Je kunt het gevoel hebben dat je eindelijk ergens bijhoort. Dat je eindelijk op de eerste plaats komt bij iemand. De teleurstelling is dan zo groot, wanneer blijkt dat het niet zo is...

Natuurlijk hoef je niet altijd alle aandacht op te eisen, maar vaak zijn mensen geneigd om zich op de achtergrond te houden wanneer ze al rot ervaringen achter de rug hebben. Jammer dat het vaak verkeerd uitpakt. Want wanneer je al zo bent, dan blijft het zo, het is een vicieuze cirkel waar je in terecht komt. Je zult jezelf moeten profileren. Het gedrag van de ander kopieren, zodat diegene zich bewust wordt van zijn/haar gedrag jegens jou.
Soms werkt het, soms loopt het verkeerd af, want het is toch een soort gedrag wat al lang aangewend is en niet zo snel verandert. Toch hoef je je niet achter te laten stellen doordat anderen ineens belangrijker zijn. Ik heb het meegemaakt, altijd op de laatste plaats te moeten komen. Toen ik eindelijk voor mezelf koos, dacht ik dat er een einde aan gekomen was, maar ook de omgeving waarin ik verkeerde was aan mijn martelaarschap gewend, dus bleef het uiteindelijk zo. Werkelijk, toen ik op mijn 45e een diploma haalde in de zorg, was daar dan ook nauwelijks belangstelling voor, terwijl ik de beste van mijn klasje was en ook eerder dan de anderen mijn diploma kreeg. Mijn feestje was er niet, alleen op de afdeling waar ik werkte, even snel een bloemetje, maar van familie, vrienden en mijn nieuwe vriend, totaal niks.
Ik liet het maar over me heen gaan en ging mijn eigen gang. Niemand vond het zo belangrijk als ik, dat ik mijn diploma op zak had. Eigenlijk vonden ze het allemaal maar flauwekul.Waar was het nou allemaal voor nodig. Voor mij was het belangrijk, ik wilde aan mijn toekomst werken.
Een jaar later begon ik mijn eigen bedrijf. Hard werken, van s'morgens vroeg tot 's avonds laat. Gek vonden ze het dat ik de deur niet even dicht deed als ze op bezoek kwamen op mijn werktijden. Ja logisch vonden ze dat ik aandacht aan mijn bezoek besteedde, maar ik moest niet ook nog eens met mijn eigen zaak bezig zijn. Het begrip dat ik hier mijn brood mee moest verdienen was er niet. Ook dat ik dag en nacht bereikbaar moest zijn, was voor velen onbegrijpelijk, ook al was er personeel van me onderweeg of in het buitenland. Er kon altijd een opdrachtgever bellen en dan kon ik weer iemand inzetten. Toch voelde ik me hierin enorm alleen.
Uiteindelijk heeft het geleid tot het stoppen van dit bedrijf, mede omdat ik ziek werd, maar ook omdat mijn vertrouwen in mensen heel erg is geschaadt. Respect kreeg ik alleen van mijn klanten, want ik deed mijn werk goed, verder was er alleen maar negativiteit om me heen.
Mijn leven veranderde, ik werd te ziek om me druk te maken over anderen, maar toch maakte ik het mezelf weer moeilijk door weer aardig gevonden te willen worden door mensen die mij uiteindelijk weer als drek hebben behandelt. Ik ging naar ze toe, hoe ziek ik me ook voelde, hielp hier en daar met raad en daad, maar werd koudweg aan de kant gezet. Ging naar verjaardagen, hielp met verhuizingen, zelfs regelde ik dingen voor mensen die ik zelf nauwelijks kende. Ook gaf ik dure dingen weg, kreeg er nog maar amper een bedankje voor, en toch lieten ze me in de steek. Dat ik me beroerd voelde deed ze dus niks. Zelfs de mensen waarvan je dacht dat die zoveel om je gaven en waar ik zoveel om gaf.
Eenzaamheid zit niet in het geen mensen om je heen hebben, maar in begrip en liefde, zelfs respect hebben voor elkaar is er gewoon niet meer bij.
Doordat ik ziek werd is er voor mij een deur dichtgegaan. Een deur die voor gezonde mensen alktijd openstaat. Het beperkt, maar kan op een kier blijven staan. Zo gauw die deur weer openstaat, dan weten ze je weer te vinden, dan kun je weer opdraven. Jammer genoeg voor deze mensen, ik doe die deur nu op slot! Liever eenzaam dan als een jojo gebruikt te worden.
Degenen die nog achter me staan, delen met mij en genieten met mij, kunnen altijd binnenkomen, maar de anderen hebben mooi pech gehad. Geniet maar lekker van de voordelen die je van me hebt gehad, want het waren de laatste!
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.