We maken het allemaal mee, iemand doet je iets aan en je vindt dat je het volste recht hebt om je daarover te beklagen.

Echter je beklag doen is zowel een kunst als een verantwoordelijkheid. Het is zo gemakkelijk gezegd ‘spreek je uit’, veel gemakkelijker dan je werkelijk uit te spreken, en het is gemakkelijker je uit te spreken, dan ergens bezwaar tegen te maken op een correcte, krachtige en accurate manier.
Zoals iedere kunst vereist bezwaren uiten praktische oefening, en er open andere manier mee omgaan, kan aanvankelijk heel onnatuurlijk aandoen. Als degene waarover jij je beklaagt openstaat voor je klachten, is het gemakkelijker om werkelijke bron van de moeilijkheden die er tussen jullie is op te sporen.

De volgende richtlijnen kunnen je helpen de kunst van het klagen meester te worden.

 

1. Beklaag je alleen bij degene die je volgens jou onjuist bejegent, niet bij iemand anders.
2. Probeer geen bezwaren te maken over het gedrag van je partner in bijzijn van anderen.
De meeste mensen voelen kritiek als een persoonlijke aanval. Kritiek wordt ook vaak als middel voor een persoonlijke aanval gebruikt, logisch dan ook dat men deze twee vaak met elkaar verward. Je onverschilligheid voor het feit dat je partner zich op zijn gemak voelt of niet, die blijkt uit je bereidheid ten overstaan van anderen kritiek op hem te leveren, zal minstens even zwaar wegen als de inhoud van wat je zegt. Wil je correct tegenover jezelf en hem handelen, wacht dan met je uit te spreken totdat je onder vier ogen met hem bent. Iedereen heeft het recht een eigen indruk op mensen te maken, zonder de schaduw van de ander. Dit betekent ook dat je de ander benadeelt wanneer je hem ten overstaan van anderen prijst.
3. Vergelijk het gedrag van de betrokkenen niet met dat van anderen.
Zeg tegen je partner dat je ex je nooit heeft laten wachten, en je kunt zeker zijn van een flinke ruzie. Niemand wordt graag als minderwaardig aan een ander beschreven. Vergelijkingen maken bijna altijd dat anderen niet luisteren naar wat je zegt, zelfs als de klacht gegrond is. Vergelijkingen doen nooit ter zake. We moeten de normen voor onze eigen prestaties niet baseren op wat anderen doen, maar op wat wij zelf menen te kunnen doen. Je vernedert iemand door hem met anderen te vergelijken. Pas op voor vergelijkingen die een teleurstelling inhouden. Dan wordt degene die teleurstelt, vergeleken met zijn beter IK.
4. Doe je beklag zo spoedig mogelijk, zodra je met de ander onder 4 ogen bent en je de klacht kan formuleren.
Je hart luchten wordt zoals iedere taak steeds moeilijker wanneer je het uitstelt. Als je ermee wacht krijgt woede een kans te groeien, en wordt het heel waarschijnlijk dat je dingen gaat zeggen die niets met je klacht te maken hebben. Als je op iemand kritiek hebt om iets wat lang geleden heeft afgespeeld, maak je de indruk dat je over dingen blijft mokken. Die indruk klopt dan en de ander zal zich voortaan minder bij je op je gemak voelen.
5. Als je eenmaal iets ter sprake hebt gebracht, en de ander heeft er nota van genomen, blijf er dan niet over zeuren.
Verwacht geen ondergetekende bekentenis wanneer jij je hebt uitgesproken. De beloning voor het geduldig aanhoren van kritiek moet zijn dat we niet nog een keer met dezelfde situatie worden geconfronteerd. Hoe de ander zich gedraagt, bepaalt het al wel of niet voortzetten van een relatie. Als de relatie wordt verbroken blijf dan sportief. Blijf de ander niet herinneren aan wat hij volgens jou allemaal fout heeft gedaan,wanneer je hem dat eenmaal onder ogen hebt gebracht en hem je reacties kenbaar hebt gemaakt.

