Steeds weer verlang ik naar de nachten met jou, steeds weer hoop ik op een heerlijk samen zijn met jou!

Het verlangen

Het verlangen naar de nacht, naar het samenzijn, naar die ene nacht met jou. Samen in een verstrengeling van genot. Het genieten van elkaar en van de rust, die over me komt. Het verlangen is heel groot, steeds weer hoop ik dat je komt en dat we samen kunnen zijn. Steeds weer blijf je me beloven dat je zult komen, maar steeds weer komt er iets tussen, of je komt maar heel even. Soms pas laat, soms wat eerder, maar dan vertrek je ook al weer vroeg. Ik word er soms verdrietig van en ik voel me zo eenzaam, in de koude kille nacht. Ik wou maar dat je bij me bleef....

 

 

Samen zijn

Het samen zijn van ons tweetjes is vaak zo kort. Waarom blijf je niet bij me, zo heerlijk in het warme, zachte bed? Waarom kun je me niet in je armen houden, zoals je dat bij anderen wel doet? Ja, je doet het wel, maar nooit zo lang! Ik wil je de hele nacht! Mijn liefde voor jou is zo groot, maar je beseft het niet, dat ik je zo nodig heb. Zonder jou kan ik niet genieten van het leven. Ik wil ons zo graag samen zien. Het samen zijn is een genot! Wanneer je bij me bent, dan overtref ik mijn stoutste dromen. Ik ben in de zevende hemel, ik voel je warmte en je rust. Je overspoeld me met verhalen. Verhalen die ik al kende, maar waar ik nooit genoeg van krijg. Je houdt me vast in jouw greep, heerlijk totdat de morgen komt, dan ga je weer, dan laat je me weer alleen, maar dat is niet erg, als je vanavond maar weer bij me bent.

 

Je verhalen

Ze zijn vaak mooi, soms zijn ze minder mooi, soms zijn je verhalen gruwelijk. Dan maak je me bang, dan wil ik niet meer in je armen liggen, dan stuur ik je weg, wil ik niets meer met je te maken hebben. Maar soms zijn ze ook heel mooi, soms sensueel en soms voel ik me een prinses. Ik blijf dan het liefst zo lang mogelijk met je in bed, je verhalen luisterend, meebelevend. Maar je blijft niet te lang, je moet weer weg, je kunt niet blijven. Je verhalen maken me soms blij en soms verdrietig. Toch wil ik geen nacht zonder je, maar jammer genoeg kun je niet steeds bij me zijn. Ik vraag je, ik smeek je, maar je geeft geen gehoor, ik moet het zo vaak zonder je doen, soms kom je heel even, maar dat is te kort voor een verhaal. Te kort om de warmte te voelen, te kort om te genieten van jou.

 

De eenzame nachten

Dan zit ik te wachten in de huiskamer. Ik probeer je te bereiken, maar ik krijg geen gehoor. Ik hoor de buurman thuis komen, daarna is het stil. Een auto raast door de straat en weer is het stil. Ik rook nog een sigaretje, neem nog wat te drinken en wacht nog even af, maar je laat niks van je horen. Dan poets ik mijn tanden en ga alleen naar bed, hopend dat je toch nog komt. Maar de klok hoor ik tikken, de wind hoor ik waaien en ergens slaat een deur dicht. Weer hoop ik dat je er bent, maar een uur later ben je er nog steeds niet. Ik sta weer op en ga weer naar de huiskamer. Ik neem een glaasje warme melk. Weer probeer ik je te bereiken, maar nog steeds krijg ik geen gehoor.

 

Je vriend

Als je niet komt, dan neem ik contact op met je vriend. Ja, die is bereid om langs te komen. Niet voor lang, maar als troost. Hij gaat met me mee naar bed en even mag ik in zijn armen liggen, even geniet ik van wat ik van jou had verwacht. Je vriend zal altijd voor me klaarstaan, maar ik wil niet met hem naar bed, maar met jou! Toch doe ik af en toe een beroep op je vriend. Het voelt niet als vreemdgaan, het geeft me de rust die ik nodig heb, maar het liefst ben ik met jou.

Vrienden

Mijn vriend "slaap", wil niet altijd komen, dus dan doe ik een beroep op zijn vriend, de "slaappil", want de eenzame koude nachten, kan ik niet altijd in de huiskamer doorbrengen.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.