Beseffen acteurs en actrices eigenlijk hun eigen rol die ze spelen. Hebben ze bewust in de gaten welke signalen die ze afgeven. De mannen zoals Edward Norton en Brad Pitt zijn belangrijke figuren en zijn dus in voorbeeld functie. Moeten zij hier bewust van zijn of kunnen zij gewoon hun kunstje opvoeren?

De verlichting van de Fight Club

Neem bijvoorbeeld The Fight Club, deze film geeft een duidelijk signaal, dat mannen diep ongelukkig worden wanneer ze in een keurslijf gedrukt worden. De hoofdrolspeler Edward Norton heeft insomnia en uiteindelijk krijgt hij een meervoudige persoonlijkheidsstoornis in de vorm van Brad Pitt. Hieruit vloeit The Fight Club met als ondertoon automutilatie voor de man. Het keurslijf doodt het gevoel in jezelf en door te vechten met een gelijkwaardig iemand, kun je de pijn van buitenaf weer voelen, wat zijn slaapprobleem oplost. Hierdoor wordt hij weer creatief om wereldse problemen aan de kaak te stellen. De man in zijn top!

Maar in de realiteit, deed het me iets meer.. Ik moest gelijk aan mijn vader denken die alcoholist is geworden, door op jonge leeftijd te trouwen en moest werken doordat er een kind op komst was. Dat keurslijf kon mijn vader niet aan zonder drank. Het is het goed spelen wat de indruk achterlaat. Met dank aan het goede script.

Norton

Edward Norton, hij is in slaap gevallen of zoiets. In mijn optiek was hij af. Op en top man, de man in zijn natuur. Na de Hulk 2 en pride en glory heb ik mijn mening 360 graden moeten bij moeten stellen. Geen diepgang meer in de rollen. It’s a sad story, maar waar is het fout gegaan, je moeder, geld, profiterende vrouwen en mannen, familie, kind enz. Hij was voor mij als vrouw zijnde heel erg inzichtgevend. Primal Fear vertelde mij dat je met een meervoudigheidstoornis kon spelen en met moord weg kon komen. Dit is voor de wetenschap baanbrekend geweest voor de testen. Je moet van goede huize komen wil je daadwerkelijk gediagnosticeerd worden met MPS.

Mijn ode aan Edward Norton

Als persoonlijkheid moeilijk te doorgronden
in primaire angsten, vol met zonden
De teleurstelling groot, moeilijk te bevatten
die Richard Gere zat af te matten.

Zijn intellectuele rol als racist
de grootte van zijn ego, die de plank mist
De verandering die zijn persoonlijkheid sterkt
waarin familiebanden hem niet beperkt

Een standaard leven, in slapeloosheid gehuld
waar de borsten van Bob, hem van een oplossing verguld
Het keurslijf, die hem in zijn mannelijkheid beperkt
wordt in de persoonlijkheid van Tyler verwerkt.

The fight club, automutilatie voor de sterke man
een nobel, geniaal idee kwam daarvan
Totdat hij tot de conclusie
dat zijn alter ego volledig overnam

Zijn energetisch krachtige persoonlijkheid
en maakt geen onderscheid in betrokkenheid
Een man die wil delen,
om anderen te helen.

Nu lijkt het dat Norton zichzelf weer heeft teruggevonden want hij gaat een film maken over Gilles de la Tourette en deze komt in 2013 uit. Ben benieuwd, haha!

De Beroemdheden zelf

Door over films na te denken heb ik mij altijd 1 gevoeld met de verhaallijnen. Ik begreep op een of andere manier waarom deze films werden gemaakt. Zowel de waargebeurde verhalen, dit om herhaling te voorkomen als de fictieve verhalen om niet in de realiteit te laten gebeuren. Vooral hebben ze een waarschuwende rol en deze waarschuwingen zijn bizar.

Farah Fawcett speelde fantastische rollen in meerdere films als mishandelde vrouw maar in de realiteit overkwam haar hetzelfde. Christopher Reeves, hij speelde eerst een rol, dat hij volledig verlamd was en daarna overkwam hem dit. Michael Jackson in de clip Leave me alone, is de headline "Michael frozen for 50 years", hij is alleen stijf met 50 jaar op een iets andere manier.. Bizar!

The Matrix

Uitzonderlijke film met verrassende elementen. In deze film zetten ze mensen in de realistische/surrealistische maatschappij en bedienen/besturen ze het lichaam in een ruimteschip. Voor extra kennis en kunde krijg je data via een cd’tje toegediend. Voordat je het weet bestuur je een helikopter.

Dit bovenstaande is interessant maar is uiteraard niet realistisch haalbaar. Dit mooie moment in de film bracht uiteraard ideeën. Het collectieve geheugen / collectief onbewust van Professor Jung heeft potentiële elementen. In het collectief onbewust bevinden zich identiteiten volgens zijn onderzoeken. Dat zou dus betekenen dat er andere identiteiten in jou kunnen denken en jou ook tot handelen aanzetten. Je kunt dus in je eigen geheugen gebruik maken van kennis en kunde van een ander.

Voordat we denken hier stappen we een meervoudige persoonlijkheid stoornis in dan moeten we weten wat is een meervoudige persoonlijkheid stoornis.. Een mps wordt uit een trauma geboren. Op het moment dat een trauma zich aandient, dan ontstaat er een gevoel en dat gevoel wordt een selve, dit bestaat uit een individu die verzonnen is om met dit gevoel om te gaan.

Het effect

Dit is wat de film met mij doet, het geeft helderheid in je eigen leven, het geeft inspiratielicht voor creativiteit.. Deze kracht maakt je niet gek maar het maakt je sterk, de functie van Hollywood in mijn optiek. Uiteraard zijn er vele films die mij geinspireerd hebben maar wie weet komen daar nog nieuwe verhalen uit voort.. Ik ben erg benieuw hoe dit leeft bij de Hollywood sterren!