Maar toch zal de dood op ons pad komen. Wat als je hoort dat je binnen een paar maanden zal komen te overlijden. Ik heb er over nagedacht, ik was ooit dichtbij de dood, gelukkig heb ik nog een poosje gekregen....maar hoelang?

Sterven doe je niet een beetje

Sterven doe je niet een beetje, sterven is definitief, ook al geloof je in het Hiernamaals, op aarde is het definitief voorbij. Het is daarom ook heel goed om daar bij stil te staan. Je houdt van mensen, die mensen wil je niet verdrietig zien, toch zullen deze mensen verdriet ervaren, wanneer je er ineens niet meer bent! Zij zullen met het verdriet achterblijven, maar met nog veel meer!

Er zal een uitvaart geregeld moeten worden, rouwkaarten geschreven, advertenties in de krant, locatie gezocht moeten worden voor de uitvaart, maar ook voor de koffietafel. De muziek moet worden uitgezocht, bloemen geregeld enz. enz. Nabestaanden hebben verdriet, nabestaanden hebben ook heel veel andere sores aan hun hoofd. Denk ook eens aan de nalatenschap, de verdeling van de spullen, de schulden, het opzeggen van lidmaatschappen. Kortom, wanneer je sterft, komt er op de nabestaanden heel wat af!

 

Wat kun je zelf doen

Natuurlijk heb je het niet zelf in de hand, maar veel dingen kun je gewoon al van tevoren op papier zetten en zeker met je geliefden bespreken. Ik heb een boekje gemaakt, waarin ik mijn wensen heb kenbaar gemaakt. Het betekend ook, dat ik rekening heb gehouden met de eventuele kosten die er mee gepaard gaan. Ik heb 2 uitvaartverzekeringen afgesloten. Beide moeten toereikend zijn om de uitvaart geheel te bekostigen, inclusief de steen.

De muziek, waarvan ik hoop dat het anderen troost, heb ik ook duidelijk in mijn boekje vermeldt. Voor mij hoeft het niet zo pontificaal, liefst sober, in besloten kring, met alleen de mensen die me echt dierbaar zijn. Waardevolle spullen heb ik niet meer te verdelen, wat ik niet meer gebruik, of draag, geef ik bij leven weg. Ook heb ik mijn nabestaanden duidelijk gemaakt, dat ze moeten afzien van de erfenis. Mijn schulden zijn enorm hoog en ik zou ze daar niet mee willen opzadelen. Dit is iets wat veel mensen vergeten te melden aan hun dierbaren, die zo ongewild ook in de schulden raken.

Mijn laatste dagen

Hoe mijn laatste dagen eruit gaan zien, geen idee. Ik heb geen wensen, wat betreft verre reizen, of nog één keer dit of dat. Wat belangrijk is, is dat mensen, wanneer het zover is, luisteren naar mijn wensen. Ik bedoel eigenlijk dat ze zouden moeten luisteren of ik wel of niet een bepaald persoon, of familielid op bezoek wil of kan hebben.

Mijn ervaring, die keer dat het slecht met me ging, was dat er teveel van me werd verlangd. Ik ging mezelf voorbij, waardoor ik uitgeput raakte, waardoor het voor mij niet echt meer zinvol leek te zijn om te vechten. Ik kreeg het gevoel anderen te moeten onderhouden, terwijl ik mezelf zo heel erg ziek voelde. Zo wil ik liever niet sterven. Mensen, die van me houden, zullen dat begrijpen.

Drukte kan de ene persoon wel hebben, de andere niet, zo was het in mijn geval ook, ik kon er niet tegen, mede door de grote dosis morfine die ik kreeg. Mijn laatste dagen, mijn laatste dag, mijn laatste minuten, ik weet niet hoe ze ingevuld zullen worden. Dat heb ik niet voor het zeggen, wel heb ik mijn wensen, net als ieder ander. Ik hoop dat ik mag sterven met mijn dierbaren in mijn nabijheid. dat ik nog waardig afscheid zal kunnen nemen en mijn wens is dan ook, dat zij erbij zullen zijn, wanneer mijn uitvaart daar is.

Praten met elkaar

Wij praten met elkaar, mijn man en ik,  maar ook de kinderen weten hoe ik erover denk. Duidelijk is, waar de polissen gevonden kunnen worden en duidelijk is, dat er afstand van de erfenis moet worden gedaan. Het overlijden is iets, wat een ieder overkomt.

Heb je nog een paar maanden, dan kun je juist in die tijd spreken over wat je graag zou willen, meedenken over de tekst in de rouwkaart of op de steen. Maar wanneer je die tijd niet hebt, dan zal een ander daarover een beslissing moeten nemen. Is dat erg? Welnee, dood is niet het einde, dood is het begin van een nieuw leven! Voor de nabestaanden is de dood van een dierbare erg, maar voor iemand die sterft is het in zoverre verdrietig, dat het dierbaren achter zich moet laten.

Bob Dylan: Death is not the end
http://www.youtube.com/watch?v=xXz5bY7A-7A&feature=related

 

 

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.