De gruwelijke motel-moord (deel 1) Lees verder...

Sttt, je voelt er helemaal niets van...

Hij kijkt recht in haar mooie bruine ogen en smeekt haar om genade. Hij wil niet sterven, daar is hij immers nog veel te jong voor. Geen greintje medelijden valt er in haar blik te bespeuren, enkel opwinding. Adrenaline, voor wat komen gaat. Haar glimlach wordt breder en mondt uit in een schaterlach. Ja, ze is gek, denkt hij bij zichzelf.

“Alstublieft, laat me gaan. Ik beloof je dat ik het niemand zal vertellen. Echt waar!”
Ze schudt van nee en haar donkere lange krullen zwieren van links naar rechts.
“Je bent stom als je denkt dat ik je hier laat gaan! Dat kan ik niet doen, het spijt me!”
De jongen voelt hoe het noodlot met hem speelt, hij weet dat het maar een kwestie van tijd is. Ze zal hem echt niet laten gaan en dat weet hij. Het bloed aan zijn polsen droogt op en aan de pijn is hij ondertussen al gewend geraakt. Ze zit bovenop hem en in een andere situatie, op een ander tijdstip, zou hij hiervan genoten hebben. Maar nu is het enkel een kwelling.
“Sssssttt, het is zo gebeurt. Je voelt er helemaal niets van…”
Hij is geen jongen die snel huilt, maar nu rollen de tranen zomaar uit zijn ogen. Over zijn wangen. Er is geen ontkomen aan en hij weet dat het einde nabij is...

Het motel

Samantha zit aan de keukentafel te genieten van een kopje thee, wanneer de telefoon aan het rinkelen gaat. Ze staat op en vist haar mobieltje uit haar handtas.
“Ja, hallo met Samantha.”
Even luistert ze naar de stem aan de andere kant van de lijn. Het duurt echter niet lang voor ze deze van repliek voorziet.
“Goed, ik kom er zo aan! Oh en Marc…. Raak niets aan!”

Dat heb je weer, denkt ze, heb je eens een dagje vrij en loopt er weer een gek rond om de rust te verstoren! Maar in haar beroep, is daar geen ontkomen aan en dat weet ze maar al te goed. Hoeveel keer heeft een van haar geliefde collega’s haar gestoord tijdens een vrije dag? Ze kan het zelf niet eens meer tellen.
Samantha spurt naar de badkamer en bind haar lange blonde haren samen met een haarband. Kijken of ze alles bij heeft? Ja, nog juist haar schoenen aantrekken en ze is klaar.
Tien minuten later staat ze in de beruchte kamer. Het is er verschrikkelijk koud, alle ramen staan open. Ze kijkt even rond en het valt haar op dat het een zeer sobere kamer is. Maar dat is eigenlijk niet zo verwonderlijk voor een motelkamer. De meeste koppels die hiernaartoe komen, hebben wel wat anders in gedachten dan naar het mooie behang te kijken.

Ook zij heeft al wel eens een motelkamer bezocht om haar seksleven wat op te peppen. Ja, Samantha bloost al bij de gedachte….

Ze is een mooie aantrekkelijke vrouw, die bovendien ook nog eens vrijgezel is en op een avondje uit, zal ze haar penning niet onnodig ten toon spreiden. En het gebeurt maar steeds vaker dat de mooie blondine er een of andere man uitpikt voor een verderzetting van de avond met z’n tweetjes. Maar deze agente is natuurlijk ook niet dom en neemt haar veroveringen maar zelden mee naar huis. Enkel wanneer ze meer voor de man voelt, wanneer ze ervan overtuigd is dat er een relatie in zit… Al is dat wel al even geleden. Het is helemaal niet gemakkelijk om een goede partij te vinden, die met haar levensstijl om kan…

De geur van de dood schiet in haar neus en brengt haar weer met beide voetjes op de grond. Zelfs met alle ruiten open, is de geur sterk genoeg om door te dringen.
“Hier ligt de arme donder,” wijst Marc.
Het is geen mooi tafereel om te aanschouwen en één van haar collega’s trekt heel wit weg.
“Ga maar even een luchtje scheppen.” Ze geeft hem een schouderklopje.
“Ja, bedankt,” weet hij er nog net uit te brengen.
Samantha is al gewend geraakt aan de geur van de dood en ontbinding. Maar ze weet als geen ander dat het zeer moeilijk is om je verstand even volledig op nul te zetten. Ze herinnert zich haar eerste lijk nog en ook zij heeft het toen hard te verduren gekregen. Ja, de lunch in de plaatselijke Chinees,…. Ze gruwt bij de gedachte en even draait haar maag zich om…

Ze stapt naar het metalen bed toe en aanschouwt de gruwel.

Een jonge man, een jaar of 25, denkt ze. Hij ligt op zijn rug, de ogen en mond toegeplakt met tape. Het levenloze lichaam ligt helemaal naakt bovenop de dekens en het is een echte bloederige zee. Hij is volledig opengesneden en alle ingewanden hangen uit de open wonde. Even moet Samantha slikken.
Hij ligt vastgebonden met handen en voeten. Samantha merkt meteen op dat de jongeman zich heeft verzet, door de wonden. Maar wat haar nu ook meteen opvalt is de wijze waarop hij vastgebonden is.
Handboeien heeft hij aan polsen en enkels en het is geen speelgoed. Het zijn ook geen seksuele fantasiehandboeien. Ze schrikt.