6. Maak alleen bezwaar tegen handelingen die de ander kan wijzigen.
Wat je ervan zegt kan alleen constructief zijn als het betrekking heeft op het gedrag dat de ander kan veranderen. Je kunt iemand vragen niet zo hard te schreeuwen, maar als je vraagt om niet meer kwaad op je te zijn, vraag je teveel en ontken je de ander zijn gevoelens. Bedenk steeds dat je alleen kunt protesteren tegen gedrag. Je kunt de ander vragen een nieuwe bril te nemen, maar je kan de ander niet kwalijk nemen dat zijn ogen in de jaren achteruit gaan. Je kan protesteren dat de ander zijn rommel in huis laat slingeren, maar niet dat hij te dik is, Als je niet door middel van een wilsbesluit verandering in kan brengen, is het geen gerechtvaardige reden tot protest.
7. Protesteer door woorden, niet door gelaatsuitdrukkingen.
Een geeuw heeft mening samenzijn beëindigd en een betrokken gezicht heeft menig af doen vragen wat ze fout hebben gedaan. Er zijn werkgevers die er een meester in zijn neerslachtig te kijken wanneer zelf hun meest toegewijde werknemers vinden dat het tijd wordt om naar huis te gaan. En als zo iemand je na een 10 urige werkdag passeert, kijkt hij je somber aan, alsof je een verdrag met hem hebt geschonden. Door gelaatsuitdrukkingen kan je anderen mensen er soms toe krijgen iets te doen wat ze helemaal niet willen, maar we gaan ook niet graag om met mensen die ons tiranniseren, met zuchten en een teleurgesteld gezicht. Het feit dat de slachtoffers van gelaatsuitdrukkingen zelden in de gaten hebben welke tactiek tegen hen wordt gebruikt, is ongetwijfeld de reden dat zij die hem toepassen er zoveel in zien. Na verloop van tijd beseft zo iemand echter niet meer wat voor effect hij op mensen heeft en wordt zijn gezicht zijn ongeluk. Aan ons gezicht kan men zien wat er in ons omgaat. Onze gelaatsuitdrukkingen kunnen rijk en gevarieerd zijn, voor zover we ze niet gebruiken omberichten over te brengen die we liever niet onder woorden brengen.
8. Probeer om met niet meer dan een klacht te komen.
Kom je met meer dan een klacht aanzetten dan ontmoedig je de ander en leidt je de aandacht af van waar het je in eerste plaats om gaat. Zeur niet over de vloerbedekking van je kantoor, als je bij je baas binnenstormt om een welverdiende promotie te vragen. Als het gesprek afglijd naar de prijs van de vloerbedekking, voel jij je onbevredigd, en je baas heeft misschien het idee dat hij zijn verplichting heeft afgekocht met jou nieuwe vloerbedekking te beloven.
9. Houd geen inleiding bij je klacht.
‘Luister eens goed. Er is iets wat ik je allang heb willen zeggen. Misschien kwetst het je, maar vat wat ik je nu ga zeggen alsjeblieft niet als belediging op…’
‘Ik moet je iets zeggen en het is voor je eigen bestwil. Luister eens goed…’ Is er iets ergers dan een dergelijk inleiding? Door een inleiding te houden overtuigt je de ander en jezelf ervan, dat de klacht iets afschuwelijk is en dat de ander hem waarschijnlijk niet met dezelfde gemoedelijkheid zal kunnen ontvangen die jij voelt wanneer je er mee komt.. Misschien worden er wel meer mensen afgemaakt met een inleiding tot een klacht als dan met de klacht zelf.
10. Verontschuldig je achteraf niet voor je klacht.
Tegen de ander zeggen dat je spijt hebt dat je het niet met hem eens bent is je verontschuldigen voor iets wat je te goede trouw gezegd hebt. Je verontschuldigen is de ander vragen je te ondersteunen, zodat je niet zal bezwijken onder de last van het geschil. Als je dat doet, belast je de ander onnodig, het zal voor jezelf afbreuk doen aan wat je bereikt hebt en je weer aan het twijfelen brengen of je wel het recht had te zeggen wat je gezegd hebt.

