Informatie en leuke weetjes over een eilanden groep in de Atlantische Oceaan.

Kaapverdië

Kaapverdië of de Kaapverdische eilanden, officieel de Republiek Kaapverdië, is een land (eilandengroep) voor de westkust van Afrika. De archipel heette vroeger Ilhas de Cabo Verde (Eilanden van de Groene Kaap) en is zo genoemd vanwege de ligging van de eilanden ten opzichte van de Kaap Verde (Groene Kaap), het westelijkste punt van het Afrikaanse vasteland in Senegal. De Nederlandse naam is daarvan een gedeeltelijke vertaling.

Kaapverdië bestaat uit 9 bewoonde eilanden die ver uit elkaar liggen. De afstand tussen sommige eilanden is zo'n 350 kilometer. Als je op vakantie bent, ben je n de meeste gevallen op vliegverbindingen tussen de eilanden aangewezen. De spil van de vliegverbindingen zijn de eilanden Santiago en Ilha do Sal waar ook de internationale vluchten aankomen. De overige eilanden zijn vanuit deze eilanden bereikbaar. Tussen de kleine eilanden zijn er onderling geen vliegverbindingen.

Geschiedenis

Antonio M. Monteiro. De parlementsverkiezingen van dec. 1995 leverden een ruime meerderheid op voor de Movimento para Democracía die voorstander is van economische liberalisering. Bij de presidentsverkiezingen van febr. 1996 werd Monteiro herkozen voor een nieuwe ambtstermijn van vijf jaar. De oppositiepartij Paicv won de parlementsverkiezingen van 14 januari 2001. Premier Gualbert do Rosário gaf het verlies van de al De Kaapverdische Eilanden werden ontdekt in de 15de eeuw door de Portugezen, die er een basis van maakten voor hun Afrikaanse handel, o.a. in slaven (na de afschaffing van de slavenhandel verarmden de eilanden sterk). Portugese geschiedkundigen schrijven de ontdekking van de Kaapverdische Eilanden toe aan Diogo Gomez, die in dienst was van prins Hendrik de Zeevaarder. In 1462 vestigden de eerste Portugezen zich op Sao Tiago, waar ze Ribeira Grande stichtten. In 1495 werd de eilandengroep officieel Portugees kroondomein. In 1587 werd het een Portugese kolonie. Tussen 1836 en 1879 werd de eilandengroep, samen met Portugees Guinee, bestuurd door een gouverneur-generaal. De afschaffing van de slavernij (in 1876) had een verslechtering van de Kaapverdische economie tot gevolg. Het gebied werd regelmatig door ernstige hongersnoden getroffen. Emigratie vormde voor veel eilandbewoners de enige mogelijkheid om aan de slechte bestaansmogelijkheden te ontsnappen. Mede als reactie op de toenemende onderdrukking door de Portugese machthebbers (vooral na 1920) ontstond een nationalistische beweging. In 1951 kreeg Kaapverdië de status van overzeese provincie. De Kaapverdische strijd tegen de koloniale machthebber was nauw gekoppeld aan die van Guinee-Bissau. De Portugese Anjerrevolutie, waarmee het dekolonisatieproces in1974 in gang werd gezet, maakte de weg vrij voor verkiezingen op de Kaapverdische Eilanden. In juni 1975 behaalde de PAIGC 92% van de stemmen en op 5 juli 1975 werden de Kaapverdische Eilanden volledig onafhankelijk. Eerste president van de nieuwe staat werd de socialist Aristides Pereira (herkozen in 1981 en 1986). In 1981 werden alle plannen voor een vereniging met Guinee-Bissau herroepen. Eind 1990 voerde Kaapverdië als eerste van de vijf voormalige Portugese koloniën in Afrika een meerpartijenstelsel in; begin 1991 koos het land een nieuwe president, de democraat tien jaar regerende Beweging voor Democratie (MPD) toe. Parlementaire en presidentiële verkiezingen zijn op respectievelijk 22 januari en 12 februari 2006 gehouden. Beide verkiezingen zijn gewonnen door de PAICV. Er hoeven daarom geen grote veranderingen in het regeringsbeleid, noch in de bestaande bewindslieden worden verwacht. In Kaapverdië mag ook de diaspora stemmen en daar bleek Pires (PAICV) verreweg favoriet met 65% van de stemmen. De verkiezingen zijn wederom, zowel tijdens de campagneperiode als op de verkiezingsdag zelf zeer goed verlopen. Wel was de toon van de debatten, in vergelijking met voorgaande verkiezingen, feller, maar er was geen sprake van geweld, intimidatie, vals spel of fraude. De verslechterde veiligheidssituatie was een belangrijk verkiezingsthema, evenals de algemene ontwikkelingsstrategie, de economische situatie en enkele specifieke milieuproblemen. De MPD heeft enkele dagen na de verkiezingen de uitslag openbaar bekritiseerd en (vooralsnog) ongefundeerde beschuldigingen van fraude geuit. Naar verwachting kan men ervan uit gaan dat de voorlopige verkiezingsuitslag identiek aan de definitieve uitslag zal zijn. De PAICV heeft tijdens de verkiezingsstrijd gehamerd op de successen die het op haar conto kon schrijven, zoals de stabiele macro-economische situatie, het gereedkomen van enkele grote infrastructurele werken en de goede relatie met de internationale donorgemeenschap. Vooral op macro-economisch gebied heeft de huidige regering een indrukwekkend track record opgebouwd. In december 2007 treedt Kaapverdië toe tot de Wereldhandelsorganisatie. In augustus 2009 bezoekt Hillary Clinton Kaapverdië.

