Een antropologische studie van bepaalde aspecten van de Vlaamse winkelcultuur. Nou ja, met een groot woord dan... 

Het was een prachtige zonnige dag, en ik moest naar Heide-Kalmthout, hetgeen me de gelegenheid gaf om weer eens ergens anders aan de wandel te gaan. Ik had geen vooropgezet plan en het zou dan ook maar een raar wandelingetje blijken te worden. Maar eerst eens even naar de Colruyt in Kalmthout, twintig minuten rijden van waar ik hier woon.

Een Nederlandse vriendin die eens met me meeging naar de Colruyt vond het een bijna Oost-Europees aandoende winkel, met schaarse verlichting, en goederen opgestapeld in grote rekken. Maar al snel kwam ze er net als ik achter, dat de Colruyt een fenomeen is, en dat het jammer is dat ze geen vestigingen in Nederland hebben. Zoals je op de foto boven kunt zien, ziet de winkel er niet uit, maar sommige winkels in Nederland leiden aan datzelfde euvel. Het plezier van het shoppen bij Colruyt begint al bij de parking:

Ruim opgezet, zodat zelfs ik er kan parkeren, altijd plek, en gratis. Als ik weer eens in Nederland op een parkeerterrein bij een supermarkt aan het manoeuvreren ben (vorig jaar twee blikschades veroorzaakt, tot vreugde maar niet heus, van mijn verzekeringsmaatschappij). dan denk ik met weemoed aan de Belgische parkings. Nu beschikken veel mensen hier in de buurt over BMW's, Mercedessen, Audi's of van die fourwheeldrives, die zouden niet eens passen op een levensgevaarlijke parking van de gemiddelde supermarkt in Nederland, ingesteld op foeilelijke mini boodschappenwagentjes met korte draaicirkel. Mijn wagen is weliswaar wel niet zo hip, maar heeft geen korte draaicirkel en ik al helemaal niet:-)

De boodschappenkarretjes van de Colruyt hebben geen muntslot, er staat op vermeld dat ze daarmee 14 euro per kar besparen. Want de Colruyt doet niet aan overdreven luxe, hun koelingen binnen zijn zelfs afgesloten zonder glas. Als je de Colruyt binnenkomt, lever je eerst je lege wijnflessen in, ja, je leest het goed, wijnflessen. Colruyt bottelt namelijk zelf, en er zit statiegeld op de flessen. Hun biologische Bordeaux varieert tussen de 1,99 en de 2,49 euro, al naar gelang er elders in het land goedkopere aanbiedingen zijn, want dan verlaagt Colruyt prompt de prijs. In de schappen staren de biologische producten je aan alle kanten aan, wat een keus! Van oorsprong was Colruyt dan ook een zuiver biologische supermarkt, maar tegenwoordig kun je er alles kopen, en is het een "volwaardige" supermarkt en meer dan dat. Maar ze doen alles net even een tikje anders. Zo hebben ze de winkel zelf, maar ook een aparte koude afdeling. Als je er binnenkomt bevries je bijna, maar daar vind je alle groentes en andere spullen die koel moeten blijven. Bij de kassa's staan de caissières in plaats van te zitten, en gaan je boodschappen van je eigen kar in een lege kar ernaast. Toch zien de caissières er niet naar uit dat ze hier niet met plezier werken. Nu moet je niet denken dat ik aandelen heb in de Colruyt of op een andere manier reclame probeer te maken, ik ben gewoon echt al jaren enthousiast over deze winkel. Ze houden er de meest bijzondere filosofieën op na, over hoe ze hun vlees inkopen en verkopen, hun groentes en weet ik wat allemaal meer. Over alles is nagedacht. Ze doneren ook, onopgemerkt en zonder veel opsmuk, aan goede doelen. De familie Colruyt is dan ook, zo heb ik me laten vertellen door welingelichte kringen, een heel spirituele familie.

Alhoewel Colruyt aan zogenaamde "rode prijzen" doet, dat wil zeggen dat ze acuut hun prijzen verlagen als die elders in het land goedkoper aangeboden worden, en je dus nooit te veel betaalt, is en blijft het een Belgische supermarkt en dat betekent dat de prijzen er hoger liggen dan bij de Meest Bekende Supermarkt in Nederland. Want de Vlaming is een Bourgondiër. En houdt van kwaliteit. En kwaliteit krijg je er, met het fruit, de groente, het vlees. Voordat ik in België kwam wist ik niet eens dat het mogelijk was rijp fruit in een supermarkt te kopen, want in Nederland moet je alles eerst thuis narijpen, omdat onrijp fruit goedkoper is.

Over het algemeen heerst in Nederland het idee dat de Belg dom is. Over het algemeen heerst in België het idee dat de Nederlander krenterig is. Bijvoorbeeld nooit fooi geeft in een restaurant. Ik geef veel les aan zowel Vlamingen en Nederlanders en ik moet eerlijk bekennen dat de gemiddelde Vlaamse cursist veel intelligenter lijkt dan mijn gemiddelde Nederlandse cursist. Het is echt een genot aan de Vlamingen les te geven (ze interrumperen mijn lessen ook niet zo als de Nederlanders doen:-) Het niveau van het werk van de Vlaamse cursisten ligt, ik schaam me bijna om het te zeggen, gewoon beduidend veel hoger dan het niveau van het werk van mijn Nederlandse cursisten. Omgekeerd, doet de Nederlander in het buitenland zijn krenterige imago echter wel eer aan. Ze zijn het gewoon echt. Met fooi probeer ik altijd ons imago wat op te krikken, maar shoppend in de supermarkt, weet ik precies wat wel goedkoper is in België,. en aldus sloeg ik vandaag voor 350 euro in.

Na de Colruyt ging ik naar mijn eigenlijke doel, de copyshop, maar het was lunchtijd, en de kleine Vlaamse ondernemer sluit de zaak gewoon nog tussen de middag. De parking bij de copyshop was tevens de parking bij de Aldi, de Action, Blokker, het Kruidvat en Zeeman, want die ketens hebben tegenwoordig hun weg gevonden naar België, nog niet zo heel lang geleden. De Vlaming wil wellicht ook wel eens iets goedkoper zijn of haar inkopen doen. Ik liet die winkels voor wat het was en ging aan de wandel tot de copyshop weer open was.

België doet aan lintbebouwing, en dat betekent dat je zelfs in de hoofdstraat van een klein dorp zo in de natuur bent. Ik zag mijn kans schoon met dit weggetje naast de Aldi.

En dan kom ik inderdaad bij de bomen uit, een privé bos (privaat geheten in België:-),

en als ik al de hoop had gehad hiervandaan het erachtergelegen natuurgebied in te kunnen, kwam ik bedrogen uit, want het blijkt een villawijk te zijn. Natuurlijk van al die eigenaren van de BMW's, Mercedessen enzovoorts:-)

Maar zelfs aan dit laantje stond een Eik die mega-energie gaf, toen ik er even met mijn rug tegen aan stond om van de zon te genieten in deze januarimaand. Het maakte nog iets goed van het rare wandelingetje:-)

***

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.