Kindermishandeling komt nog veel te vaak voor. Er wordt gelukkig wel meer aandacht aan besteedt dan vroeger. Het had geen zin om hulp te vragen, want niemand durfde in te grijpen. Nu zijn er allerlei instanties die zich bezig houden met kindermishandeling en met de hulpvraag van het kind. Ook wordt er meer op elkaar gelet en ingegrepen.

Gelukkig maar, want de gevolgen van mishandeling zijn ernstig. Niet alleen zijn er de herinneringen die je voor altijd meeneemt. Een verpestte jeugd blijft je altijd achtervolgen. Ook de nare ervaringen hebben een nadelige invloed op de rest van je leven.

Door de traumatische ervaringen kan het vroeger mishandelde kind gedrag vertonen van storingen in sociaal gedrag. Het verstoorde gedrag kan zich uiten in het niet of weinig vertrouwen in mensen. Dit kan behoorlijk veel problemen in een huwelijk veroorzaken, want ook al bedoelt de echtgeno(o)t(e) het goed en is zich niet bewust van enig verkeerd handelen, de wederhelft zal zich wantrouwend op blijven stellen.

Ook kan men zich gaan afsluiten voor bepaalde dingen en vreemd of niet reageren op bepaalde situaties. Dit komt doordat het kind vroeger zich voor pijn en misbruik zich ging afsluiten en ook de emoties die daarbij behoren. De persoon heeft dit totaal niet in de hand.

Ook lichamelijke klachten kunnen zich voordoen. Deze klachten hebben vaak een psychische oorzaak en wel terug te leiden naar mishandeling.

Ook slecht slapen, of bang te zijn om te gaan slapen is vaak een gevolg van mishandeling. De angst voor herbeleving in dromen, maar ook de gewoonte om op je hoede te zijn voor een aanval blijft aanwezig.

Een alcohol of drugsverslaving komt ook in veel gevallen voor. Het even leven in een roes en je prettiger voelen is vaak een uitvlucht om niet weer die nare herinneringen boven te halen. De reden dus om steeds meer te gaan gebruiken.

In nog ergere gevallen komt zelfmoord of een poging tot zelfmoord voor, of het zichzelf beschadigen. Het lichaam krijgt de schuld van het misbruik of de mishandelingen.

De mishandelde kinderen zijn vaak mishandeld door mishandelde ouders, wat niet wil zeggen dat deze kinderen hun kinderen ook weer zouden mishandelen. Gelukkig zijn er heel veel mishandelde kinderen die hun kinderen niet mishandelen.

De gevolgen zijn groot, dus is er voor iedereen een taak weggelegd. Let op, help een kind als het je dat vraagt. Kinderen worden niet zomaar bij hun ouders weggehaald, maar er wordt wel heel snel hulp geboden aan het gezin en daar is iedereen mee gebaat.
4
Word fan
Delen
Ongewenst

Laat een reactie achter

+3 -0- x

Ben schreef op 06 Mar 2010 om 20:24

Een 5 sterren artikel. Wat is het toch schandalig dat ouderen niet van kinderen af kunnen blijven. Soms jaren later kunnen en durven ze er mee naar buiten komen. Zo is het misbruik bij jongentjes door priesters weer aktueel. Verschrikkellijk.

+1 -0- x

scorpiongirl schreef op 14 Jul 2010 om 12:22

goed artikel. Ben zelf jaren mishandelt geweest door mijn adoptie- ouders en gelukkig voor mij zag een goede vriendin van mij dat en heeft ze haar ouders verwittigd waarna de jeugdrechter mij in een home voor jongeren heeft geplaatst. Ben nu 24 maar ik kan je wel zeggen dat je veel mensenkennis opdoet dan. ik kijk dwars door mensen heen en achterhaal heel zijn hun bedoelingen. Soms heb je maar 1 persoon nodig die je hele leven kan veranderen en gelukkig voor mij is die persoon gekomen. En haar blijf ik eeuwig dankbaar!!

+0 -0- x

Merel schreef op 14 Jul 2010 om 12:40

Heel fijn dat je die persoon hebt gevonden, want die heb je nodig scorpiongirl! Gelukkig ben ik die persoon ook tegen gekomen.

+1 -0- x

elohim schreef op 14 Nov 2010 om 12:19

Even een kanttekening, kinderen worden WEL DEGELIJK ZOMAAR bij ouders weggehaald. Maar daar zal ik nog een artikel over schrijven, de geweldige kinderbescherming...kinderen horen inderdaad niet te worden mishandeld, hoewel ook wij er met zijn allen schuldig aan zijn. Hoezo, hoor ik nu iedereen verontwaardigd roepen....wel, wat denkt u dat er tijdens de 'wederopbouw' missies gebeurd met kinderen? Is het niet de schuld van onze luxe dat mensen ontevreden raken? Komt het niet omdat wij graag vingertje wijzen naar minder bedeelden, die geen twee auto's hebben? Of onze reacties naar werklozen? Tegenwoordig ons gedrag naar medelanders? Of heeft Geert Wilders zomaar de verkiezingen gewonnen? Wij allen zijn er schuldig aan, als wij inderdaad een SAMENleving zouden hebben gevormd, zouden deze wantoestanden al een stuk minder zijn. Maar helaas voelen de meesten van ons zich verheven boven hen die hier in Nederland weinig tot niets hebben en kopen we ons schuldgevoel naar andere landen middels goede doelen af. Goede doelen die het geld echter in eigen zak steken en zelfs in wapens....dus tip: geef een goed doel NIETS meer....zij houden oorlogen in stand, dus kindermishandeling. Nog een tip: al ben je rijk, schop niet meer naar hen die minder hebben, voel je nu eens niet zo verheven joh.

