Je vroeg: “Heb ik te weinig aan hem gevraagd hoe het met hem ging? Hij zei altijd dat het goed met hem was en ik nam het aan.” Volgens mij heb je dan al het maximale gedaan Berna.
Vaak is er al enorm veel aan vooraf gegaan voordat het zo ver komt dat mensen daadwerkelijk hun woning worden uitgezet. De buren van Berna bouwden een enorme huurschuld op waardoor ze uiteindelijk op straat gezet zijn. Als ik het verhaal van Berna zo heb gelezen heeft alles te maken met een enorm verwerkingsproces, een rouwproces van een overleden echtgenote. Het is niet zomaar dat deze man met zijn zoon uit zijn woning wordt gezet. Een huurschuld krijg je niet zomaar. Misschien is het wel zijn vrouw geweest die altijd de rekeningen regelde. Misschien is het wel zo geweest dat zijn vrouw altijd zorgde voor het huishouden en nu hij dat ineens moest gaan doen. Een ding is zeker. Deze man is in een heuse crisis gekomen na het overlijden van zijn echtgenote. Toch zijn het de keuzes van deze man die gemaakt hebben dat het zover is gekomen. Dat klinkt misschien hard uit mijn mond, maar dat is wel de keiharde waarheid.

Schulden maak je niet zomaar. Je maakt een keuze. Je maakt ooit ergens de keuze om een rekening, zoals die van je huur, niet te betalen. Misschien was er iets anders belangrijker. Misschien moest je wel boodschappen doen en was het op dat moment belangrijker om geld uit te geven aan je boodschappen in plaats van aan je huur. Toch wordt het betalen van de huur op den duur veel belangrijker dan het doen van de boodschappen. Want wat gaat er gebeuren als je de huur niet meer betaalt? Daar heeft Berna gisteren een emotioneel stuk over geschreven: klik hier
Als je het stuk van Berna hebt gelezen en je hebt het besef dat die beste man en zijn zoon op straat staan, denk je misschien: “Dat komt wel goed. Die worden opgevangen door de medemens.” Dat geldt misschien voor even. Die beste man kan misschien voor even bij die Engelse buurtbewoner terecht. Maar wat nou als die beste man echt een flink drankprobleem er bij heeft gekregen doordat hij in zijn verwerkingsperiode zwak is geweest en naar een fles drank heeft gepakt? Hij heeft de keuze gemaakt om naar de drank te pakken in plaats van hulp te zoeken. Die Engelse buurtbewoner laat het misschien even gebeuren, want die man heeft het moeilijk. Na een tijdje gaat die buurtbewoner het toch ook voor gezien houden en schopt hij de beste man even vrolijk weer buiten. Zijn zoon wordt misschien even opgevangen door het gezin van zijn vriendin. Maar wat nou als die vriendin hem niet meer leuk vindt, of als ze verliefd wordt op iemand anders? Dat kan allemaal gebeuren en dan staan vader en zoon weer op straat.

Dat kan misschien nog even zo doorgaan als ze bij familie kunnen aankloppen. Toch overkomt de meesten met eenzelfde probleem hetzelfde. Ze zijn definitief dakloos. En dan? Daar schreef ik ook al eerder over in dit stuk: klik hier Maar hoe zou het dan met deze man en zijn zoon aflopen? Waar kunnen ze terecht als ze nou echt op straat staan? Één ding is zeker. De verhuurder schrijft beiden uit op het adres waar ze woonachtig waren. Op papier zijn ze dus zwerver. Als de beste man al een baan had zal hij die nu kwijtraken door de crisis waar hij opnieuw in verkeert. Als hij een uitkering had, zal deze nu stopgezet worden en omgezet worden in een daklozenuitkering, anders gezegd, een zak- en kleedgeldregeling. Slechts een klein bedrag per week om van te leven, om een nacht in de zwerversopvang te verblijven en het hoognodige aan te schaffen om niet dood te gaan.