11. Vermijd sarcasme
Onder de motieven van sarcasme vind je steeds weer verachting en angst. Je verachting zal de ander er gemakkelijk toebrengen niet ter harte te nemen wat je zegt., en doordat jij je niet rechtstreeks met de ander confronteert, versterk jij je eigen angst voor die ander. Sarcasme heeft iets huichelachtigs, hoe snedig jij je ook uitdrukt. Sarcastische mensen hebben geen waardigheid. Het zijn lafaards.
12 Vraag de ander niet waarom ze iets doen waar jij bezwaar tegen hebt. Vraag ze er mee te stoppen als dat het is wat je bedoelt.
‘Waarom val je me in de rede?’ “Waarom leg jij je benen op mijn stoel?’ In beide gevallen is het duidelijk dat je wilt dat de ander ergens mee ophoud. Waarschijnlijk voelt de vraagsteller zich niet sterk genoeg om het verzoek openlijk te doen. Hij vermomt het als een wetenschappelijk onderzoek. De vraag is kwalijker dan een onnauwkeurige verwoording van wat men wil. Het is voor de ander gemakkelijker op te houden met wat hij doet,dan zijn beweegredenen na te gaan en deze nauwkeurig uit de doeken te doen.
13. Repeteer zo nodig je formulering.
14. Als je bezwaar maakt tegen ene bepaald gedrag, spreek dan niet over de beweegredenen van de ander.
Vertel gewoon eenvoudig wat ze doen en als dat ter zake is, waarom jij meent dat ze het niet behoren te doen. Enkele voorbeelden van uitingen die niet ter zake doen zijn:
‘Je wilt me ook nooit laten uitpraten’
‘Het kan je niets schelen hoe lang ik moet wachten’
‘Probeer dan niet me boos te maken’
Als je ophoud de psychoanalyticus uit te hangen, en gewoon zegt wat ze voor jou verkeerd doen zonder een diagnose te stellen, zullen ze veel ontvankelijker worden voor wat je zegt.
Je geeft de ander de kans je klacht niet serieus te nemen,als die ander van mening is dat speculatie aangaande zijn motief nergens op slaat. Iedereen zal het verschil aanvoelen als iemand tegen hem zeg: ‘Wil je me niet in de rede vallen?”en ‘Je wilt me ook nooit uit laten spreken?’. Pas op voor de neiging effect en bedoeling door elkaar te halen. Wanneer iemand op je tenen gaat staan, hoeft dat nog niet te betekenen dat het zijn bedoeling was u te bezeren. Misschien was dat zijn bedoeling, maar misschien ook niet. De ander een lugubere macht toeschrijven en aannemen dat ze die zullen gebruiken om ons te benadelen is gevaarlijk. In deze veronderstelling vond men vroeger de rechtvaardiging voor het als duivel en heks verbranden van mensen.
15. Vermijd woorden als altijd en nooit; ze houden verwijzingen naar het verleden in.
Overdrijvingen die moeten dienen om je bezwaar nadruk te geven, verminderen de nauwkeurigheid van wat je zegt en alle psychologische voordelen die daar mee gepaard gaan.
16. Als je de ander nooit complimenten maakt, verwacht dan niet dat hij open blijft staan voor je kritiek.
Er was eens een meisje dat met 8 jaar nog niet praatte. Doktors, sociale werkers en psychiaters werden geraadpleegd, maar ze konden er niet achter komen hoe dat kwam. Toen op een dag terwijl ze aan het ontbijt zaten, riep ze uit:’er zitten klonten in mijn pap’.  Toen men haar vroeg waarom ze nooit eerder iets had gezegd, zei ze dat tot die dag alles in orde was geweest. Doe niet als dat meisje..Klachten klinken luid en langdurig als het de enige geluiden zijn die gemaakt worden. Als jen u en dan bezwaar wilt maken, heb je ook de plicht de ander op andere momenten te complimenteren. Ik raad je ook aan er een gewoonte van te maken de mensen er voor te bedanken dat ze naar je kritiek hebben willen luisteren.

copyright Nederland2011@Gerda Verstraeten

http://chayenna.jouwpagina.nl

http://www.stemmenhoren.com

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.