Onze tweeling Jeroen en Lisa dachten dat je met de goudvissen óók ”keukentje” kon spelen!

Gisterenavond hadden Pieter en ik, een volle keukentafel.
De drie oma’s van onze tweeling – drie oma's- het is zo gelopen- de buren, alsmede onze goed vriend  ouwe Schaft met zijn lieve Isabel kwamen eten. Onze Zeeuw -Ouwe Schaft had lekkere scholletjes meegenomen, vers uit de Oosterschelde.
U kent het wel, gezellig bij elkaar, de houtkachel aan, en jawel de fles wijn op tafel.

 

 

De vis werd schoongemaakt, de pannen  stonden in de aanslag, het vet alvast verwarmen, en heerlijk vis eten.

Die twee kleine donderstenen zijn ook altijd in voor gezelligheid. Het ontbreekt ze aan niets, sterker nog wij moeten iedereen afremmen - anders worden het een stelletje verwende doerakken. Dat moet niet.

Kijk ze mogen best veel aandacht, het zijn natuurlijk kinderen met een speciale geschiedenis, maar ze zullen toch écht opgevoed moeten worden met twee voetjes op de vloer! 
Je moet er niet aan denken dat ze écht  verwend - (verwaand!)  opgevoed worden. Tuurlijk kinderen moet je verwennen, maar niet alles goed vinden daarbij. Kinderen moeten leren dat niet alles kan en niet alles normaal is. Dat had mijn zus ook niet gewild.

Vol bewondering zagen ze hoe de vis werd schoongemaakt, hoe ze sputterend in de pan lagen te bruinen, en van de ene schoot en knuffel partij naar de andere, genietend van alle aandacht waren ze lekker luidruchtig aanwezig. Niets mis mee. Het hoort erbij.

 

 

Als je met zo een grote groep bent, dan eet je niet zo ”plechtig”- als anders. Dan is het grote schalen op tafel,  patat er bij bakken, de vis er naast en een gezellige zelf service. Lekker makkelijk ook. In combinatie met een lekkere salade is succes verzekerd.

Toen kwam er nog een onderwerp waar die Ouwe Schaft maar niet over kon stoppen. U weet in december gaan Pieter en ik trouwen, en nu wil die ouwe gek, maar persé een vrijgezellen feest. Ziet u het voor u…………hij wil met zijn homo vrinden –zoals hij ons noemt -naar het sex- museum in Amsterdam, en ons alle kroegen van de Jordaan laten meemaken! Pieter en in ik vinden het maar  niets, ………een vrijgezellen feest. Bulderende van de lach wist hij al te vertellen wat we aan moesten. Ik als de Kerstman en Pieter als de Paashaas. Of hij het echt allemaal ten uitvoer gaat brengen is ons volkomen onduidelijk, maar hij is er gek genoeg voor. Ja wachten jullie maar af, zat hij te gniffelen aan tafel. Die pret- ogen van die man…….de grootste schik had hij. Dat zijn van die momenten dat je blij bent dat die lieve Isabel Ouwe Schaft weer kan terugbrengen op aarde. Nu houdt je er over op Albert Heijn, sprak zij op strenge toon. Die jongens  worden er helemaal zenuwachtig van, ......jij met je vrijgezellen feest! Hij kon het niet laten ons nog mede te delen dat we vast ontvoerd worden, nou ja we zien wel wat er gebeurd.

In alle gezellige drukte miste ik  Lisa en Jeroen.
Ze waren ons aan de aandacht ontsnapt. Weet jij waar die twee zijn - vroeg ik aan Pieter. Jawel zei Pieter ze zitten in de woonkamer te spelen met het kinderkeukentje. Niets aan de hand, ik heb net om het hoekje gekeken.

Ok, - het zit goed dus. We namen nog een heerlijk scholletje, lekker patat, en het werd gezellig. Soms gebeurd dat in het leven. Daarbij - wij zíjn gezelligheidsmensen! Als dan iedereen zo lekker uitgegeten is, jawel dan worden de Oma’s onrustig. Wie er mee begint weet ik niet, maar de 1e borden gaan van tafel, de vaatwasser wordt zo zachtjes aan ingericht, en dan...........dán  gaan ze vragen wie die tweeling op bed mag leggen……….ook zo iets, je moet daar een eerlijk rooster voor maken met drie oma’s! Vervolgens gaat de koffie op. Ik moet wel eens lachen, als die oma’s er zijn en je wilt zelf uit je stoel komen om al het genoemde te gaan doen, dan wordt je met een ferme druk op de schouder al weer in je stoel gezet. Als die Oma’s er zijn – nemen ze gewoon de boel over! 

Oma  Betsie, was vandaag als eerste! Zal ik Jeroen en Lisa doen? Wij vinden alles prima, ja hoor -was het antwoord.

Daar ging Oma Betsie – naar de woonkamer waar het –achteraf- erg stil was gebleven! Het voltallige publiek in Huize ”PiJa” (Pieter en Jan) werd opgeschrikt – met een oergil- het leek alsof er een moord werd gepleegd. Lijkwit stond Oma Betsie te wijzen en te hakkelen, te stotteren en te trillen.  De goudvissen, goudvissen riep ze……………….daar lagen ze  allebei verschillend in een pannetje, netjes opgemaakt tussen de zuurstof plantjes! Ze waren morsdood!

Oma Freekje riep, wat hebben jullie nu gedaan? ……..Niets -zei Jeroen,  …….en Lisa met haar prachtige mooie grote ogen zei heel lief en oprecht; Oma wij hebben ook visjes gemaakt!
We hebben keukentje gespeeld zei Jeroen  - nog met de waterplanten in zijn haar!

Dit zijn van die momenten dat Pieter en ik wel eens twijfelen of we wel goede ouders zullen worden. Ik kan dan écht niet boos worden! Sorry - ik heb mij niet meer gemengd in het hele woonkamer drama. Ouwe Schaft, Pieter en ik hebben proestend van de lach in de achtertuin een Schafter sigaartje getest!  

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.