De kosten van de zorgverzekering zullen niet veranderen. Die moet de beste man gewoon blijven betalen. Ook dat gaat hem niet lukken en die schulden zullen ook hoger gaan worden, met als gevolg dat zijn schulden zo hoog worden dat hij nergens meer geld van krijgt. Hij komt dan terecht, mede door zijn alcoholprobleem, bij een heuse zwerversopvang. Een bed, bad en brood. Niet meer, niet minder en gefinancierd door onze belastingcenten. Deze man wordt op straat door ons, winkelend publiek, gezien als vervelende viezerik of stinkende alcoholist. En toch heeft deze man een achtergrond en een verhaal, dat Berna lichtelijk toelichtte. Je kunt het niet voorkomen. Hij had het zelf misschien wel, maar nu kan hij het alleen maar genezen. De motivatie om het te willen genezen zal zijn grootste klus worden.

Bij een sociale werkplaats zal hij een dagbesteding kunnen krijgen en via de gemeente een sociale uitkering hiervoor. Misschien krijgt hij tijdelijk onderdak bij een crisisopvang, mits hij zijn alcoholprobleem onder controle kan houden. Alles valt of staat met de keuzes die deze man gaat maken. Er rust een zeer zware last op zijn schouders. Er ligt een kruising met splitsingen en rotondes voor hem waar hij met veel moeite een keuze uit moet gaan maken. Hij zal een keuze maken en uiteindelijk hopen we dat hij de juiste keuze gaat maken. Toch is hij de enige die dit kan doen. Waar wij als medemens deze mensen in kunnen helpen is het zoeken naar hun eigen “kracht”. Hun talenten en goede eigenschappen zullen we in kaart moeten krijgen. Zo’n man zelf zal zich bewust moeten gaan worden van deze positieve kracht. Vanuit deze kracht zal de man motivatie moeten vinden om door te gaan en om juiste keuzes te blijven maken.
De mogelijkheden om uit deze penarie te komen worden steeds minder. Via de sociale dienst is het nog een lange weg. Er zijn in veel gemeentes crisisverblijven, maar ook dat is maar tijdelijk. Waar de man naar op zoek zal moeten gaan is in eerste instantie zichzelf, een verwerkingsproces waarbij het stoppen met drinken een onderdeel zal zijn. Ten tweede een dak boven zijn hoofd en tegelijkertijd inkomen verwerven en blij zijn dat hij een boterham heeft. De man zal aan de bak moeten met zichzelf en niet moeten vergeten dat hij ook nog een opgroeiend kind heeft dat veel aandacht en opvoeding nodig heeft. Die jongen kan niet aan zijn lot worden overgelaten!

Als laatste nog een tip! Een adressenlijst met daklozencentra, altijd handig! klik hier
Ben maar blij dat je nog een dak boven je hoofd hebt!
Laat een reactie achter
Berna schreef op 15 Dec 2011 om 13:27
Weet je Sjoerd, ik heb er vannacht niet van kunnen slapen. Het maalde maar door mijn hoofd.
Ook het schuldgevoel dat ik het zelf zo goed heb met mijn eigen gezin. Gisteren vroeg ik aan mijn man of we hem geld zullen geven, maar wij zijn bang dat dit ook weer op gaat aan de drank.
Het idee dat je je spullen in containers ziet verdwijnen en dat je er pas weer bij kunt als je schulden afbetaald zijn, roept bij mij een horror beeld op.
Als je zo diep gezonken bent, heeft het dan nog wel zin om te leven?
Het treft mij diep in mijn hart en ik kan het niet loslaten.
Voor de jongens is dit heel erg, ik moet er niet aan denken dat mijn jongste zoon, ook toevallig 21 zo op straat komt te staan. Verder had ik vanochtend een heel raar gevoel. Zou buurman geen rare dingen kunnen gaan doen, wat je zoveel leest tegenwoordig. Dus andere mensen iets aan doen om zijn machteloosheid te tonen. En dan zelfs de vraag, lopen wij als buurtbewoners geen gevaar. Wij hebben het immers goed ( voor de buitenwereld dan, want zeker weet je dit nooit )
Dank je wel voor je mooie artikel. Straks bloeddrukcontrole, die zou wel weer eens te hoog kunnen zijn. Trek me alle dingen veel te veel aan.
