Ray Charles: boeiend muzikant met een zeer boeiend leven. Zeker waard om er wat over te vertellen.

Geboorte

Ray Charles werd geboren op 23 september 1930 in Albany (Georgia). Hij was de zoon van Aretha Williams, zij werkte in de houtzagerij, en Bailey Robinson, hij werkte al monteur en als klusjesman. Zijn ouders zijn nooit getrouwd. 
Bailey had drie meer gezinnen, waardoor Aretha alleen voor de kinderen moest zorgen.
Ray verhuisde naar Greenville (Florida), toen hij nog een kind was.

Blind

Ray begon blind te worden op zijn vijfde, volledig blind werd hij op zijn zevende. Charles zegt dat hij nooit precies heeft geweten waarom hij blind werd, maar velen denken dat het kwam door een glaucoma (verhoogde druk op de ogen).
Nadat hij blind was geworden, ging hij naar school op de Florida School voor Doven en blinden in St. Augustine, waar hij zijn gevoel voor muziek ontwikkelde.
Zijn vader stierf toen hij tien was, zijn moeder vijf jaar later.

School

Op school leerde hij alleen klassieke muziek, maar hij wilde liever spelen wat hij hoorde op de radio, namelijk jazz en blues. Nadat zijn moeder was gestorven, ging Ray niet meer terug naar school. Hij woonde in Jacksonville met een paar vrienden van zijn moeder. Meer dan een jaar, speelde hij piano voor bands in het Ritz Theater in Lavilla,voor 4 dollar per nacht.
Charles ging naar Orlando en daarna naar Tampa, waar hij speelde in een band genaamd “The Florida Playboys”. Hier begon Ray met zijn muzikale carierre.

Begin van zijn carriére

Charles had altijd gespeeld voor andere mensen, maar hij wilde een eigen band. Hij besloot om naar Florida te vertrekken omdat het een wat grotere stad was, Chicago en New York City waren weer te groot.
Hij verhuisde naar Seattle in 1947 en al snel begon hij met songs opnemen, eerst voor het label Swing Time Records, waar hij zijn eerste hit maakte "Confession Blues". Het nummer steeg naar plaats 2 op de R & B charts. Hij vervolgde zijn eerste opname met zijn enige hit met Swingtime, "Baby, Let Me Hold Your Hand" in 1951. Het nummer kwam op de vijfde plaats op de R & B charts. Hij ondertekende een jaar later een contract bij Atlantic Records met Ahmet Ertegün. Hij heeft toen ook zijn naam veranderd in Ray Charles om verwarring met bokser Sugar Ray Robinson te voorkomen.

Doorbraak periode met Atlantic Records

Vrij snel na de ondertekening bij Atlantic Records, scoorde Ray zijn eerste hit singles met het met "It Should Have Been Me" en "Mess Around". Maar het was Charles ' "I Got A Woman" dat de hem nationale bekendheid bracht.

Het nummer bereikte de top van de Billboard's R & B singles chart in 1955 en vanaf dan tot aan 1959, had Ray een reeks van R & B chart-toppers zoals "This Little Girl of Mine", "Lonely Avenue", "Mary Ann", "Drown in My Own Tears"en" The Night Time”. Gedurende deze tijd had hij als achtergrondzangeressen The Cookies, die zijn song samen met hem op namen.

Crossover succes

Hit songs zoals 'Georgia On My Mind ", " Hit the Road Jack "en" Unchain My Heart ", hielpen hem met de overgang naar het grote succes van zijn album “Modern Sounds in Country and Western Music” en het vervolg “Modern Sounds in Country and Western Music Vol. 2”.

Latere jaren

In 1965 werd Charles gearresteerd voor het bezit van heroïne, een drug waaran hij al bijna 20 jaar aan verslaafd was. Het was zijn derde arrestatie voor het strafbare feit, maar hij vermeedt de gevangenis door de af te kicken in een kliniek in Los Angeles.

Op het eind van 1960 en in de jaren 1970, kreeg Ray veel hits en prijzen. Ook werd zijn versie van "Georgia On My Mind" uitgeroepen tot lied van de staat Georgia op 24 april 1979.

