Tot welke groep praters behoort u eigenlijk?

                           De kunst van het nietszeggen 

Wie kent het niet? Een buurvrouw, kennis of zelfs een familielid die uren achtereen aan het woord is en waarvan je je uiteindelijk alleen maar afvraagt waar het nu eigenlijk over ging…..

De sprekers aan het woord
De sprekers (praters) kunnen ook verdeeld worden in subcategorieen:
1) De Nietszegger
2) De weet-alles-beter-prater
3) De hoogdravende prater
4) De gezelligheidsbabbelaar
5) De Wijsgeer/Leraar
6) De roddelaar
7) De zakelijke gesprekspartner

De Nietszegger
Vaak genoeg krijgen mensen te maken met dit soort praters: ze kunnen urenlang doordraven over??? Tja, dat vraag je je dan ook af, want hoe ze het doen weet ik niet, maar deze mensen krijgen het voor elkaar om hun tijd vol te praten met nietszeggende dingen. Voor mezelf heb ik besloten dat deze mensen een bijzonder gave hebben, namelijk: de kunst van het nietszeggen! Tenzij men een aanhanger is van deze kunstvorm, raad ik het ten zeerste af om hiernaar te luisteren het kan namelijk erg vermoeiend zijn en het is dan ook aan te raden zulke gesprekken te beёindigen, wil men niet in slaap vallen.

De weet-alles-beter prater
Wat je ook zegt (of doet) deze categorie praters weet het altijd beter en zal dan ook ten allen tijde met een weerwoord komen. Niet dat deze mensen het vaak bij het rechte eind hebben, integendeel, vaak is het tegenovergestelde waar, maar ze willen daar niets van weten. Deze mensen zijn niet voor rede vatbaar en als gesprekspartner alleen aan te raden als je sterk in je schoenen staat en/of een zware discussie die je goed kan onderbouwen niet schuwt!

De hoogdravende prater
Een normaal gesprek lijkt schier onmogelijk: men wordt doodgegooid met allerlei hoogtechnische, wetenschappelijke en dure woorden, waarvan men zich wel af kan vragen of deze spreker in kwestie zelf wel weet waar het eigenlijk over gaat (schiet me net te binnen dat onder deze categorie praters veelal politici vallen). Het kan echter ook een teken zijn dat men neerkijkt op anderen, omdat men zich verheven en slimmer (gestudeerder) voelt. Enige remedie is dat men zichzelf indekt en de ander op dezelfde manier van repliek kan dienen.

De gezelligheidsbabbelaar

Dit is de doorsnee mens: gewoon lekker babbelen en elkaar vertellen hoe het gegaan is, wat men mee heft gemaakt, leuke herinneringen ophalen enz enz. Het gaat hier om gezellige gesprekken waaraan minimaal twee personen deelnemen, waarbij beiden ongeveer evenveel praten alsook luisteren. Deze gesprekspartner wordt over het algemeen zeer op prijs gesteld en is in alle lagen van de bevolking te vinden.

De wijsgeer/leraar
Wie tot deze groep praters behoort probeert kennis die men heeft aan een ander door te geven. Soms is het goed dat men zulke mensen op zijn levenspad tegenkomt, we zijn immers nooit te oud om te leren. En soms is goede raad nodig om ons vooruit te brengen in het leven.

De roddelaar
Het betreft hier mensen die van nature zeer nieuwsgierig zijn en daarbij niet schuwen om alles nog wat smeuiger te maken en dit doorvertellen aan een ieder die het maar horen wil. Vaak worden  daarbij de feiten verdraaid en wordt de besprokene al snel door het slijk gehaald. Voorzichtigheid is geboden in de aanwezigheid van dit soort mensen.

De zakelijke gesprekspartner
Het moge duidelijk zijn dat het bij deze mensen puur om zakelijk gewin gaat, al dan niet voor eigen belang. Dit zijn niet altijd even leuke gesprekken, maar soms zijn ze puur noodzakelijk en komt men er niet onderuit.

Een luisterend oor
Er zijn echter ook mensen die liever luisteren dan praten. Deze groep mensen is te verdelen in een aantal subcategorieen:

1) Degenen die uit beleefdheid luisteren (en meteen na het gesprek alles kwijt zijn omdat ze slechts met een half oor geluisterd hebben)
2) Mensen die selectief luisteren en alleen onthouden wat bijvoorbeeld goed uitkomt voor ze
3) En dan zijn er mensen die niet alleen luisteren en horen wat men zegt, maar ook werkelijk meeleven, raad geven en begrijpen waar het over gaat en het gesprek later overdenken en er wellicht op terugkomen.

Natuurlijk hangt het ook helemaal van de situatie af in hoeverre men goed moet luisteren en lang niet altijd zal het nodig zijn alles te onthouden. Toch is het hebben van een luisterend oor in bepaalde situaties wel zo fijn.

Spreken is zilver, zwijgen is goud
In een gesprek is het van belang dat er van beide kanten begrip is en dat men op dezelfde golflengte zit, anders is het gesprek bij voorbaat gedoemd te mislukken. Niet altijd zal het nodig zijn dat beide partijen praten, soms is het genoeg om te zwijgen en te luisteren. En wie toch zijn mond open doet, doet er goedaan dit niet onnadenkend te doen, immers: spreken is zilver en zwijgen is goud.

Wie zichzelf kent weet onder welke categorie men valt.........

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.