een sprookje gebaseerd op gebeurtenissen in mijn leven

Op het moment dat de Kleine Engel haar thuis wereld had verlaten, en ze onderweg was naar het nieuwe land dat ze had ontdekt op een van haar reizen voelde ze diep van binnen een angst. Tijdens haar reis dacht ze terug aan al haar vrienden die ze opnieuw achter moest laten. Vrienden die altijd daar waren om mee te spelen, vrienden die haar hielpen met haar wonden te verzorgen als ze weer eens tegen een boom aan knalde tijdens de vlieglessen. Ze had zoveel nieuwe vrienden leren kennen in die wereld waar ze tijdelijk heeft gewoond. Ze hadden haar het vertrouwen en geloof in haarzelf terug gegeven. , Het was niet makkelijk voor de kleine Engel om deze veilige plek te verlaten, en naar een wereld te gaan die ze niet kenden. Maar zoals altijd was ze erg nieuwsgierig hoe het zou zijn, als ze in die nieuwe wereld veranderden in een prinses.

In een van de vele vluchten die ze had te maken buiten de wereld waar ze woonden ontmoetten ze een prins, en hij vertelde haar over zijn wereld. Een wereld vol liefde, vreugde en geluk. Een wereld die het Engeltje alleen kenden binnen in haarzelf. En ze was al zo lang op zoek was naar die wereld hier op aarde. Soms had ze een glimp ervan opgevangen, maar het bleef nooit lang bestaan. Elke keer verdween die wereld weer, en bleef de kleine Engel achter in de midden wereld. Toch bleef ze er in geloven dat er een dag zou komen dat ze op aarde de plaats zou vinden die hetzelfde was als haar thuiswereld, en waar ze samen met al haar broers en zussen samen zouden leven. Toch blijft ze de hoop houden dat er een dag zou komen waar ze haar tweelingziel zou ontmoeten, en samen het leven zouden leven zoals hun “vader’ dat aan al zijn kinderen had belooft.

Toen de kleine Engel in het nieuwe land aankwam vertelde de prins haar dat ze niet langer haar vleugels kon houden wanneer ze een echte prinses wilden worden. Even voelde ze twijfels, nooit eerder was ze zonder haar vleugels geweest, en ze zag ook zijn vleugels dus waarom moet ze haar vleugels afdoen?. Hij vertelde haar dat ze niet in zijn wereld kon gaan met haar vleugels, omdat veel mensen er bang van waren. De kleine Engel legde haar vleugels af maar ze verborg voor de prins het licht zwaard, dat een van haar vrienden haar bij vertrek had gegeven. Toen ze terug keerde naar haar prins zag ze hoe blij hij was, en hij zei tegen haar: "Nu ben je mijn kleine prinses, en kunnen we mijn wereld binnengaan."

De wereld zag er niet zo heel anders uit dan de andere werelden die ze bezocht had. Ze zag al snel dat bij iedereen de vleugels waren weggehaald zodat ze het licht in zichzelf niet zouden ontdekken en afhankelijk waren van de prins en zijn familie die het land regeerden. De eerste dagen genoot de kleine Engel van haar nieuwe wereld. Maar meer en meer begon de prins haar te vertellen dat haar gedrag nog teveel leek op die van de kleine Engel en niet van de prinses die ze nu was. Het maakte de kleine Engel erg verdrietig. Ze deed zo haar best, maar nooit was haar prins tevreden. De wereld om haar heen werd steeds donkerder.

Elke dag liep de kleine prinses weg van het kasteel de bossen in. In haar wandelingen vond ze troost bij de herinneringen die het naar boven bracht. Herinneringen aan haar vrienden die ze had achtergelaten. Tijdens een van de wandelingen voelde ze een zachte bries tegen haar huid, en de kleine Engel bleef even staan. Ze keek naar de schaduw die om haar heen kwam, ze luisterde naar het lied wat de maan voor haar zong. En voor heel even voelde ze haar vrienden uit de andere wereld heel dicht bij haar. Toen zag ze het beeld van haar tweelingziel zo dicht bij haar, dat ze er verward van raakten. Maar dit beeld gaf haar de kracht om te blijven in de onderwereld en op te gaan staan tegen de heersers van die wereld.
Op een dag toen haar prins haar vertelde dat ze zich beter moest gedragen, nam ze haar vleugels terug op en toonden de prins haar lichtzwaard.

Ze vertelden de prins dat ze niet langer de rol van prinses in zijn wereld zou vervullen, maar dat ze er voor zorg zou dragen dat de mensen waarvan hij de vleugels had afgenomen deze terug zouden krijgen. De prins besefte dat hij het spel verloren had, en probeerde met zijn vrienden haar uit zijn wereld te gooien. Maar de kleine Engel was te sterk voor hun. De prins en zijn kornuiten konden niets anders dan hun wereld te verlaten. In de dagen die volgden bracht de kleine Engels steeds meer van haar licht in de wereld, en gaf ze aan een ieder hun vleugels terug, zodat ook zij hun eigen licht weer gingen herinneren. Toen dat licht weer sterk genoeg was, besloot de kleine Engel terug te keren naar de wereld waar ze vandaan kwam.

De kleine Engel keerden terug naar al haar vrienden.. Maar het avontuur had er voor gezorgd dat de kleine Engel vele wonden had opgelopen. Haar vertrouwen en geloof waren diep op de proef gesteld.. De eerste die ze ontmoeten in haar wereld was haar tweelingziel en dat maakte haar erg blij. Maar toen kwam het verdriet terug. Ze had al zoveel jaren op hem gewacht, en steeds verdween hij dan weer. Het enige wat ze nog wou was samen met hem vertrekken naar hun thuiswereld. Ze had de droom die ze zolang had gedragen om samen met hem deze thuiswereld hier op aarde te beleven opgegeven. Samen bespraken ze hun laatste avonturen in de midden wereld. Binnen in de kleine Engel begon er weer een klein vlammetje van hoop te branden. De hoop dat haar droom toch ooit werkelijkheid zou worden.

http://www.stemmenhoren.com

http://www.chayenna.jouwpagina.nl

Word fan