaak om taken uit handen te nemen, of in overleg dingen samen te doen, zodat de mantelzorger een gevoel van opluchting krijgt en dat het eindelijk hulp heeft. Dikwijls wachten mensen te lang om hulp in te roepen en ja, dit zou ook een taak kunnen zijn van de huisarts. In feite ben je er dus voor de stervende en de mantelzorger. Rust scheppen is dus heel belangrijk.

 

Fascinerend en een hele eer

Om te zien en er bij te zijn, waneer iemand stervende is. Het voelt zo bijzonder en eigenlijk voelt het als een geboorte. Heel raar dat ik dit misschien zeg, maar dikwijls zijn mensen zo ziek en hebben zoveel pijn gehad of heel benauwd en daardoor angstig, dat het mooi is om te zijn dat iemand in de dood wegglijd. Het vechten is niet meer nodig, je mag loslaten, je mag gaan.

 

Haaglanden

Zeg het voort dat deze vorm van dienstverlening bestaat.

Diep in mijn hart hoop ik dat deze thuiszorgorganisatie ook weer niet te groot wil worden, want dit kleinschalige maakt het zo mooi en is het behapbaar.

Allerzorg is trouwens de naam. Ik ben heel blij dat ik hiervoor werk!

Mijn droom is uitgekomen.  

      

               Hemels licht

   

             langzaam ging de hemelpoort open
             mijn angstig hart beefde
            waar zou ik terecht komen?
         door een kier zag ik hemels licht
           en een hand die mij wenkte

                  een hand vol vrede

             aarzelend trad ik binnen
              mijn ziel herpakte zich
        en daar zag ik hen in een waas
              bekenden, zonder naam
             wetend, mijn steunpalen
               in mijn leven op aarde

              een hemel vol bloemen

           ik voelde een Vrede in mij
                    neer dalen
                   en ik wist............
           dit is de plek zonder angst
                   zonder pijn
           waar ik altijd al naar zocht

              een plek zonder angst

                   ik zweefde rond
                   kuste dierbaren
             en herenigde mij met hen

               alles waar ik van hield
            op aarde was hier aanwezig
               oogverblindende liefde
                  vogels en vlinders
              maar vooral de eenvoud
                   sprak mij aan
             en ik wist dat het goed was

        heel even beleefde ik de ervaring
           van werkelijk thuiskomen
                  in een Vrede.......
         waar ik steeds naar op zoek ben.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.