De geest van mijn vader. Mijn vader was een melancholische loner. Hoewel hij getrouwd was leefde hij in volstrekte eenzaamheid.

                                             Mijn vader was ook huwelijksambtenaar

 

DE GEEST VAN MIJN VADER

Min vader is een jaar geleden overleden, hij werd 92 en vertelde me op zijn sterfbed dat hij zijn hele leven depressief was geweest. Toen begreep ik ook iets van mezelf. Stef Bos zou zingen: 'Pappa ik lijk steeds meer op jou'

KERKHOF

Op het kerkhof staat een kale levensboom. Vreemde naam voor op een begraafplaats denk ik ......LEVENSBOOM. Maar die boom met zijn kale staketsels doet me denken aan mijn vader. De boom staat helemaal in zijn eentje, verder geen boom te bekennen. In die boom herken ik mijn pa. Mjn vader was een loner. Achter de facade van de onbewust, komische clown werd zijn geest vaak overmand met melancholie en depressiviteit.

VLUCHT

Hij vluchtte in het lange afstand wandelen. Het kon hem niet ver genoeg zijn: De Vierdaagse maar ook wandelen van Amsterdam naar Leeuwarden over de Afsluitdijk. Tijdens zijn tochten bezocht hij regelmatig kerkhoven. Hij wilde een zijn met de geesten van vroeger. Dat verschafte hem rust en vergetelheid. De geesten wisten dat ze hem met rust moesten laten. Sterker, ze moesten hem rust geven.

INTRIGERENDE COLLEGAE

Op zijn werk waren alleen maar kwelgeesten, met hun intrigues, kuiperijen om macht en geld. Hij was te naief voor deze wereld , voelde zich er niet thuis. Mijn moeder haatte  hem er om...het huis bleef leeg en stil, want mijn vader had geen vrienden of kennissen en een hekel aan bezoek.  Mijn moeder nam haar vrindinnen wel eens mee maar hij keek ze niet de deur uit, oh nee. Hij vroeg alleen: "Wanneer gaat je bus' of 'denk je wel aan de laatste trein'.?

STAATSLOTERIJ

                                                       Appel voor de dorst!

Hij belt me op dat hij de honderd duizend heeft gewonnen en ik ben zo blij voor hem, hij was althijd zo gul voor mij. ''Gefeliciteerd Pa'. Hij zegt :' maar wel met een vijfje'. 'Maar Pa dat is altijd nog 20,000 euro'. Maken ze het over'? Welnee', zegt hij 'ik ga het geld morgen ophalen'.  'Pa dat is een heel eind van Appelscha naar Den Haag'. Nou ik reis met de taxi naar het gebouw van de Staatsloterij in Den Haag en stop het in een envellop. Mijn vader was altijd bang voor de fiscus.

MET DE TAXI 20.000 euro OPHALEN

Mijn vader vertelt waar de chauffeur hem moet brengen en die, ook niet gek, vraagt hem of hij de 100.000 heeft gewonnen. 'Nee hoor zegt mijn vader, 'IKGA STAATSLOTEN KOPEN IN HET GEBOUW VAN DE STAATSLOTERIJ '. Hij was ook bang dat hij een deel van zijn geld aan de chauffeur zou moeten afstaan. Gelukkig speelde de man het spel mee, zette hem af in Den Haag bij het gebouw en glunderend stapte hij even later weer in de taxi . 'Alles goed' 'ja hoor ik heb al mijn loten' zegt mijn vader met een big smile.

Als ik hem bel  vertelt hij mij het verhaal en ik doe het in mijn broek van het lachen. En... heb je hem nog fooi gegeven. 'Nou ja de rit kostte 250 euro dat had ik afgesproken en ik had alleen maar briefjes van honderd. Ik maakte mijn koffer open en haalde eentje uit de verpakking en gaf het hem als extra'tje....'de chauffeur was dik tevreden'   

DE EENZAAMHEID VAN DE LANGE AFSTAND LOPER

De volgende dag liep, nee danste mijn vader als Nurejef door het weiland, langs de ruisende bossen en de briesende branding.

Anderen vluchtten voor de eenzaamheid, hij zocht haar op. Het stevig marcheren was een doel op zichzelf geworden, hij was degene die  Allan Sillitoe de inspiratie gaf voor een van de mooiste boeken. Mijn Pa leek zo weggelopen uit Allen Sillitoe's' DE EENZAAMHEID VAN EEN LANGE AFSTANDLOPER.'

MIJN GOD...,,WAT HIELD IK VAN DIE MAN !

 

 

 

 

 

 

 

.   

 

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.