De eilanden

De kaapverdische eilanden bestaan uit 9 bewoonden en 8 kleinere onbewoonde eilanden.

De eilanden op een rij:

Noordelijke eilandengroep (Barlavento)

• Santo Antão
  Dit is zonder meer het mooiste eiland van de archipel met dennenbossen, valleien met kleine gehuchtjes, mango- en papayaplantages, mistflarden die over de oude bergweggetjes geplaveid met oude kasseien jagen, adembenemende vergezichten en vriendelijke mensen. Het mooiste gedeelte van Santo Antão is het noorden. In de dorpen Ribeira Grande en Ponta do Sol liggen onze accommodaties, maar ook kunt u in een luxer hotel of eenvoudiger pension verblijven die in de valleien zijn gelegen. Santo Antão is het meest westelijk gelegen en grootste eiland van de Barlavento eilanden, welk een onderdeel zijn van Kaapverdië. Het meest nabijgelegen eiland is São Vicente en ligt ten zuidoosten van Santo Antão. Het eiland is tevens het meest westelijk gelegen eiland van Afrika en eveneens het op één na grootste eiland van Kaapverdië. Het eiland bestaat volledig uit vulkanisch materiaal en was ontdekt door Diogo Afonso op 17 januari 1462, maar heeft zijn huidige naam pas rond het jaar 1500 gekregen. Het eiland werd voor het eerst bewoond in 1548 en wordt gescheiden door een bergkam. De belangrijkste stad van het eiland is Ribeira Grande en ligt aan de noordzijde van het eiland. Vlakbij de stad Ponta do Sol ligt de inmiddels niet meer in gebruik zijnde luchthaven. Aan de zuidzuide van het eiland ligt de stad Porto Novo waar de haven gevestigd is.

•  São Vicente
  Dit eiland is bovenwinds gelegen. Het is een uurtje vliegen zowel vanaf Ilha do Sal als Santiago. In aansluiting op de internationale vluchten zijn directe aansluitingen naar São Vicente, waarmee het eiland in één dag bereikbaar is. De bedrijvigheid op São Vicente concentreert zich in het havenstadje Mindelo dat tal van bezienswaardigheden heeft.    's Avonds komen de Kaapverdianen samen op het dorpsplein, de Praça. Het is er dan een gezellige drukte van jewelste. Op São Vicente zijn een paar kleine stranden, o.a. in het oosten bij Calhau en de kleine luchthaven, 10 kilometer van het stadje.Ten noordwesten van São Vicente ligt, aan de andere kant van het kanaal van São Vicente, het eiland Santo Antão. In de stad Mindelo woont het grootste deel van de ca. 76.107 inwoners van het eiland. Mindelo staat bekend als de culturele hoofdstad van Kaapverdië. De belangrijkste inkomstenbronnen zijn visserij, toerisme en de exploitatie van de natuurlijke zeehaven

