Dat het in de kerk om geld gaat, daar ben ik intussen achter.

Meegekregen

Van huis uit ben ik Nederlands Hervormd. Er is ook veel gedaan om mij gelovig op te voeden. Ik ben gedoopt en zo ging ik als kind naar de zondagsschool, later naar de kerk. Ik trouwde in de kerk en liet ook mijn kinderen dopen. Totdat mijn vierde kind was geboren. Wij wilden haar laten dopen, maar werd ons verteld, we zouden wel Belijdenis moeten doen, want anders konden we onze dochter niet laten dopen, dat hoorde niet. Verbaasd heb ik gereageerd, waarom nu wel en toen niet? Maar het waren wel de regels, dus besloten we dat dan maar te doen.

 

 

 

De catechisatie

De catechisatie begon wel na de doop, want toen we hadden toegezegd, kon onze dochter gedoopt worden. Uiteindelijk was de catechisatie niets voorstellende. We hebben ongeveer 4 a 5 sessies bijgewoond, dat was alles. De belijdenis was eigenlijk niet veel bijzonders. Je zegt ja en je mag vanaf dan meedoen met het Heilig Avondmaal. Iets wat ik toch al niet doe, maar dat terzijde. Wat wel werd verteld dat je vanaf nu, elk jaar, een rekening krijgt voor het lid zijn van de kerk. Elk jaar moet je daar apart voor gaan betalen. Dan verlangen ze ook nog eens dat je een maandsalaris afstaat aan de kerk, naast je lidmaatschap. Kun je dat maandsalaris niet missen, dan mag het wel iets minder zijn.....
 

 

 

Jeugdwerk

Nu was er vanuit de kerk eigenlijk de klad in het jeugdwerk gekomen. De dominee en consorten stonden dan ook op een dag bij mij op de stoep. Ze wilden graag weer dat er wat met het jeugdwerk werd gedaan en hadden ook een jeugdouderling nodig. Of ik dat wilde doen. Daar heb ik vriendelijk voor bedankt, wel heb ik aangeboden om mee te helpen om het jeugdwerk weer op poten te krijgen. Dat was natuurlijk zeer welkom. Dus ik zou het clubwerk op gaan starten, kijken wat er nog aan materiaal was en doorgeven wat we nodig hadden. Ook kreeg ik een mooie ruimte ter beschikking, in de kelder van het bijgebouw van de kerk. Het was even afwachten wat de opkomst zou zijn, maar die was groter dan verwacht. Wanneer je een club leuk wilt houden, dan moet je wel wat kunnen doen, dus vroeg ik een bijdrage van de kerk om materiaal te kunnen kopen. Het duurde echter heel lang voor ze eruit waren of ik eigenlijk daar wel geld voor zou moeten krijgen en ze kwamen poolshoogte nemen over wat er eigenlijk nog aan materiaal was. Ik kreeg te horen dat eerst het oude materiaal maar eens opgebruikt moest worden en dat er later wel weer eens naar gekeken zou worden.
 

Gestopt

Uiteindelijk kreeg ik dus niets voor de jeugd, ja een fles limonade, die met water aangelengd moest worden. Verder zocht ik zelf dingen bij elkaar om er toch nog iets van te kunnen maken. En elke keer spelletjes doen, dat wilden de kinderen ook zelf niet, ze wilden juist graag knutselen, maar overal was tekort aan en met 2 figuurzaagjes kun je ook niets. Dus toen heb ik maar aangegeven dat ik er mee ophield, dit was niet te doen en uiteindelijk keken de kinderen en ouders mij erop aan dat er niets voor ze was. Na mij heeft de club nog een maand bestaan, mijn opvolger kwam er ook achter.

 

Gescheiden

Een aantal jaren later ben ik gescheiden. Ik kwam niet veel meer in de kerk, was teleurgesteld, en uiteindelijk kwam er veel oud zeer boven. Geloven kan ik ook zonder de kerk is mijn motto. Maar ook na de scheiding kwamen de rekeningen van de kerk gewoon binnen op mijn nieuwe adres. Geen dominee of ouderling, nee rekeningen. Ik verhuisde naar een andere plaats, en je raad het, ik was zo ineens lid van een andere kerk. Er werd me een zonnebloem bezorgd en ik kreeg elke maand een boekje van de kerk. Maar nooit met iemand gesproken, ik had zomaar een lidmaatschap van een kerkblaadje aan mijn broek zitten. Ik kwam erachter toen ik de rekening kreeg. Vervolgens weigerde ik die te betalen en liet weten dat ik dit blaadje niet wenste en geen rekeningen meer wilde krijgen voor iets wat ik niet besteld had. Maar waarschijnlijk willen ze daar niet van weten, want ik bleef het blaadje wel krijgen. Verschillende malen heb ik het teruggestuurd, maar het hielp niet.

De rekeningen

Uiteindelijk kreeg ik weer rekeningen binnen. Intussen was ik erg ziek geworden, kon, maar wilde niet meer betalen voor het lidmaatschap van de kerk, en een maandloon, wanneer je schulden hebt, kun je echt niet missen. Uiteindelijk vroeg ik mij af wat er met al dat geld gebeurt. Voor de jeugd was er geen geld, wie strijkt het op? Er moet nog zoveel aan de kerk gebeuren, af en toe in de steigers, dan is er weer geld nodig voor een of andere tentoonstelling die in de kerk moet komen. Moet ik daarvoor betalen? En wat is er mis met het geld dat in de collectezakken komt? Gaat dat alleen naar de zending?
 

De brief

Vorige week kreeg ik een brief van de kerk. De kerk, het huis van God, liet mij weten dat als ik niet kon betalen, dan hadden ze er alle begrip voor. Voor de zekerheid kreeg ik er een formulier bij. Zo kon ik me ook uitschrijven als Nederlands Hervormd. Ik weiger om me uit te schrijven, ik ben altijd welkom in de kerk, dat heeft Hij gezegd. Hij heeft ook gezegd, dat de kerk een huis van gebed is, niet van markten of tentoonstellingen, niet van rommelmarkten of concerten. Maar wat ik wel weet is dat dat juist geld opbrengt. Ik weet ook dat Jezus zei: Laat de kinderen tot mij komen. Maar de kerk stuurde ze weg, we hebben er geen geld voor over. Ik weet ook, dat God het niet duldt, dat een diaken van de kerk kinderen verkracht. Maar wanneer je dit aangeeft bij de desbetreffende kerk, dan sluiten ze de ogen. Het gaat in dit geval over de Nederlands Hervormde Kerk, Niet over de Rooms Katholieke Kerk. Ook hier gebeurden dingen die niet door de beugel konden, maar ook hier is het: wat niet weet wat niet deert.

 

Uiteindelijk

Ik blijf gewoon Nederlands Hervormd. Waarom? Gewoon, omdat het beestje een naam moet hebben. Het maakt me niet uit, ik geloof en dat is genoeg. De kerk zegt me niet zoveel meer. Het leven met God des te meer.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.