+0 -0- x

Merel schreef op 14 Nov 2010 om 12:43

Helemaal eens met je Elohim, ik geef ook niet aan goede doelen. En de rijken kunnen zich wel verheven voelen, maar één ding is zeker, we worden geboren zonder iets en zo gaan we ook dood. Wat je hebt kun je niet meenemen, maar wanneer je dood gaat is het wel een prettig gevoel als je weet dat je je leven goed hebt besteed! Dat je anderen hebt geholpen en dat je er voor een ander was en zeker dat je goed voor je kinderen bent geweest!

+0 -0- x

bunny64 schreef op 15 Nov 2010 om 11:59

mooi artikel helemaal waar

+0 -0- x

RachelenHans schreef op 18 Nov 2010 om 09:09

Het is natuurlijk heel jammer dat je dit zo moet schrijven, Merel. Jammer dat mensen zich vaak niet storen aan wat goed voor hen is en op kortdurende pleziertjes uit zijn. Maar je artikel is natuurlijk gewoon een duim omhoog waard.

Weet je, er komt een dag - ergens in de (nabije?) toekomst - dat dergelijke gevolgen van de zondeval voorbij zullen zijn. Daarover kunnen we in de Bijbel lezen.
Dan is het niet meer de mens die heer en meester over zijn eigen leven is, maar dan is Jezus Christus werkelijk Heer en Meester over ons leven. En naar die dag zien wij uit!

+0 -0- x

elohim schreef op 25 Jan 2011 om 13:40

Kinderen worden WEL DEGELIJK ZOMAAR bij ouders weggehaald, juist de kinderen die NIET worden mishandeld, maar gewoon spijbelen....van dichtbij meegemaakt....
Kinderen horen niet te worden mishandeld dat is waar, helaas zijn AMK en Jeugdzorg geen instanties die het kind helpen, maar hun eigen spaarkas....
Hierdoor worden kinderen nog meer mishandeld, weg bij de ouders en in pleeggezinnen gezet zoals die van Joris Demmink, u weet wel, een vermeend pedofiel.....

+0 -0- x

RoosjeRosalie schreef op 10 Jan 2012 om 19:24

Helaas, ik weet ook wat het is...en ben 42 jaar, en al 20 jaar in de psychiatrie om er uit te komen. Ben nu bezig met een boek...hoop dat er gewoon behalve veel reklame dat je kindermishandeling moet melden...er ook aandacht wordt geschonken aan de gevolgen...je leven is verwoest...en je moet alle zeilen bijzetten om je leven weer een beetje leefbaar te maken.....

+0 -0- x

Joong schreef op 26 Jan 2012 om 10:35

Ik ben nu tegen de 60 jaar aan,
maar heb echter mijn gehele leven de gevolgen herkend van de in mijn jeugd opgelopen te vele en te harde klappen in mijn gezicht.
Als klein kind zijnde ben ik door omstandigheden ( vader ernstig motro ongeluk) naar familie gebracht en daar voorzover mogeliojk opgevoed.
Echter er was daar een oom die zijn handen flink te los had zitten en mij onvoorstelbaar vaak en hard heeft geslagen.
Nu nog indien ik ben winkelen of ergens op vreemde bodem moet ik ineens naar de wc, dit zijn nog steeds een soort pschichische angsten die schijnbaar vast zitten ergens bovenin de hersenpan.
Echter doordat ik de laatste jaren er veel over gepraat heb ben ik wel ergens een stuk verlost van de vele angsten die mij mijn gehele leven hebben achtervolgd,
nare dromen als kind zijnde,
allerlei angsten,
geen geduld,
faalangsten,
niet voor je zelf durven op te komen,
schuchter.

Door enorm met je zelf bezig te zijn en je zelf steeds een doel te proberen te stellen dat het dan beter zal gaan heb ik mezelf beetje bij beetje omhoog geworsteld tijdens mijn leven.
Ik kan en mag nu zeggen dat ik blij ben dat ik me erdoor heen heb geworsteld ondanks niet te omschrijven tegenwerkingen.
Want het aller gemeenste wat ik te horen kreeg als klein kind was:
Met jou zal het nooit wat worden want je bent niks en je kunt niks.
Deze woorden werden bijna zowel letterlijk als lichaamlijk in mij geslagen.
Toch is het raar dat gaande weg je leven je ook nog gewoon met de man hebt gepraten over allerlei zaken en dan geen last hebt gehad schijnbaar en ook de geest niet hebt om over het leed te praten.
Dat is iets wat bij het genezings proces zal hebben gehoord denk ik nu.


Indien er nog een straf zou worden kunnen uitgedeeld dan zou ik nog steeds willen getuigen.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.
Dit artikel bevat:
Toelichting: