De Hindenburg : de Titanic van het luchtruim.

Inleiding

Alhoewel niet zo bekend als zijn tegenhanger van de oceaan, de Titanic is de Zeppelin ook bekend als de LZ 129 Hindenburg, een historisch vervoermiddel die gekenmerkt was door een grandeur, technisch vernuft en jammer genoeg ook met de tragiek die beiden zou kenmerken.
De Hindenburg was het grootste luchtschip ooit gebouwd, was in lengte even lang als de Titanic, en tevens het grootste passagiers zeppelin van een ruime vloot in de gloriejaren van het Derde Rijk. Gebouwd in Bodensee door de Zeppelin Company was het, het public relations paradepaardje van de nazi’s. Zijn naam ontleende hij naar de gekende Veldmaarschalk Paul von Hindenburg.
 

Ontwerp en planning

De Hindenburg had een duralumin (een bijzondere aluminium) structuur met 15 centrale punten de grote van een typisch groot kermis rad en uiteraard de typische sigaar vormige constructie. Tussen de grootste afdelingen zaten 16 compartimenten gevuld met katoen. Tot voor de constructie van het luchtschip werd traditioneel Helium gebruikt, zoals bij luchtballons, de Duitse ingenieurs verkozen echter Waterstof. Alhoewel Helium veel veiliger was en niet ontvlambaar werd toch voor Waterstof gekozen enkel en alleen omdat Helium veel te duur was, ook speelde het feit dat Helium voornamelijk werd geproduceerd in de Verenigde Staten een grote rol. Gezien een embargo werd ingesteld voor de uitvoer van Helium naar nazi-Duitsland was de teerling definitief geworden ten gunste van Waterstof. De Duitse Zeppelins hadden een onbevlekt record en hadden met talrijke vluchten geen enkele fataliteit gekend, dat sterkte het geloof van de nazi wetenschappers dat ze veilig konden werken met Waterstof.

Niet alleen technisch werd de Hindenburg het visitekaartje van het duizendjarige rijk, ook esthetisch werd er alles aan gedaan om de wereld te bewijzen dat Duitsland op alle gebied superieurder was. Het interieur van de Zeppelin was dan ook eerst klasse en geïnspireerd op de bemeubeling van trans-Atlantische cruise schepen. Het A-deck bestond uit kleinere gast verblijven geflankeerd door enorme publieke zalen, zoals de eetzaal, de lounge en een bibliotheek ruimte. Ook de mooiste kunstwerken waren aanwezig op het gigantische luchtschip volledig in de heroïsche Germaanse stijl. Enorme ramen gaven de passagiers een fenomenaal zicht. Het B-deck was meer ingericht voor praktische zaken zoals de wasplaatsen, personeel verblijven en een rookkamer. De rookkamer werd speciaal geïsoleerd in verband met brandgevaar. Men kan duidelijk stellen dat dit luchtschip voor zijn tijd futuristisch was en technologisch op en top in orde.

Specificaties

• Normale bemanning 40 tot 61 personen.
• Aantal passagiers maximum 72 man.
• Lengte : 245 meter.
• Diameter : 41 meter.
• Volume : 200.OOO M3
• Daimler Benz motoren 890 kw, 4 in totaal.
• Maximale snelheid : 135 km/h.
 

De Zeppelin kinderjaren

Tussen de eerste planning in 1931 en de eerste proefvlucht lag maar minstens vijf jaar van onophoudelijk hard werk. In maart 1936 was er eindelijk de langverwachte proefvlucht. Aan boord waren enkele prominenten en een tachtigtal passagiers, de proefvlucht was uiterst geslaagd, de volgende dag beval Hitler dat de Zeppelin boven het Olympisch Stadium zou vliegen waar de Spelen van 1936 plaats vonden, het was een zeer geslaagde propaganda stunt en gans de wereld sprak zich lovend uit voer het gigantische luchtschip. Het was op die tweede vlucht dat hij definitief de naam kreeg toegewezen van Hindenburg. Eventjes was er nog commotie toen Dr. Joseph Goebbels er op stond dat het luchtschip herdoopt zou worden tot “de Adolf Hitler”. Na heen en weer bedreigingen werd deze eis echter gelaten voor wat hij was. De Hindenburg was geen militair toestel en werd privaat commercieel uitgebaat door de Deutsche Zeppelin Reederei, welke was gesticht door een andere illustere nazi namelijk Reichsminister Hermann Göring. Deze rederij was zeer succesvol en had een drukke lijn op onder andere Zuid-Amerika. Zo heeft de Hindenburg verschillende buitenlandse havens aangedaan van Rio de Janeiro tot New York. De Hindenburg zou later Frankfurt am Main krijgen als thuisbasis.