Naast het winnen van 17 Grammy Awards in zijn carrière (inclusief vijf postuum identiteitskaarten), werd Charles ook vereerd op vele andere manieren.
• In 1979 was hij een van de eerste Honorees van de staat Georgia Music Hall of Fame, erkend voor het zijn van een muzikant geboren in de staat.
• Ray's versie van "Georgia On My Mind" werd gemaakt in de officiële staat lied voor Georgië.
• In 1981 kreeg hij een ster op de Hollywood Walk of Fame.
• Hij ontving de “Kennedy Center Honors” in 1986. 
• In 1987 ontving hij de “Grammy Lifetime Achievement Award”.
• In 1991 kwam hij bij de Rhythm & Blues Foundation.
• In 1998 werd hij onderscheiden met de Polar Music Prize samen met Ravi Shankar in Stockholm (Zweden).
• In 2004 werd hij ingewijd tot de Jazz Hall of Fame, en tot de Nationale Black Sports & Entertainment Hall of Fame.
• In 2004, plaatste Rolling Stone Magazine hem  op plaats10 op hun lijst van de 100 “Greatest Artists of All Time”.
• De Grammy Awards van 2005 waren voor Charles.
• Op 7 december 2007 is het “Ray Charles Plaza” geopend in Albany, Georgia, met een draaiend en verlicht bronzen beeld van Charles gezeten aan een piano.
• Op 26 december 2007, is Ray Charles geplaatst in de Hit Parade Hall of Fame.

Na zijn dood

Ray Charles overleed op 10 juni 2004 op 73-jarige leeftijd aan een leveraandoening. In de African American Gospel Church in Los Angeles brachten meer dan 1200 mensen hem de laatste eer. Er waren ook veel beroemdheden beroemdheden aanwezig.
Voor de uitvaartdienst hadden al veel mensen afscheid genomen van hun idool. Het lichaam van Charles lag in een kist opgebaard in het conferentiecentrum in Los Angeles. Zijn fans zagen hem daar liggen zoals hij levend altijd was: in een zwart pak met zwarte strik en met zijn onafscheidelijke zwarte zonnebril . Naast de kist stond Charles' zwarte vleugelpiano en een van zijn kleurige jassen hing over de lege pianokruk. Met witte chrysanten en anjers waren zijn initialen uitgebeeld. Op de achtergrond werd zijn muziek gedraaid.

Een muzikaal eerbetoon

Drie Amerikaanse muziekgrootheden, popster Stevie Wonder, countryzanger Willy Nelson en blueskoning B.B. King, brachten samen een muzikaal eerbetoon aan Charles. Zo zong bijvoorbeeld Willie Nelson geëmotioneerd Charles' beroemde nummer 'Georgia On My Mind'.
Na de rouwdienst werd het lichaam van Charles, begeleid door een escorte van 26 motoren, naar zijn laatste rustplaats gereden. De rouwstoet reed langs de platenstudio waar Charles zijn grootste hits opnam. Daar werd een minuut stilte gehouden. Charles werd in besloten kring begraven op de begraafplaats van Inglewood.
Moge hij rusten in vrede.

Het verschil met de film

Ik heb ook de film gezien en heb de informatie uit de film even met mijn eigen en de informatie van internet vergeleken. Ik denk dat er in ieder geval niet zulke hele grote verschillen zijn met wat er in de film gebeurde, maar je kunt ook niet alles uit deze tekst op maken, het is een stuk korter dan de film was. Ik denk alleen wel dat dat met het blind worden niet helemaal overeen kwam. In de film leek het net alsof hij blind was geworden doordat hij moest huilen om zijn broertje, maar hier hebben ze het over een glaucoma. Ook staat er in deze tekst dat zijn moeder in een houtzagerij werkte, maar in de film leek het er meer op dat ze een soort dienstvrouw was. Maar grote verschillen kan ik niet ontdekken.

  
Charles vertelde een interviewer van USA Today: "Muziek is voor mij net als ademhalen. Ik moet het hebben, het is een deel van mij." 

P.S. Ik heb tientallen keren geprobeerd foto's toe te voegen, maar allen keren werd mij gezegd dat mijn foto groter was dan 5 mb of geen gif. pig. enz was. Misschien weet iemand hoe ik wel een goede foto kan vinden? Graag tips! IkIi
 

Reageren?