De grappige en tragische geschiedenis van mijn hartsvriend Alan! Deel twee.

 

DE GEESTIGE EN TRAGISCHE STORY VAN MIJN HARTSVRIEND ALAN, DEELTWEE!

Mijn studie resultaten op de Haagse Academie waren modaal, maar Alan was overal goed in. Vooral in turnen en atletiek blonk hij uit. Het lukte hem niet om bij de theoretische vakken onder de acht te scoren.
Ik zelf was als de dood voor fysiologie. De docente dr. Marie [een andere naam kenden we niet] beschouwde haar vak als het belangrijkste. Die grootsheid en trots werd ook nog eens onderstreept door haar monumentale gestalte. Zij zette qua persoonlijkheid alle docenten in de schaduw. Maar haar mondelinge tentamens verliepen meestal dramatisch, behalve voor Alan. Ik wachtte in de gang en toen hij naar buiten kwam vroeg ik, hoewel ik het antwoord al wist…’en’? Glimlach van oor tot oor….’een negen’.’ Hoe doe je dat’ vroeg ik hem. ‘Dat kan ik je hier niet vertellen kom we gaan samen het vieren bij de Chinees, Ik betaal’.

Toen we aan de haaienvinnensoep zaten vroeg ik ‘wat is je geheim’. Misschien kon ik er wat van leren. Taco het is een vrouw die van decorum en mooie mannen houdt. Als je aan haar eisen voldoet heb je bij het binnen komen al een acht. Daar hoef je bijna niets voor te doen. In elk geval niet meer studeren. ‘Wel dien je uiterst beleefd en voorkomend te zijn en de correcte vormen in acht te nemen’. ‘Maar het belangrijkste heb ik je nog niet verteld’.’ Hoe zie ik er uit vandaag’. Verrast zeg ik niet anders dan anders maar je draagt wel een duur zijden pak en je ruikt zo eigenaardig’. ‘Taco’ op een belerend toontje ’ je moet nog veel leren over vrouwen’. ‘Kijk bijvoorbeeld eens naar mijn stropdas’. Ik had er niet zo op gelet maar het was ook een zijden das maar met een olifant er op. ‘Kijk daar houdt ze van en van de geur van een echte man. ‘Wanneer heb je tentamen’? ‘Morgen ,ik wordt nu al zenuwachtig. O.K. je leert nu toch niets meer en we gaan bij mij de les voorzetten. Op zijn kamer vraagt hij mij me uit te kleden. ‘Ja hoor ik ben geen homo’. Hij negeert me en zegt ‘hou je ondergoed maar aan zo geïnteresseerd ben ik ook weer niet in jou’!

ZIEZANIE DE FRAGONARD

Hij doet zijn pak uit en doet zijn Windsor geknoopte stropdas af. Hij zegt doe mijn kleren aan. We hadden ongeveer hetzelfde postuur en zijn pak zat als gegoten, hij deed de strop weer in de Windsor en schoof hem om mijn hals. Toen pakte hij een klein flesje deodorant. Het is heel duur mijn vader was op Martinique en heeft veel verstand van parfum en geurtjes. Het is zijn hobby als kapitein moet je wat afleiding zoeken en Martinique is het geurparadijs. Dit heeft hij mij gegeven…en hij zei dat deze geur geluk schenkt.. Op het doosje staat: ‘ZIZANIE DE FRAGONARD’ EN HIJ SPUIT WAT OP MIJN POLS. Ik ruik en raak bijna bedwelmd. Mijn voorkeur gaat uit naar vrouwen maar dit geurde wel heel verleidelijk. Alan zegt: ‘THE SCENT OF A REAL MAN’. ‘Morgen heb je tentamen je doet ook nog mijn Gucci schoenen aan en die bordeelsluipers laat je maar hier’.’Maat 44’. ‘Ik heb 45’. ‘Dan trek je maar een extra paar zwarte sokken aan en geen witte dat staat echt niet’. ‘Wat je aan hebt hou je maar aan. En morgen ben ik bij je tentamen. Discreet in een hoekje wacht ik op het resultaat’. ‘Oh vergeet Zizanie niet.