Jack-Hage-Sr schreef op 15 Dec 2011 om 13:39
Gedeeltelijk oneens vriend! - deze ondernemer gaat niet zielig doen! Dat staat voorop! Maar raakte in één dag zijn pand in Scheemda (GR.)kwijt - vandalisme, en leeggeroofd, met oud en nieuw 1999- de politie stond er bij en keek ernaar!.. 2 ton wat de verzekering niet ging betalen.......6 jaar rechtzaken volgden......het was gelukkig de aanleiding voor mijn rechtenstudie op de OU-, zalig ik genoot ervan..........en vervolgens in aug. 2008 raakte de markt overstuur en was ik op één dag 142.000.- euro kwijt! Ik bedoel maar- achter ieder verhaal schuilt een verhaal! Ik heb helaas de buurman van Berna niet gekent, anders hadden we misschien kunnen helpen ! D
stormerwout schreef op 15 Dec 2011 om 13:54
Ik weet het Jack. En dat zijn dan weer de uitzonderingen op de regel.
Dan nog geldt... Men maakt keuzes in de bedrijfsvoering of men neemt een risico om zaken te gaan doen.... Soms heel risicovol, maar evengoed niet gewild als het mis gaat. Toch bleef jij gemotiveerd en ben je uit het dal geklommen op eigen kracht. Die motivatie is waar die beste man naar op zoek moet. Bij jou is daar geen terkort aan ;-)
Sandra-Philippo schreef op 15 Dec 2011 om 14:11
Ja en mensen maar wijzen naar daklozen...
een half jaar tussen de stadsnomaden verkeren .... doe het eens!
Respect voor die mensen; ik nokte ermee in de winter! Maar had dan ook een baan......
Jack-Hage-Sr schreef op 15 Dec 2011 om 14:12
Dat is waar.........maar ....niet iedereen is hetzelfde natuurlijk! dus het zou mooi zijn waar de één heel veel kracht heeft (of krijgt) om door te gaan, de ander zou kunnen helpen!
Mereltje schreef op 15 Dec 2011 om 14:21
Je hebt altijd een keuze, alleen is het soms moeilijk om de juiste te maken. Eenmaal in het dal is het moeilijk om er weer uit te klimmen,een beetje hulp is dan fijn, maar je moet het wel zelf doen.
DRIMPELS schreef op 15 Dec 2011 om 14:28
Ja dan denk je eigenlijk weer aan vroeger toen waren de kerken het opvang net van de maatschappij.
Maar ja die lopen in deze tijd steeds leger.
Het leger des Heils zie je niet meer zo vaak op straat, ja nu weer even met de Kerstpot.
Wij hebben toch gezamelijk deze harde wereld gekozen.
Dan is dit de uitkomst.
Mooi verhaal en een DUIM van
DRIMPELS.
Ingrid2 schreef op 15 Dec 2011 om 14:29
Goed verwoord dit probleem. Wat Mereltje zeg sta ik helemaal achter.
Taco-Veldstra schreef op 15 Dec 2011 om 15:00
Daarom is het belangrijk dat je deze mensen als ze bedelen wat geld geeft....ce vernedering die ze ondergaan, de hand ophoude alleen al is een gift ward. Ook al denk je het zal wel aan drugs of alchol besteeed worden. Iedereen kan pech krijgen in zijn leven [lees wat artikelen op Xead en daar stroomt daar wordt je al aangedaan door wat het leven met mensen aanricht....Geef geef geef...wat deze my nalaat. Duim voor je stellingname taco
Merel schreef op 15 Dec 2011 om 15:16
Eigen schuld, dikke bult? Nee, dat ben ik niet met je eens, want elk verhaal is anders. Natuurlijk zullen er een hoop mensen zelf schuldig zijn, maar pas op, niet iedereen komt door eigen toedoen in de schulden! Ook ik ben in de schulden gekomen door toedoen van anderen. Er is een uitspraak van de rechter, die mij al het geld moet doen toekomen, maar als het puntje bij paaltje komt, dan klopt de hele rechtstaat in Nederland niet, want een deurwaarder haalt geen geld, als je een deurwaarder niet kunt betalen, een advocaat evenmin. Rechtsbijstand krijg je als je inkomen laag is, maar wanneer je op het randje zit, geen rechtsbijstand, maar wel bijna je hele inkomen aan schuldeisers moet betalen, hoe kun je dan je recht halen? Ja, ik heb nog een dak boven mijn hoofd, maar van mijn schulden kom ik op deze manier niet af! Nee, ik ben geen alcoholist of drugsgebruiker! En.....al mijn personeel heeft keurig betaald gekregen, dus die heb ik niet opgezadeld met mijn probleem, wat ik ook nog had kunnen doen. Alleen ik heb de verantwoording op me genomen en nergens is er een instantie die mij helpt om mijn recht te verkrijgen. Dus, niet zomaar een conclusie trekken, maar denk na, voordat je iets dergelijks uit. Je trapt eerlijke mensen enorm hard op hun hart!