•  

•  

• Santa Luzia
  Dit is een eiland in de Barlavento archipel in Kaapverdië en is gelegen tussen São Nicolau en São Vicente. De oppervlakte van het eiland is 35 km². Het hoogste punt van het eiland is Monte Grande en is 395 meter hoog.
  Het eiland was in de 18e eeuw de woonplaats van een kleine populatie landarbeiders. Doordat het eiland steeds meer een woestijn werd is het eiland door de mensen verlaten terwijl het later toch weer dienst deed voor kluizenaars.
  Het eiland was voorheen het domein van een unieke hagedis.
  In de 20e eeuw is er een meteorologisch station gebouwd.

•  São Nicolau
  São Nicolau ligt niet ver van Sal en is het meest authentieke eiland van de Kaapverdische eilanden. De tijd lijkt er stil gestaan te hebben. Het boerendorp, tevens de hoodplaats Ribeira Brava heeft kleine hellende straatjes en oude lantarens, er is ook een havenplaatsje Tarrafal. Beide plaatsen zijn een prima uitgangspunt voor wandelaars.

• Sal
  
  Op dit eiland komen de internationale vluchten aan. Het is zo'n 18 kilometer vanaf de luchthaven naar het vissersdorpje Santa Maria dat door de opkomst van het toerisme in de negentiger jaren tal van leuke barretjes, terrasjes en (vis)restaurants heeft. Het 8 kilometer brede strand begint bij Santa Maria. In het dorpje zelf zijn een aantal karakteristieke middenklasse hotels en aan het brede strand zijn luxe laagbouwhotels verrezen. Op Sal zijn diverse duik- en windsurfscholen en het is dan ook een geliefd eiland voor de watersporters. Sal heeft een oppervlakte van 216 km² en telt ongeveer 14.800 inwoners. De hoofdplaats is Espargos, dat ongeveer in het midden van het eiland ligt. De luchthaven is ook het eerste internationale vliegveld, het Aeroporto International Amilcar Cabral. Het eiland heeft een vlak landschap en weinig vegetatie. Er heerst een erg droog steppeklimaat. Er groeien vooral veel lage struiken en grassen. De belangrijkste inkomstenbron is het toerisme. Daarnaast is er enige zoutwinning en visserij.

• Boavista
  Ook Boavista heeft zich kunnen verheugen op toename van het toerisme. Het eiland is groter dan Sal en kent eindeloze duinlandschappen. Boa Vista  is een woestijnachtig eiland in de Barlavento archipel van Kaapverdië en ligt het oostelijkst van het hele land. Oorspronkelijk was de economie voornamelijk gebaseerd op landbouw maar is door woestijnvorming verloren gegaan waardoor zoutwinning nu belangrijker geworden is. Het oppervlakte van het eiland is 620 km² en is daarmee het derde grootste eiland na Santo Antão en Santiago. Het eiland ligt ongeveer 455 kilometer van de kust van Afrika. De belangrijkste industrieën op dit moment zijn het kweken van dadels en toerisme. Het grootste deel van het eiland is vrij vlak, het hoogste punt van het eiland is Monte Estancia met zo'n 387 meter. Andere bergen zijn Santo Antônio en Monte Negro.

•  Branco
  Dit eiland is een klein onbewoond eiland van de bovenwindse eilanden. Nabij Branco liggen de eilanden Santa Luzia in het noordwesten, en Razo in het zuidoosten.
  Branco is een onbewoond, rotsachtig vulkanisch eiland, van het stratovulkaantype, en staat bekend om de guano en het zeeleven om het eiland.

• Razo
  Dit is een onbewoond eiland tussen Sao Nicolau en Branco.

