Menig geestelijke heeft met de Bijbel als uitgaanspunt veel moeite om zich staande te houden in een losgeslagen maatschappij waar je misschien over enkele jaren als geestelijke wel een homopaar moet gaan inzegenen.

De geestelijke leider in onze losgelagen maatschappij

 

 

Indivudalisme

In de ogen van de gelovigen weet de duivel steeds meer terrein te winnen in het huidige losgeslagen leefklimaat waar wij als mens zoveel moeite moeten doen om nog gehoord te worden.
Indivudalisme krijgt een naam en een ieder zal toegeven dat het een harde wereld is om te overleven.

Biedt het geloof dan uitkomst?

Geloven is iets persoonlijks en daar valt niet over te twisten. God - Allah of een geluksmuntje, het blijft geloof, geloof dat niet uitlegbaar is aan hen die niet geloven.
Want hoe voelt geloof?

Zij die geloven zullen het misschien omschrijven met een tegenvraag:
''Hoe voelt het om van je ouders te houden en ook zeker te weten dat zij van jou houden?''

Er is geen antwoord op te geven. Geloof is geloof.

Kan en mag een homo geloven?

Het houden van iemand met dezelfde sekse gaat in tegen dat wat de Bijbel voorschrijft. Was het geen Amerikaanse dominee die homo's naar een speciaal kamp stuurde om hen beter te maken?

We weten dat het geen ziekte is. Dat je niet op een dag wakker wordt met een lichte verhoging en dat de arts uiteindelijk de diagnose homo stelt.
Het is dus aangeboren en het valt de persoon in kwestie dan niet te verwijten dat hij of zij niet voldoet aan dat wat de Bijbel voorschrijft.
Of toch wel?

Is het dan geen beproeving? Een handicap waar de persoon in kwestie tegen vechten moet door zijn leven lang alleen te blijven, omdat het samen zijn met dezelfde sekse niet rijmt met de Bijbel en omdat het trouwen met de andere sekse een groot leugen zou zijn.

Een behoorlijke pittige beproeving.

Weigerambtenaren en homo's

Als de wet erdoor komt dan zullen veel weigerambtenaren hun baan verliezen, omdat zij weigeren homo's te trouwen.
Is dat terecht?
Kun je op basis van een standpunt iemand ontslaan?
Kun je als homo een verbintenis van iemand afdwingen die daar niet achterstaat?

Kerk en Staat zijn in Nederland gescheiden. De Bijbel zal dus nimmer meer als wetboek gebruikt worden, maar gek genoeg zijn het nog wel de Kerk en de Staat waarvoor je trouwen kunt.

Sterker nog, wanneer jij na een huwelijk voor de staat gaat scheiden sta je in sommige kerken nog als gehuwd te boek. Het opnieuw inzegenen met een nieuwe partner zal dus niet gaan, mits je ook voor de kerk gaat scheiden.

Veel weigerambtenren zijn vijftig jaar of ouder en wonen veelal in een kleine gemeenschap. De overwegende kerkelijke gemeenschappen, waar de kerk wel vol zit.
Zij trouwen al jaren mensen.

Is het geen discirminatie om hen te ontslaan voor een standpunt die in de ogen van de maatschappij discriminerend naar de homo's is?

Een bedrijf, welke opeens de zondagen zijn deuren open wil gooien, mag een medewerker die al even in dienst is niet ontslaan omdat hij of zij omwille van het geloof weiegert die bewuste zondag te werken.
Zondag is een rustdag. Heilig voor hen die geloven.

En dan die docent(e)?

 

Nederland kent verschillende scholen en een ieder is vrij om een school te kiezen welke bij hen lijkt te passen.
De ongelovige zal onherroeplijk voor de openbare school kiezen, terwijl een zwaar gereformeerde een school kiest welke op reformatorische grondslag is, zodat hij of zij ook zeker weet onderwezen te zullen worden in dat wat voor hem of haar zo belangrijk is.

Maar mag een Christelijke school een docent(e) ontslaan als deze in zijn loopbaan aangeeft homo te zijn?

De docent kent de grondslag van de school. Wist op voorhand al hoe hoog het geloof in het vaandel staat ..

Of is het de ondrukking van de gevoelens die de homo heeft?
Het ontkennen van iets dat door de maatschappij (gelovig of ongelovig)  toch niet echt geaccepteerd wordt.

Door aan te sluiten bij daar waar hij of zij mee is opgegroeid zal het geen argwaan opwekken, maar dan komt het gevoel. Dat knagende gevoel van anders zijn.

Hoe reeel is het ontslag van zo'n school dan?

De Bijbel

Hij of zij die de Bijbel elke dag lezen op de manier waarop zij denken dat deze gelezen dient te worden, zullen er andere principes op na houden.
Was er onlangs geen tweede geestelijke die beweerde dat je een kind best een tik mocht geven?

Het protest was groot. Kinderen sla je niet.
Tegenwoordig dan niet meer, na opgelegde wetten, maar hoe was het vroeger?

In Nederland was de kerk, vooral de katholieke kerk heel belangrijk. Het speelde zo'n belangrijke rol dat wat de dominee of pastoor zei ook nageleefd werd.
Zijn raad en advies waren heilig, omdat hij de persoon was die zo dicht bij God stond.
Een flink pak slaag geven aan kinderen was heel normaal. Volgens de kerk, maar ook volgens de normen en waarden die er toen heersten.
De scholen - de buren. Een ieder had het recht wel en niemand die zich zorgen maakte over het welzijn van de kinderen. Daarbij staat in de Bijbel dat een ouder die zijn kind lief heeft hem dat pak slaag niet zal ontnemen.

Maar het is hoe je het leest. Hoe je wilt geloven dat het er staat, omdat elke band met God anders is, zoals ook elke band anders is die een kind met zijn ouders heeft.
Het houden van is in bijna alle gevallen onherroepelijk aanwezig, maar de invulling zo anders.

En hij, de geestelijk leider in de huidige maatschappij buigt zijn hoofd, omdat hij niet meer tussen God en de mens in lijkt te staan, maar een speelbal lijkt te zijn voor dat waar hij achter staat..

En wat is dan goed of slecht?

Was de ouder van vroeger slecht omdat het zijn kind sloeg?
Was de geestelijk leider slecht omdat hij dat stukje tekst uit de Bijbel bepreekte in zijn kerk?
Of zijn wij het die de eerste vijf boekdelen van de Bijbel l niet meer op kunnen noemen. Die niet meer weten waarvoor pinksteren staat en die een vloek rechtvaardig vinden omdat er weer een homostel uit huis gepest is, terwijl er naast die vloek geroddel wordt over hoe gruwelijk vies het wel niet is als die homo's met elkaar de liefde bedrijven.

Behoorlijk hypocriet.

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.