Nazi Symbool

Alhoewel het eigendom was van een private commerciële maatschappij werd de Zeppelin vloot meer en meer ingezet voor Propaganda doeleinden van de N.S.D.A.P. Bij toen nog verkiezingen en referenda werd de Hindenburg ingezet om bijna constant van de ene kant van Duitsland naar de andere kant te vliegen met het doel om propaganda pamfletten te doen regenen over gans Duitsland. Aan de Zeppelins want het broertje van de Hindenburg, de Graf Zeppelin deed gretig mee, werden reusachtige luidsprekers gehangen zodat gepaste marsmuziek weergalmde over alle grote Duitse steden, er werd zelfs een radiostudio gebouwd aan boord van de Hindenburg waarna de zuiverste propaganda werd uitgezonden.

Einde van een tijdperk

Tot begin 1937 werden er tientallen succesvolle commerciële vluchten georganiseerd naar Zuid Amerika en de Verenigde Staten. De Minister van propaganda had ondertussen de Zeppelin firma stevig onder de knoet, ook het personeel van de Zeppelin fabrieken waren nu stevig geïndoctrineerd in de nazi-ideologie. Iedere reis op zich was een prestige avontuur, zo vloog de Hindenburg boven de Sahara, en naar Marokko, ook de limieten van de luchtreus werden getest zoals de maximale vlieghoogte. Parel op de kroon werden de 17 reizen over de Atlantische oceaan, ook het snelheidsrecord sneuvelde toen de Hindenburg New York-Berlijn aflegde in een tijd van vijf dagen, negentien uur en 51 minuten. Een ticket retour koste toen 400 U.S. dollar, wat een hoog bedrag was midden in de grote economische recessie. Meer en meer werd de Hindenburg de plaats voor de jetset met bekende sportlui, politici, kunstenaars en de rest van de beau monde.

Het mysterie van de ramp

In maart 1937 had de Hindenburg Frankfurt verlaten en was op weg naar de luchthaven van Lakehurst in de Verenigde Staten. De reis was zonder noemenswaardige problemen verlopen alhoewel eenmaal aangekomen in Lakehurst de Zeppelin vertraging opliep door een zware donder storm. Enkele uren later kreeg de bevelhebber kapitein Max Pruss toestemming tot landen.
Tijdens de landingsmaneuvers veranderde de Waterstof reus plotseling in een vuurbal in slechts 37 seconden. Zesendertig mensen overleefden het drama niet. De oorzaak van de ramp werd nooit achterhaalt wat de speculatie vrije ontwikkeling gaf, tot op heden is de oorzaak onbekend. Het wrak werd teruggebracht naar Duitsland en aan een grondig onderzoek onderworpen, de brokstukken werden later gebruikt voor de bouw van vliegtuigen voor de Luftwaffe. Ging het hier om een banaal ongeluk of een technische fout, of was er meer aan de hand ?. De Duitse geheime dienst was overtuigd dat het hier ging om een daad van sabotage gezien de snelheid waarmee het gevaarte ontplofte. Hoe dan ook, de publieke opinie was geschokt temeer daar het een primeur was dat een ramp van die omvang werden gedocumenteerd door “moderne” verslaggeving zoals radio, televisie beelden, foto’s…het zou later het definitieve einde betekenen van commerciële vluchten met de Zeppelins, de stille reuzen van de lucht zouden roemloos sterven in de geschiedenisboeken en in de vergetelheid. Er kwam een einde aan een traditie die dertig jaar heerste over de hemels
 

Klik hier voor de originele film van de Hindenburg crash.

 

© Thalmaray - 2011.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.