Al levend, mijn boodschappen doen, 's morgens opstaan en werken.. 's avonds op tijd op bed, om zo de volgende morgen mijn leven volgens ritueel verder te leven... Al stil staand bij het leven, denk ik aan de rust van de zee.......

De zee,,

De zee die je ziet,,
De zee die rustig heen hen weer klotst..
De zee waar over je vereeuwigt kijken kunt. .
Een leegte,,, Een rustige leegte..
Een zacht briesje dat door je haren gaat..
Zand dat korrelig over jou lichaam gaat..

Het gras dat rustig staat te bloeien
Het gras dat rustig heen en weer gaat..
Het gras dat knispert,,,
De zee zoveel te vinden, en toch ook weer niets..

Zonnestralen die weer kaatsen via de zee..
Zonnestralen die ver kunnen stralen,
Ver kunnen stralen, waarvan wij het einde niet kunnen vinden..
De zon die rustig onder gaat..
Een zachte rode gloed die langzaam tevoorschijn komt, vlak boven de horizon,,

Langzaam aan word het rustiger,, het water dat heen en weer klotst, komt tot rust..
De rode gloed maakt plaats voor een donkere heldere hemel met sterren..

Sterren die waken over de rust, de leegte..
Het zachte briesje dat rustig is gaan liggen,
Het zand dat niet meer stuift..
Het gras dat staat te bloeien en tot rust is gekomen..

Een circulatie van het leven..

De zee, die de eeuwige rust geeft.,
De ziel die zich tot zichzelf laat keren..
De ziel die enorme vrijheid voelt en een grote steek van geluk..
Het leven helder en lichtgevend zien
Even niets meer anders willen, dan de eeuwige rust van de zee…