stormerwout schreef op 15 Dec 2011 om 15:23
Ik trek uiteraard geen conclusies Merel, maar doe meer een prognose van hoe het verder zou kunnen gaan, zoals mijn titel al doet verraden. Ik wil niemand op zijn ziel trappen, maar een stukje realiteit en confrontatie kan wel eens ogen openen. Ik werk zelf in een crisisopvang voor daklozen en weet dus wel waar ik over spreek. Helaas is het wel eens waarheid....
Merel schreef op 15 Dec 2011 om 15:43
Door je artikel werd ik zeker keihard geraakt. Want juist, door mijn eerlijkheid, ben ik in de problemen gekomen. En juist doordat ik wist dat ik recht had op dit geld, wist ik te voorkomen dat mijn personeel eronder zou moeten lijden.
Daarom wil ik alleen maar duidelijk maken, dat er heel veel mensen onnodig, buiten hun schuld om, in de schulden zijn gekomen.
Wat er allemaal vooraf ging, het is voor een ieder anders. Jij spreekt uit ervaring, ik ook!
Ik zou een riant leventje kunnen leiden, wanneer ik het geld binnenkreeg waar ik recht op heb en niet, zoals nu, in een tweekamerflatje moeten wonen en dagelijks de druk op mijn schouders, of we het wel redden deze maand.
Vergeet ook niet, dat wanneer iemand een traumatische ervaring, in dit geval een sterfgeval, heeft ervaren, dit niet zomaar verwerkt is, heeft deze man hulp gehad? Is er een begrijpende huisarts of hulpverlener in beeld geweest? Wat weten jullie van de alcoholverslaving? Waarom was deze man verslaafd aan de drank?
Het is jouw werk, jij zult het dus wel weten, ik heb gewerkt op de dubbelzorg van een verpleeghuis. Schrijnende gevallen heb ik daar meegemaakt, heel veel mensen die korsakov hebben gekregen door hun alcoholmisbruik. Maar intussen ben ik er wel achter, dat de hulpverlening daar behoorlijk heeft gefaald.
Niet iedereen weet welke paden te bewandelen, ik wist het wel, maar kreeg keihard te horen dat ik geen keus had, niet in aanmerking kom voor rechtsbijstand, geen deurwaarder of advocaat komt nog voor mij in beweging, eerst moet ik geld hebben, je raad het.....dat moeten zij juist voor me binnenhalen!
Ik sanp dat je vooruitdenkt in je verhaal, dat is natuurlijk ook een goed ding. Het zal voor deze mensen niet meevallen. Maar ik weet zeker, dat deze mensen dit nooit bewust laten gebeuren. Zeker niet, wanneer er ook nog eens kinderen in het spel zijn.
Je uitspraak, dat het zijn eigen schuld zou zijn, is dan ook het enige, waar ik me aan stoorde en wat mij behoorlijk veel pijn deed, want ik weet als geen ander, dat dat niet altijd zo hoeft te zijn.
Jack-Hage-Sr schreef op 15 Dec 2011 om 15:53
Eens Merel; De oplossing Merel; Beter beleidt! dus Nederlandbeter!
spiritlady schreef op 15 Dec 2011 om 16:33
ik ben het met je eens stormerwout dat we allemaal onze eigen keuzes maken, en dat die soms door omstandigheden die je niet hebt kunnen voorzien verkeerd aflopen.
Ook dan heb je de keuze hoe je hier mee omgaat, en dat in theoretische zin gesteld. Niet iedereen is in de praktijk in staat om dan nog keuzes te maken en daar is dan een vangnet voor nodig om dit soort mensen te ondersteunen , te helpen hun eigen motivatie en kracht terug te vinden.
Hierin lopen we tegen heel veel praktische problemen aan, want wat als je zelf niet in staat bent of al niet meer de kracht of motivatie hebt kunnen vinden om hierin hulp te vragen.