Zuidelijke eilandengroep (Sotavento)

• Maio
  Maio is een vlak eiland met zoutpannen en een strand dat grenst aan het authentieke Kaapverdische dorpje Vila do Maio. Toerisme is er nauwelijks. Wie een strand voor zichzelf alleen wil hebben, maakt de beste kans op Maio. Maio is het oostelijkste van de eilandgroep de benedenwindse eilanden. Het eiland heeft een oppervlakte van 269 km² en ongeveer 6800 inwoners. De hoofdstad is Vila do Maio, dat een regionaal vliegveldje en een haven heeft. De hoogste berg is de Monte Penoso (436 m). Er wordt er aan visserij gedaan. Maio dankt zijn naam aan het feit dat het op 1 mei (1460) voor het eerst door zijn naamgevers werd gezien.

•  

• Santiago
   Dit eiland ligt ruim 250 kilometer ten zuiden van Sal. Het is het meest Afrikaanse eiland en tevens het eiland waar de hoofdstad Praia is gelegen. Naar Praia worden ook internationale vluchten uitgevoerd. Santiago is heel divers, het biedt goede wandelmogelijkheden vanuit Rui Vaz en Cidade Velha (de oude hoofdstad), gelegen in het zuiden vlakbij Praia. Een rit van 80 kilometer door het binnenland via het marktplaatsje Assomada of langs de bananenplantages aan de oostkust leidt naar Tarrafal in het noorden.
  Over Tarrafal schreef de Consumentenreisgids een aantal jaren terug: 'het droomstrand van Tarrafal is onwaarschijnlijk mooi met palmbomen en vissersbootjes tussen de rotsen'. Het eiland meet 991 km² en telt circa 230.000 inwoners. Het eiland werd rond 1460 ontdekt door António da Noli, die vervolgens van 1462 tot 1496 kapitein was van het garnizoen in het door hem gestichte Ribeira Grande (tegenwoordig Cidade Velha), de eerste Europese nederzetting in de tropen.
  Jean Francois Michel uit Mechelen, zette er op 15 november 1752 voet aan wal, tijdens de tweede Chinavaart van de Pruisische Aziatische Compagnie, en beschreef het eiland uitvoerig. Van Santiago wordt gezegd dat het veel op Afrika lijkt, door bergachtig gebied en groene valleien. Aan de oostkust zijn bananenplantages. Het eiland is van vulkanische oorsprong. De hoogste berg is de Pico da Antónia (1394 m). Het bergachtige midden van het eiland is relatief neerslagrijk en daardoor het meest vruchtbare gebied van de archipel.

• Fogo
  Fogo ligt samen met Maio en Brava schuin onder Santiago. Fogo is het eiland met de vulkaan die de blikvanger van het eiland is. Een excursie naar de vulkaan is erg leuk om mee te maken. De rit er naar toe is al een belevenis. Onderweg kom je bewoners tegen met ezels en waterkruiken en de natuur is prachtig, waarbij de vulkaan langzamerhand het volledige beeld bepaalt. Ook het beklimmen van de vulkaan is tot zekere hoogte mogelijk. Het stadje São Filipe, heeft vele pleintjes, steile straatjes en een lavastrand. Vanuit het stadje heeft u zicht naar het ernaast gelegen eilandje Brava dat vaak in wolken is gehuld. Het hoogste punt van Fogo ligt op 2829 m (Mount Fogo). Er wonen 37.409 mensen (2001). Hoofdplaats is São Filipe met ongeveer 5000 inwoners. De inheemse naam voor deze vulkaan is Pico, en na de eruptie op 2 april 1995 ontstond een kleinere nieuwe vulkaan, die de naam Novo Pico kreeg, deze was 150 meter hoog. Het eiland wordt gekenmerkt door een 9 km grote caldera. De caldera is gebarsten aan de oostelijke kant.

• Brava
  Vanaf februari 2011 is het kleinste eiland Brava met een catamaranboot bereikbaar. Brava is een klein en groen eiland dat ideaal is voor wandelaars. Het hoofdplaatsje Nova Sintra ligt op 500 meter hoogte en kenmerkt zich door groententuintjes en de vele hibiscusplanten. Het is het kleinste bewoonde eiland van de archipel. Het eiland heeft geen vliegveld.