DE VOLGEND DAG TENTAMEN BIJ DR.MARIE.

 

Bloed nerveus in mijn onwennige kledij zit ik te wachten. Ik stink als een tochtige beer want ik was met de Zizanie de Fragonard behoorlijk uitgeschoten. Ze doet de deur open en een huilende studente rent naar buiten. Ik moet vlak langs Dr. Marie ze is zo groot dat ik haar aanwezigheid echt voel. Ze legt haar arm om mijn schouders en zegt: ‘maar meneertje wat heeft U een mooie stropdas en wat ruikt U lekker’. Ik denk, twee complimenten in een zin en ze vousvoyeert me. Ik zeg hees :’’goede morgen dr. Marie’. Ze kijkt me aan en laat haar ogen rollen alsof ze me uitkleedt. Gelukkig vraagt ze me niet naar alle hormonen en wat die allemaal teweeg brengen, ze houdt het aan de oppervlakte. Dan zegt ze’ mijn heertje U kunt wel gaan, U heeft een acht’. Ik struikel bijna over Alan die bij de deur stond af te luisteren…en we proesten het uit. ‘Een acht zeg ik nou ik gun je de negen. ‘Kom we gaan het vieren en achter 2 grote sorbets bij Roma zitten we te genieten van het ijs maar vooral van de licht scabreuze dr. Marie.

BIJ NADER INZIEN DE SERIE EN HET BOEK.

We hadden een dispuut van 5 vrienden opgericht die elkaar nooit zouden verlaten en voor elkaar door het vuur gingen. Maar na de Academie was de realiteit een andere. We woonden ver uit elkaar en eerst hielden we nog jaarlijks een reünie…maar daar kwam de klad in. Het was alsof we de briljante serie ‘’Bij nader inzien’ naar een boek van J.J. Voskuil naspeelden.
Maar met Alan bleef ik contact houden. Ik trouwde, na mijn woeste jaren op de S.S. Nieuw Amsterdam en we bleken er beide veel te jong voor. Hijhuwde een onopvallende jeugdvriendin en ze gingen in het grote huis van zijn vader wonen. De kapitein zoals we hem altijd noemden was overleden aan hartproblemen.

TELEFOON!

‘Taco! Telefoon’ het is mijn vrouw die bij de telefoon staat en huilt. Alan aan de lijn. Hij had me de vorige keer verteld dat het lesgeven niet meer ging. Hij kon de concentratie nietmeer opbrengen en zijn arts gaf hem tranquillizers, om hem tot rust te brengen. Dan hoor ik zijn stem ‘Taco je wilt het niet geloven ik ben vijftig en nu hebben ze me van de week met scans, ECG en andere manieren onderzocht en de diagnose is’…..hij slikt , ik voel door de telefoon zijn tranen wellen. ‘ Ze hebben vervroegde Alzheimer geconstateerd!. ‘Ik vind het zo klote voor mijn vrouw en kinderen’.’ Mijn God’ denk ik hij denkt alleen aan zijn vrouw en kinderen van 10 en 12 jaar’.

SUICIDE POGING

Hij trachtte een keer suïcide te plegen, met een teveel aan medicijnen. Die poging mislukte. Ze hoorden hem zwaar ademen toen ze hem slapend op de bank vonden en hij niet meer wakker werd. In het ziekenhuis werd de maag leeg gepompt.

TWEEDE KEER

We wandelen over het strand en hij zegt: ‘ze waren zo boos op me….wat vind jij daar nou van’. Ik zeg: ‘om heel eerlijk te zijn ligt de beslissing helemaal bij jou’. ‘Als het leven je niet meer biedt wat de moeite waard is en je anderen zelfs overlast gaat bezorgen, begrijp ik het wel’. Maar je vrouw en kinderen willen je niet kwijt.
Een jaar later vonden ze hem in de branding met een overdosis aan slaappillen in zijn bloed. Met pillen die hij een jaar lang had gespaard.

Dear Alan R.I.P. Als je me hoort ‘Ik hou van je’
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.