Volgens de regelgeving moeten er eerst strafbare feiten zijn om van buitenaf in te kunnen grijpen. niemand wordt in nederland onder dwang geholpen.
in jouw verhaal kan hij bij de crisisopvang terecht komen als hij zijn alcoholverslaving onder controle heeft, maar wat als hij dat niet kan wie gaat hem dan helpen?
er zitten zoveel haken en ogen aan het systeem, de bezuinigingen maken dat we nog kritischer moeten omgaan met wie helpen we wel en wie niet. En zullen steeds meer mensen tussen de wal en het schip zinken.
ik ben het nog steeds volledig met je eens dat deze mensen geholpen moeten worden om hun motivatie en kracht in het leven terug te vinden, de vraag blijft voor mij alleen wie gaat dat doen, denk dat we daar eens heel kritisch naar moeten gaan kijken
Kirsti schreef op 15 Dec 2011 om 18:38
Nou je maakt blijkbaar veel los met dit artikel. Wat mij zorgen baat is de ingewikkeldheid van toeslagen, belastingen, eigen risico's, eigen bijdrages. Het is allemaal niet meer te overzien. Je doet zo je best goede inschattingen te maken wat er nog betaald moet worden. Nou ben ik nog best aardig met cijfers, maar er zal toch een steeds grotere groep komen die steeds meer wordt verrast door terugvorderingen, bijbetalingen en weet ik wat al niet meer. Als je al geen reserves meer hebt waar moet dit dan allemaal vandaan komen. Gewoon klein voorbeeld hoe iemand voor mijn gevoel toch ook snel in de schulden kan raken! Je hebt een koophuis die je niet meer kan betalen door het verlies van je baan maar ook niet kan verkopen. Noem maar op het wordt toch allemaal steeds makkelijker om in de put te geraken! Ja je maakt zelf keuzes maar voor mijn gevoel kan een schuld je ook zomaar overkomen hoe goed je je best ook doet om het te voorkomen.
Lovely schreef op 15 Dec 2011 om 19:22
Ik denk dat alles hierboven al aangehaald is, dus ik hou het gewoon op DUIM!
Ruud schreef op 15 Dec 2011 om 21:06
Of het de eigen schuld is als iemand dakloos wordt is moeilijk te bepalen. Ieder geval is een uniek geval met een eigen verhaal. Ik denk dat als we in Nederland wat meer voor elkaar over hebben, en meer naar elkaar luisteren,meer respect voor elkaar tonen en niet alleen met ons zelf bezig zijn, de signalen van de medemens in nood eerder gesignaleerd zullen worden. Hierdoor kan er in een vroeger stadium hulp verleend worden, waardoor het dakloos worden voorkomen kan worden.
Lid sinds 1 jaar
4149 reacties geplaatst
4052 artikelen beoordeeld
198 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
stormerwout beveelt aan
- Eu - Cia bezetting: De strijd om Somalische grondstoffen
- The Importance of Being Earnest - column over Jim Morrison, Oscar Wilde en onze politiek
- De Xead-krant (Jaargang 1 - Nummer 17)
- Hoe beleef ik mijn echtscheiding?
- Hallo ik ben boos
- Alleen rijken mogen ziek zijn.
- En toen waren wij de grootste attractie...









mippel schreef op 15 Dec 2011 om 13:16
Ben ik blij dat eindelijk eens iemand durft te schrijven waar het op staat. Persoonlijk vind ik dat men vaak met het vingertje naar iemand anders wijst. Zoals jij zegt, en ik zelf al herhaalde malen heb proberen aan te geven. Het leven bestaat uit keuzes maken. In dit geval is er een dramatische gebeurtenis aan vooraf gegaan en is er sprake van een trieste samenloop van omstandigheden waar op zeker moment niet te kiezen valt. Neemt niet weg dat er toen opgroeiende kinderen waren, wie heeft zich toen over hen ontfermd. Kortom er is een heel traject aan vooraf gegaan. De kinderen inmiddels volwassen hadden daarin ook een rol kunnen spelen toen ze zagen dat het bergafwaarts ging met hun vader, mits dat hij alle hulp geweigerd heeft. Ook dit verhaal heeft twee kanten.