het woord Compassie komt in mij op, een verhaal gaat er aan vooraf.

Mijn lavastroom

Ik sluit me op ik sluit me af mijn tranen laat ik vloeien.  Zie geen mens hier om me heen, geen zachte doek tranen om mij te drogen. Ik ruik helemaal niets!   Zie geen beweging,  met doofstomheid geslagen. Geen vertrouwen in standvastigheid,  geen vertrouwen in de blijvers. Verdriet zo groot en ongekend geen laag meer om me te beschermen. Ik loop door de straat mijn blik gekeerd, zie een bloedend hart die staat op springen. Rode golven, ik ruik de angst, stijgen naar boven, komen als gloeiende alles vernietigende lava uit de vulkaan. Ik wil rennen!  Ver van deze kolkende massa, mijn voeten verstenen de lava koelt af en houd mij op zijn plek.  In de verte mannen met touwen, een lichtje op hun hoofd.  As deeltjes in de lucht vertroebelt het zicht,  het lampje komt dichterbij. "Hier ben ik" wil ik roepen, mijn mond  vol van pijn houden woorden binnen. Met handen wil ik zwaaien, aandacht trekken maar ik vind geen kracht.  De lichtjes passeren, links en rechts. Benen kunnen niet langer dragen, mijn romp zakt  in elkaar met een harde knal raakt mijn hoofd een rots.

Ik word wakker in een witte zaal verbonden aan een steeds maar piepend apparaat. Er komt een witte engel aan, ze schijnt mij in mijn ogen. Ik knipper met mijn wimpers, slaak een diepe zucht,  zak weg in zachte donzen kussens een deken van katoen als koele troost op mijn benen. Geef me over,  laat engelen hun werk doen, stribbel niet langer tegen, gelaten onderga ik wat ze doen.  Voel lieve strelingen, het wassen van mijn huid. Bruin geronnen bloed verwijderd, stinkende wonden geschoond. Ze zullen me doen herrijzen, ze zullen me oplappen met hun instrumenten ze zullen mij weer doen leven. Wat een heerlijk gevoel om eens verzorgt te worden, wat een heerlijk gevoel dat al mijn wonden worden verbonden. Wat een heerlijk gevoel dat mensen vragen naar waar ik pijn voel dat ze luisteren en tot doel hebben mij te genezen.

Gesterkt loop ik na een tijdje de deur uit, laat de zon op mijn gezicht schijnen en de warmte doordringen tot op het bot.

In mijn bliksveld, zie ik iemand lopen met gebogen hoofd, nader hem voorzichtig. Klop op zijn schouder. zijn gezicht draait een halve cirkel . Tranende ogen kijken mij verdwaasd aan met een blik van geen herkenning. Sla mijn armen om hem heen en fluister in zijn oren. Hij legt zijn hoofd op mijn schouders voelbare spanning vloeit weg. Een slappe zak hangt in mijn armen, til hem op en breng hem thuis. Onder het genot van warme dranken een oor dat luistert naar zijn verhaal. Langzaam rechten zijn schouders staat hij op en schenkt ons kopje nog eens dampend vol. We ontsteken een knapperig vuur en laten lampen schijnen. Naast hem op de bank kijken we elkaar recht in de ogen. Een blik zo opgelucht en vrij van tranen ontmoeting van herkenning.  Een  kus op de wang, een groet, schudden we handen,  tijd om naar huis te gaan in goed vertrouwen.

Ik loop langs het park en zie mensen elkaar omarmen, mensen luisteren naar elkaar. Hand in hand lopen ze verder . Een glimlach op mijn gezicht,  wetend dat er mensen zijn die elkaar niet zomaar laten staan, die letten op harde knallen en van redden hun werk hebben gemaakt. Oplettende mensen luisterend naar ieder klein geluid, gehuld in as, mensen die  weten dat daar levens op het punt staan om te stoppen.
 

Het woord Compassie komt in mij op

Compassie

Medelijden ook mededogen, medeleven, compassie, erbarmen, misericordia of deernis is een vorm van empathie, waarbij iemand meevoelt met het lijden van een ander. Medelijden wordt vaak beschouwd als een deel van het begrip liefde. Ook wordt medelijden een belangrijke hoeksteen van humanisme beschouwd en krijgt het een belangrijke plaats in verschillende filosofieën en godsdiensten. Vaak is het begrip verwant aan barmhartigheid, naastenliefde, genade en vergeving.

Hoe vaak word medelijden niet als een negatief iets beoordeelt, lees de bovenstaande betekenis (bron wikipedia)  en laat het eens goed tot je doordringen. Is het zo erg als iemand medelijden met je heeft.

Reageren?