Eind jaren '60 kenmerkte zich als de grootste na-oorlogse revolte in Europa, waarbij eerst groepjes studenten, maar later ook grote groepen jongere de straat opgingen om hun onvrede te tonen. Onvrede tegen de regeringen, het onderwijs en de manier waarop men het leven inhouds- en kleurloos werd geacht te leven. Nu breekt er een tijdperk aan, waar de kans op zo'n revolte weer terugkeerd, aangewakkerd door regeringen en de zakkenvullende bestuursleden en commisarissen van grote bedrijven.

De vraag is: komt het zo ver??
Durft de jeugd en de werkende klasse de barricades op te werpen?

Of zijn we met z'n allen te bang om het kleine beetje wat we nog hebben, te verliezen en kiezen we voor een somber en kleurloos bestaan.
Laten we ons leven leiden en gehoorzamen we netjes aan de heren in Den Haag of Brussel, die het allemaal beter weten en niet hoeven te luisteren naar de wil van de kiezer, of..................................................................
 

Na de val van het "ijzeren gordijn" hebben verschillende ex-Sovjet staten een revolutie achter de rug om de gevestigde en vaak corupte order uit hun zetels te wippen en de macht terug te geven aan het VOLK.
Een van de meest recente revolutie in het voormalige oost-blok zal de Oranje revolutie in de Oekraine zijn, waar het volk de straat op ging om vreedzaam de macht over te nemen van de zittende president, die in de eerste ronden maar nipt een overwinning boekte (die erg omstreden was).
Voor deze verkiezingen haddenen de 5 staats-TV zenders uitsluitend aandacht besteed aan de campagne van de zittende elite, en totaal het programma van de populaire oppositie genegeerd.
                                                                                                                            

De vreedzame opstand heeft tot gevolg gehad dat de zittende regering gevlucht is en er een nieuw door het volk geaccepteerde opvolging is gekomen.

Ons eigen paars......

In ons eigen land gaat het momenteel niet veel beter lijkt het.
Eerst sloeg de economische crisis hard toe, die de waarde van de Euro tegenover andere valuta's deed verbleken, toen kwamen de verkiezingen die door de zittende politieke goochelaars verloren werden aan het als nietig geziene PVV.
Hoe was dit toch mogelijk vroegen vele, en met name linkse volgelingen zich af?
Het antwoord is eigenlijk zo moeilijk niet; de linkse politiek heeft met hun paarse regeren in de laatste jaren zoveel afgebroken en vertrouwen verloren dat diegene die na de oorlog ons land hebben opgebouwd zich nog jaren zullen omdraaien in hun graf.
Te veel keren heeft men de beloften aan de kiezer niet nagekomen en heeft men toegestaan dat de machtige bedrijven te veel voor het zeggen kregen, zonder zich te hebben hoeven verantwoorden.

Het onverandwoorde beleid van de afgelopen 10-tallen jaren heeft onze welvaart doen krimpen en de toekomst zien verbleken.
Meest recent is de malaise met de banken en nu de pensioenfondsen, die zoals zovele al zagen, het geld hebben verkwanseld aan inversteren in "gebakken lucht" en het vullen van de bankrekeningen van hun in-competente bestuursleden en commisarissen.

Een goed voorbeeld van deze laffe politici is natuurlijk Wim Kok.

Namens de FNV stond Wim Kok op de barricades om de belangen van de werkende klasse te beschermen en stakingen en bezettingen waren geoorloofd om dat doel te bereiken.
Later als MP maakte hij al niet meer waar, waarvoor de mensen in hem vertrouwen hadden gesteld.
Na zijn politieke carriere, die beinvloed werden door de lange wachttijden in de zorg, de problemen in het onderwijs, maar ook zeker het grote gevoel van on-veiligheid bij de bevolking, is meneer Kok 360 graden omgedraaid, van vakbondsman tot zakkenvuller.
Via de PVDA kwam hij terecht in de volgende functies, en natuurlijk tegen een fikse vergoeding en niet op vrijwilige basis;

• adviseur Europese Commissie over de uitbreiding van de Europese Unie 
• voorzitter Raad van Toezicht Het Nationale Ballet te Amsterdam 
• lid Raad van Toezicht Rijksmuseum te Amsterdam, vanaf januari 2003 
• voorzitter Raad van Toezicht Stichting AGO (dagbesteding voor mensen met een (verstandelijke) beperking in de regio Amsterdam), vanaf maart 2003 
• voorzitter werkgroep over hervormingen van de Europese arbeidsmarkten, vanaf maart 2003 
• lid Raad van Commissarissen ING, van 15 april 2003 tot 27 april 2009 
• lid Raad van Commissarissen TPG Post, vanaf april 2003 
• lid Raad van Commissarissen Koninklijke Nederlandse Petroleum Maatschappij, Royal Dutch Shell, vanaf 1 juli 2003 
• lid Raad van Commissarissen Koninklijke Luchtvaart Maatschappij KLM, vanaf juni 2003 
• lid Raad van Toezicht Nederlands Kanker Instituut/Antonie van Leeuwenhoek-Ziekenhuis, vanaf 22 september 2003 

Het zijn zulke acties die de mensen in Nederland ongerust maken over de bekwaamdheid van de volksvertegenwoordigers, en mensen doen besluiten dat genoeg nu echt genoeg is.
Dit is de reden dat de verkiezingen anders zijn uitgevallen als waar de CDA, PVDA, D66 en SP over gedroomd hadden, maar we weten alle dat dromen bedrog zijn.
Wat staat er ons te verwachten als we de wens van de kiezer onder druk van m.n. het CDA weer verloochenen?

                                                                                                   

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.