Dit is een liefdevolle hommage aan mijn humoristische, eenzame vader.

 

DE GEEST VAN MIJN VADER, DE GROOTSTE HUMORIST DIE IK HEB GEKEND.

                                       Mijn vader als ambtenaar van de burgelijke stand!

Dat mijn vader depressief was, kwam ik pas te weten op zijn sterfbed. Leven in afzondering. Wandelen en humor sleepten hem door het sadistisch ondermaanse. Een erfelijke component, in combinatie met een traumatische ervaring in de oorlog, waren de oorzaak.

VERZET ALS HOOFD AFDELING BEVOLKING

Voor de Duitsers was Nederland een gemakkelijk land om Joden op te sporen. Mijn vader was hoofd afdeling bevolking en huwelijksambtenaar. Hij kon verzet plegen omdat hij overde geboorteregisters beschikte. Hij verduisterde documenten van Joden die ondergedoken zaten. Hij had in een waterdichte zak de belastende documenten bewaard en in de sloot achter ons huis bewaard. Maar de Duitsers verdachten hem en hij kwam in de gevangenis.

MARTELING

 Hij verteld: 'Ik werd  tot bloedens toe geslagen en moest me uitkleden en werd gevisiteerd'. 'Ze dachten dat ik documenten verstopte in mijn anus'. Een beschamend en diepgaand onderzoek leverde niets op, maar mijn vader bewaarde zijn humor toen ze diep in zijn aars keken:’ Kijk maar uit ik heb diarree en kan je helemaal bruin spuiten, maar dat is toch jullie favoriete kleur'. Onwillekeurig schoot ik in de lach. Maar stoïcijns vertelde hij verder. ‘Het gevolg was een pak rammel van je welste’ 'the shit hits the van' zouden de Amerikanen zeggen.. ‘Ik kwam vrij omdat ze geen bewijzen konden vinden en een aantal Joden in Leiden zijn gespaard gebleven voor deportatie’.’ Na de oorlog werd ik alsnog gedecoreerd’.

                                                                             Vrouwe Justitia

MIJN VADER’S LEVENSVERHAAL

‘Nu mijn einde nadert vertel ik je mijn levensverhaal’. ‘Taco, ik heb het altijd willen opschrijven maar het was te pijnlijk wil jij dat voor me doen’. ‘Dat doe ik met alle liefde pa’. Toen zei hij: merkwaardig ik heb nooit angst voor de dood gehad', maar nu mijn einde nadert denk ik er veel over na’.’ Ik heb nooit in een God geloofd, want mijn filosofie is altijd de volgende geweest: 'er is een de fase voor de geboorte waar niets is, dan worden we het leven in geworpen zou Sartre zeggen en na de dood volgt de fase van het hiernamaals en ik geloof, dat we dan weer in het niets terugkeren’.’ We bestaan dan alleen nog in de herinnering van mensen die we ontmoet hebben, in dit sadistisch universum’. Mijn vader was melancholiek van aard.

Ik wist dat mijn vader toch bang was voor de dood en dat hield hem, terwijl zijn gezondheid heel zwak, was in leven. Heel ambivalent verlangde hij naar het einde.

VERGEVING

‘Taco, ik vraag je vergeving voor alle ambities die ik op jou heb geprojecteerd’.’ Op de HBS zat ik je achter je vodden en ik wilde ook zo graag dat je een goede voetballer werd en schaatser’. ‘ Ik heb je teveel onder druk gezet’. ‘Maar pa zonder jou had ik nooit de HBS gehaald en de Academie voor Lichamelijke Opvoeding en ook nooit mijn bedrijf kunnen opzetten’. Hij antwoordt ‘ Ik heb het je nooit gezegd, ik kon het niet, maar ik ben heel trots op je’. Pa als jij sterft, leef ik verder met jouw liefde in mijn gedachten’.

BEKENTENIS

Plotseling begon hij te huilen…’weet je ik voel me zo schuldig, dat ik je nooit kon aanraken, je omhelzen, mijn armen om je heen kon slaan. Mijn liefde nooit fysiek en ook niet met woorden kenbaar kon maken… ik was te onhandig, te eenzaam en ook te aangeslagen door de oorlog. Wist me geen raad met mezelf, en met je moeder en vergeef me alsjeblieft mijn solitaire gedrag'. Er viel een stilte...en pakte een fles berenburger.

BERENBURGER

‘Taco, schenk voor ons beide een berenburger in en laten we nu het nog kan, het leven vieren’. ‘Buzieau had gelijk met zijn lied:’MENS DURF TE LEVEN’. Pa, ik ken het van Ramses Shaffy. ‘Ja maar Buzieau die ik in hotel de Wielen van je pake ontmoettte, heeft het geschreven.’ Pa vertel nog eens wat, je kunt zo geestig zijn'.

TERUG VAN EEN VAN MIJN ELFSTEDENTOCHTEN

Mijn vader had 7 maal de Elfstedentocht uitgereden en 7 kruisjes gehaald en vertelt. ‘Na een van de tochten ben ik zo moe dat ik het niet kan opbrengen een kaartje te kopen en ga ook nog eens in de eerste klas zitten om alleen te zijn’. ‘Ik trek mijn schoenen uit die knellen en leg mijn voeten op de bank tegenover me’. ‘Komt de conducteur binnen en zegt’: ‘doet U dat thuis ook’?  Ik had net een uitzending van Sjef van Oekel gezien en ‘Ik pareerde, met zijn woorden: ‘knipt U thuis ook wel eens kaartjes’. ‘De conducteur is boos en wil nu mijn kaartje zien, maar die heb ik niet, dus zeg ik: ‘ik wil eerst wel eens zien of we op de plaats van bestemming komen en dan zal ik U alsnog betalen’ . Ik kom niet meer bij, ‘geniaal antwoord pa’.’ Nou ja ik heb hem toch maar betaald’. 'Die bizarre humor van Sjef van Oekel daar hield ik van'.

 

RECHTEN GESTUDEERD

Mijn vader had rechten gestudeerd en vervolgt:‘Weet je in de jaren 50 was er veel gedonder over pornografische lectuur en censuur. Ik zelf las Henri Miller, Frank Harris en vooral D.H. Lawrence boek Lady Chatterley’s Lover die je overal, clandestien weliswaar, kon kopen’. In Nederand een gedoogsituatie ‘avant la lettre’. Ik heb me tegen de censuur verzet en mijn laatste regel kan ik me nog goed herinneren was een beetje scabreus: ‘Alles wat de onderzoeks rechter een erectie bezorgd wordt tegenwoordig gecensureerd’. 'Ha ha pa dat is schitterend verwoord'.

EEN TELEGRAM EN ANDRE GIDE

 

Na zijn dood krijg ik een telegram van mijn vader:’ Lieve Taco- stop- het is zo stil hier-stop- alleen Gide is hier-stop. Mijn vader hield van zijn literaire stijl. 'Hij raadde me aan een telegram naar je te sturen- stop- er bestaat helemaal geen hel- stop- wil je dat ook aan je moeder vertellen-stop-ga rustig verder met je ondeugende, scabreuze leven en geniet- stop- Andre is ook een loner!.

Wat een groots man en mijn God, wat mis ik hem.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.