• Rei 

• Rombo

• Cima

• Grande

• Santa Maria

Cultuur

Taal

Portugees is de officiele taal. De mensen spreken echter ook Crioulo, een mix van Afrikaans Creools en Portugees. Voor zo'n klein land heeft Kaapverdië een rijke bron aan literatuur geproduceert. De boeken die voor de onafhankelijkheid geschreven zijn, zijn gefocused op de bevrijding en geschreven in Crioulo. Na de onafhankelijkheid breidde de thema's zich uit tot de massaemigratie van het eiland richting Amerika en rassendiscriminatie. Sommige schrijvers, zoals Kaoberdiano Dambara, schrijven nog steeds in Crioulo, terwijl de meeste, zoals Onésimo Silveira, in het Portugees zijn overgegaan.

Eten

Het nationale gerecht is: Cachupa, bonenschotel met mais. Het eten in Kaapverdië is grotendeels Portuguees, hoewel sommige gerechten uniek kaapverdisch zijn. Een van de lekkerste en ongewoonste gerechten is de pastel com diablo dentro, een mix van verse tonijn, uien en tomaten, ingepakt in een gefrituurd pasteitje. Soepen zijn ook populair. Een van de meest gegeten gerechten is coldo de peixe (gestoofde vis), waar veel groenten en kruiden inzit, en met bloem is ingedikt. Andere specialiteiten zijn oder andere bananas enroladas en manga de conserva.

Muziek

De Kaapverdiaanse muziek ontwikkelde zich in de loop der eeuwen tot een smeltkroes van muzikale invloeden uit Europa, Afrika, Azië, Zuid-Amerika en het Caribische gebied. Er bestaat niet zoiets als dé Kaapverdiaanse muziekcultuur: elk eiland koestert haar eigen muziekcultuur. Woon je op São Vicente, dan zegt het bandeira feest uit Fogo je niets. En het feest van Sint-Jan kan op Santo Antão heel anders gevierd worden dan op São Nicolau. Als je de muziekculturen van alle eilanden bij elkaar optelt kom je op meer dan veertig muziekgenres. De Kaapverdianen hebben morna, coladeira, funana, batuco, cola sanjon, mazurca, bandera en ga zo maar door. Ooit heeft Manuel de Novas, de beste componist van deze tijd, verteld dat alle Kaapverdische muzieksoorten, met uitzondering van morna, ‘buitenlandse’ invloeden hebben. Toch is ook morna langzamerhand aan het ‘integreren’. De laatste tijd hoor je veel Jazz in de Kaapverdische mornas. Door te spreken over buitenlandse invloeden, probeerde Manuel Novas duidelijk te maken dat het moeilijk is om aan te geven wat typisch Kaapverdiaanse muziek is. Volgens hem komt alles of uit Afrika of uit het Westen. De bekendste zijn de 'funaná' en de 'morna'. De funaná is swingende dansmuziek terwijl de morna een stuk langzamer en melancholieker is. In Nederland woont een grote Kaapverdische gemeenschap, met name in Rotterdam. In Kaapverdië en binnen de Kaapverdische gemeenschappen in de Verenigde Staten en Europa, is de Kaapverdische gemeenschap in Nederland vooral bekend door haar bijdrage aan de Kaapverdische popmuziek, veelal Zouk.

Geloof

De Portugezen hebben het rooms-katholicisme naar Kaapverdië gebracht en andere godsdiensten waren niet toegestaan. Hierdoor is het rooms-katholicisme nog steeds het belangrijkste geloof op Kaapverdië. Een klein deel van de bevolking heeft een ander geloof. Indeling naar religie:Rooms Katholiek 96%, Protestant 3%.

Ik ben zelf half kaapverdiaans, ik vond het leuk om wat over dit land te vertellen. Meestal als mensen aan mij vragen: Je bent niet helemaal nederlands heh? Dan zeg ik nee dat klopt, ik ben half kaapverdiaans. En dan staan ze me aan te kijken alsof ze water zien branden. En vragen dan wat is dat?  Dus ik hoop zo ook wat meer bekendheid te geven aan dit land.

.

Reageren?