Zoals ik mij eerder voelde als een nachtdier, klievend door de wind met een doel in het vizier, kijk ik nu door de ogen van de wolf, die mij in deze duisternis met zijn rijmen bedolf

De nacht.
Deze nacht brengt met zich mee
Een nieuw verhaal op mijn fiets, die volgt gedwee

Onder het regiem van een stevige tred
Bederft geen enkele angst mijn nachtelijke pret

Zo ook deze nacht is vol met gevaren
U hebt het met mij al vaker ervaren

Het kanaal, luguber en mysterieus
Maakte mij die nacht voor het rijmen ambitieus

Het gezelschap van het mystieke wezen, dat vleermuis is geheten
Probeerde opnieuw zijn geweldige snelheid aan mij te meten

Het daagde mij uit om zijn bochten de volgen
Maar als ik dat zou doen, zou ik door het kanaal worden verzwolgen

Vledervriend.
Het fladderende wezen gaf het weer op
En zal wel gedacht hebben, “jij rare domkop”

Zoals een veldmuis nooit alleen leeft, geldt het ook voor dit wezen
De volgende vleermuis heb ik dan ook zijn aanwezigheid weer geprezen

Na de bossen volgden schitterende wateren en woeste winden
Wat zou er nu weer in deze nacht plaatsvinden?

Een eenzame visser trok mijn aandacht doordat hij bewoog
En er ontstond zowaar zelfs een dialoog

De visser begroette mij vriendelijk met een vriendelijk gebaar
Ik zei: “goede nacht!”, en wij accepteerden elkaar als betrouwbaar

Woeste winden
Woeste winden bliezen rond mijn oren
Wat vreemd dat dit gebeurt. Ik vind het niet bij de maand september horen

Het maanlicht schitterde op de kleine golven van het kanaal
Deze sferen strelen nog steeds mijn moraal

De moraal om te fietsen in de nacht geeft rust
Naar huis gaan is een taak, die maakt mij gefocust

Afgeleid door een beweging aan de overzijde
Een dansende boom in de vreemde wind van dit jaargetijde

Gefluister
Steeds nieuw is de weg door het duister
Het enige dat mij vergezeld is het gefluister

Het gefluister van een dier in de bossen
Wat zijn het fantastische beesten, die vossen

In het maanlicht kijk ik neer op zijn kleine rug
Een mooi gezicht zo vanaf deze brug

De zwaartekracht stuwt mij nu gratis vooruit
Beneden mij vlucht de vos er van schrik tussenuit

In de verte zie ik nog zijn staart
Het zoeken naar een prooi is wat hem zorgen baart

De wolf
Hoe moet dat zijn voor de wijze wolf?
Die mij vannacht met zijn rijmen bedolf?

Ergens loopt net als de vos zo’n mysterieus, bijna edel dier
Misschien met een kersverse prooi in zijn vizier

Als de wolf zo snel, beweeg ik mij door de nacht
Hij beweegt zich voort, zoals mij, op spierkracht

De adrenaline stroomt door zijn aderen als bij geen ander beest
Hij voelt zich angstig, maar zoals mij, onbevreesd

Wat een genot om samen te zijn
In dit woeste weer en donker terrein

Thuis.
Aan het eind van de weg ga ik rechtsaf slaan
Daar draait de wind. Ik moet dit nog even doorstaan

De wind zorgt voor tranen in mijn ogen
Op mijn stuur rusten mijn beide ellebogen

Als een wielrenner zich opstelt in de wind
Zo is mij deze techniek nog steeds goed gezind

Mijn rug diep gebogen, mijn hoofd naar beneden
Zo kom ik in de nacht door de wind gereden

Het geeft me genot, ontspanning en plezier
Je zou kunnen zeggen: “nachtelijk vertier”

Het gevoel van heimwee naar mijn lief
Maakt mijn snelheid opnieuw meer sportief

De wind draait bij het afslaan door mij
Het huis waar ik woon komt steeds dichterbij

Het gevoel van mijn bed, het uitlaten van de hond
Het is bijna in zicht, het einde van deze avond

Nog een bocht naar rechts en eentje naar links
Zoals een vos beweeg ik me heel slinks

Manoeuvrerend tussen twee reflecterende palen
Zorgt voor een einde aan het nachtelijke dwalen

De verlichte straten van een woonwijk doemen op
Straks ga ik lekker naar bed, voldaan maar doodop

De laatste brug, met een blik op het water
Maakt een einde aan dit mooie theater

Wil je meer van de eenzame fietser?

http://www.xead.nl/de-eenzame-fietser-een-fantastisch-schouwspel

http://www.xead.nl/de-eenzame-fietser-volle-maan

http://www.xead.nl/de-eenzame-fietser-een-heus-horrortafereel

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.