Een felle ijskoude noorderstorm teistert het land. De regen komt met ijskoude stralen naar beneden. Niemand waagt zich nog over straat.

De straten zijn leeg en stil. Alleen het gieren van de noorderstorm is nog te horen. Afgerukte takken versperren de weg. De striemende regen klettert tegen de ramen van de behaaglijk verwarmde huiskamer.
Niemand die het in zijn hoofd haalt om er nog op uit te gaan. Niemand doet zoiets met dit verschrikkelijke weer

. Maar dan doemt er in de verte een schim op. Eerst lijkt het nog niets. Een afgewaaide tak misschien? Maar nee, de schim wordt groter. De schim wordt beter zichtbaar. Het is zowaar een fietser. Ja, nu is het goed te zien. Daar fietst iemand. Krom gebogen over het stuur trapt de dappere fietser tegen de wind in. Op de fiets  zitten overvolle fietstassen. Deze volle tassen maken het voor de dappere fietser nog eens extra zwaar.

Wie is nu toch die fietser? Die fietser die weer en wind trotseert. Wie doet er nu zoiets. Deze fietser is uw postbezorger. Niets kan de postbezorger tegenhouden om uw post op tijd in uw brievenbus te deponeren.
Is het geen held, deze postbezorger? Ik vind van wel. Voor een veel te laag salaris gaan deze postbezorgers met veel te zware posttassen op weg. Iedere dag weer. Ongeacht wat voor weer het is.

 

 

Denkt u daar wel eens bij na. Denkt u wel eens aan de mensen die zich iedere dag werkelijk een bult fietsen om uw post te bezorgen? Waarschijnlijk niet. Dat is geen schande hoor. Bijna niemand denkt aan de postbezorger. De postbezorger werkt alleen en is daarom anoniem. U leest uw post waarschijnlijk zonder er bij na te denken hoe deze post nu in uw brievenbus is beland.

Maar vanaf nu leest u uw post op een andere manier. U gaat er iets bij voelen. Nu u weet dat de postbezorger met hele zware tassen moet sjouwen, door de regen en sneeuw moet fietsen en altijd de wind tegen heeft, leest u uw post anders. U voelt het zwoegen van de postbezorger. U verbaast zich over het feit dat er mensen zijn die uw post willen bezorgen. U verbaasd zich er over dat er mensen zijn die voor een te laag inkomen zo zwaar moeten werken. Wie doet dat nu vraagt u zich af. Je gaat toch niet voor zo weinig geld werken. En zeker niet dit zware werk.

 

Maar hebt u zich het wel eens afgevraagd waarom deze mensen wel dit zware werk doen voor het te lage salaris?
De mensen die dit werk doen hebben het geld gewoon hard nodig. Deze mensen verdienen wat bij als postbezorger.

Deze mensen hebben dat geld echt hard nodig. Het inkomen van deze mensen is niet meegestegen met de uitgaven van deze mensen. Deze mensen willen graag hun rekeningen betalen. Deze mensen willen graag te eten en drinken hebben. Daarom verdienen ze een beetje bij als postbezorger.

 

Dat de uitgaven van deze mensen zijn gestegen kunnen ze niets aan doen. De kosten zijn enorm gestegen. Denk maar eens aan de zorgpremie, het eigen risico op de zorg, de vrij gave van de tandarts rekening, de verhoging van de energie rekening en ga zo maar door.

Allemaal verhogingen waar niemand om gevraagd heeft. Verhogingen die wel betaald moeten worden. De mensen met een laag inkomen komen hierdoor langzaam maar zeker in de problemen. Eigenlijk is dat vreemd. Werk zal toch moeten lonen zal je denken. Maar ach, dat was vroeger zo. Nu werk je gewoon een paar dagen bij als postbezorger. Dan kom je ook wel rond met je geld.

Daarom wil ik u wat vragen mijn beste lezers. Als u de postbezorger ziet, denk dan even aan het bovenstaande. Groet de postbezorger eens vriendelijk. Ze lopen daar echt niet voor de lol. Als het koud en guur weer is, kan een kop koffie heel lekker smaken voor de verkleumde postbezorger.
Een vriendelijk goede morgen, of goedemiddag is niet zo moeilijk hoor. Maar het doet zoveel goed. De postbezorger verdiend een dikke pluim van ons allemaal.

De postbezorgers zijn de echte helden van deze moderne tijd

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.