De moderne jeugd denkt snel. Maar is o zo gemakkelijk beet te nemen. De jongens trappen er met open ogen in.

Vroeger  was alles beter. Die kreet roep je vaak als je wat ouder bent. De jeugd kijkt je dan niets zeggend aan, en schud dan meewarig het hoofd. Oude mensen begrijpen er niets van hoor je ze denken.

Ik ben een vader van een prachtige zoon, die gek is op alles waar een knop op zit. Denk hierbij maar aan de televisie, i-pod, telefoon, computer, playstation, wii, notebooks en weet ik veel wat voor apparaten er nog meer bestaan.
In zijn ogen ben ik hopeloos ouderwets, ik heb nog een telefoon met een draadje. U weet wel, een draadje dat van de hoorn naar het toestel loopt. En van het toestel weer een draadje naar de muur. Nu zeurt hij ,mijn zoon dus, al maanden om een i-phone, en als dat niet mag een black berry. Dat is ook goed hoor. Maar nee, deze oude man, die nog dinosaurussen heeft zien lopen volgens hem, snapt niet dat je tegenwoordig niet meer zonder kan.

 

 

Laatst heb ik het echt verknalt bij de jeugd. De vrienden van mijn zoon waren op bezoek en zoals gewoonlijk ging het gesprek weer over de telefoons. Ze maakte elkaar helemaal gek. De een had het over een samsung  star telefoon, de volgende over een i-phone de volgende weer over een weet ik voor wat phone. En vooral wat je allemaal kon doen met zo een ding. Foto`s, e-mail ,internet, ping, of pang, dat wee tik niet meer, enzovoort.   Zo ging het maar door.
Op een geven ogenblik had ik er genoeg van. Op de zelfde geheimzinnige toon als de jongens zei ik dat ik het nieuwste type phone had. Ik had opeens de volledige aan dacht van de jongens. Mijn zoon keek me al met een frons aan. Hij kent zijn vader. Wat gaat er komen zag je hem denken. Als ik maar niet voor schut sta dacht hij.
Jongens zei ik, luister eens goed. De i-phone, die jullie zo graag willen hebben is hopeloos ouderwets. 

 Nee, dan moet je de mijne zien. Dat is pas modern.  De jongens keken mij geboeid aan. Jee, wat heb je een coole vader zei een van de vrienden zelfs. Mmmm…was het enige wat mijn zoon nog kon uitbrengen. Hij vertrouwde het niet. Zoals ik daarnet al zei, hij kent me.

Ik besloot de spanning nog wat op te voeren. Wat voor telefoon hebben jullie nu vroeg ik daarom. Laat eens zien.  De voor mij meest onbekende apparaten kwamen te voorschijn. Ik bekeek ze aandachtig. Net alsof ik er verstand van had. Af en toe gaf ik een  uuhhhmm.
De jongens stonden nu echt op het punt van ontploffen, zo nieuwsgierig waren ze. Willen jullie de mijne zien vroeg ik ze. Jaaaaa kwam er als een geluid uit al de kelen tegelijk.
Als ik hem laat zien blijven jullie rustig zitten, niet allemaal gelijk er aan willen komen zei ik tegen ze. Kunnen jullie dat beloven? Alweer een eenstemmig jaaaaaa was het antwoord.

Jongen zei ik toen, hier is hij…geen ouderwetse  i-phone.  De mijne heet TELE-FOON, en ik wees naar  de hoek van de kamer waar mijn telefoon met draadje staat, daar staat hij. De jongens waren stom verbaasd, er kwam geen geluid meer uit. Je kan er niet alleen mee bellen, maar er ook mee gebeld worden zei ik nog.

Toen barste het geweld los. De jongens riepen van alles door elkaar, ze hadden eindelijk door dat ze te pakken waren genomen.  En mijn zoon, die keek mij heel vuil aan. Hij kan wel door de grond zakken.
Toen zei een van de vrienden opeens. Jeee je vader heeft ons te pakken man, cool hoor. Mijn zoon fleurde op, hij had toch nog een coole vader.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.