Kunstenares Nelly van Haasbeek organiseert een diner met onverwacht gevolg.

De ballen en piek van Hans!
 

Nelly van Haasbeek was een onbegrepen kunstschilder die met het inrichten van etalages haar brood moest verdienen. Ze had een pesthekel aan dat mallotige werk, maar ze moest wat zolang haar schilderstalent nog niet door kunstcritici was opgemerkt.
Op haar vijfentwintigste kwam ze in contact met Hans die als naaktmodel voor haar poseerde. Hans trok op een gegeven moment bij haar in en het kwam tot een huwelijk. Hans hield niet van werken, maar hij ontpopte zich wel als haar manager en verzorgde de vier katten van Nelly. Met veel moeite kreeg hij het voor elkaar dat een paar galeriehouders met haar schilderijen exposities organiseerden. Een paar van haar doeken werden verkocht, maar van de schone kunsten kunnen leven zat er voor Nelly voorlopig nog niet in.

Ze miste Hans enorm, vorig jaar december was hij naar het stadpark gefietst en had daar een kleine dennenboom omgezaagd om als kerstboom op hun woonboot te fungeren. Met de boom op zijn rug gebonden fietste Hans naar huis. Hij zag een kuil in de weg over het hoofd, kwam te vallen en belandde voor het rechtervoorwiel van een vrachtwagen. Hans was op slag dood, negenentwintig jaar oud was hij geworden. Vijf dagen later werd hij gecremeerd en verbleef sindsdien in een urn uitgestald in de vitrinekast op haar woonboot.
De verzekeringsmaatschappij van de vrachtwagen keerde een bedrag van twee ton aan haar uit als tegemoetkoming in de kosten waardoor ze wat meer tijd aan schilderen kon besteden. En dat viel aan haar productie goed te merken, haar woonboot stond vol met doeken.

Maar nu kwam kerstmis er weer aan. Nelly had lang getwijfeld of ze wel een kerstboom wilde optuigen, uiteindelijk had ze besloten om een kunstkerstboom in huis te plaatsen.
Ze kreeg op eerste kerstdag veel kunstenaarsvrienden over huis om gezamenlijk het kerstdiner te gebruiken en dan kon een kerstboom uiteraard niet ontbreken. Alle gasten zouden iets te eten meebrengen om haar niet alleen voor alles op te laten draaien.

Nieuwsgierig volgden de vier katten het uitpakken van de kerstboomversiering. Nelly moest de katten regelmatig wegsturen om ongelukjes met het broze versiermateriaal te voorkomen. Aan tafel sorteerde ze de kerstballen op maat en kleur en kreeg als een donderslag bij heldere hemel een lumineus idee! Ze raakte zelfs erg opgewonden van het plannetje dat zich in haar hoofd ontvouwde. Hans zou onderdeel van het kerstfeest gaan worden. Voorzichtig nam ze de urn van Hans uit de vitrinekast en zette die op tafel. Uit de keuken haalde ze een kleine trechter en een lepel.
Ze begon alle dopjes van de kerstballen af te trekken. Daarna stopte ze het tuutje van de trechter in een kerstbal, schepte met de lepel as uit de urn, liet de as voorzichtig door de trechter in de kerstbal glijden en deed het dopje weer op de kerstbal. Tientallen kerstballen kregen een vulling met de as van Hans. Er zat nog een flinke laag as in de urn toen Nelly de laatste kerstbal had gevuld. Nadenkend bekeek ze de grote piek, daar zou het restant van de as wel inpassen. Gedreven vulde ze ook de piek met de as Hans, weemoedig dacht ze terug aan de tijd dat Hans haar met zijn piek vulde. Emotioneel versnipperde ze een trouwfoto waar ze samen met Hans opstond en frummelde de snippers in de piek. Met een potlood duwde ze een stuk keukenpapier in de piek om te voorkomen dat de inhoud eruit weg kon stromen.
Nelly begon de kerstboom op te tuigen. Het kon suggestie zijn geweest, maar toen ze klaar was dacht ze een stralenkrans rondom de kerstboom te zien hangen. Ook de katten gaven miauwend blijk van hun bewondering voor de boom.

Eerste kerstdag
Nelly had door de traiteur allerlei heerlijke hapjes laten en twee enorme kalkoenen met bijgerechten laten bezorgen die alleen maar opgewarmd hoefden te worden om een volledige maaltijd voor minstens zestien personen te kunnen uitserveren.
Halverwege de middag stroomden de eerste gasten binnen die allemaal wel iets meebrachten om de feestvreugde te vergroten. Het aanrecht stond vol met flessen wijn, bonbons, cake en kerststukjes.  Enthousiast vertelde Nelly aan iedereen wat ze met de kerstballen en piek had uitgehaald. Haar creatieve gasten konden veel waardering voor het originele idee opbrengen.
‘Je zou dat soort creativiteit in je werk moeten stoppen’, zei een bebaarde man in aftandse kleding die wat schilderijen bekeek, ‘ik bedoel, jouw doekjes zijn niet slecht hoor, maar er ontbreekt iets!’
Nelly nam die opmerking maar voor lief, ergens wist ze ook wel dat aan haar werk iets ontbrak.
De katten hadden achter de kerstboom een veilig heenkomen gezocht.

De drank begon rijkelijk te vloeien en bij ieder nieuw gevuld glas werd steevast op de gezondheid van Hans gedronken. De gasten bedienden zichzelf van de hapjes. Nelly genoot met volle teugen, dit was het kerstfeest dat Hans vorig jaar helaas had gemist. Ze wist zeker dat hij nu vanuit zijn piek glimlachend toekeek naar hoe de gasten zich vermaakten.
De stemming werd uitbundig toen iemand begon te zingen: ‘O dennenboom, o dennenboom, wat zijn Hans’ ballen wonderschoon.’

Nelly nam in navolging van de gasten een stevige plak cake en spoelde de droge hap met rode wijn weg. Er moesten nog vier gasten komen, dan was de groep compleet. Nelly schoof de kalkoenen de oven in en stapelde een aantal borden op die de gasten konden gebruiken om zichzelf straks te bedienen.

De ontbrekende vier gasten maakten hun entree, hun twee herdershonden die mee naar binnenliepen ontdekten de katten achter de kerstboom en zetten luid blaffend de aanval in. Van hun schreeuwende baas trokken ze zich geen bal aan. De kerstboom viel door het geweld van de honden en katten met een enorme klap tegen de grond. De kerstballen en piek verpulverden in duizenden stukjes, as dwarrelde gezellig door de woonboot. De katten wisten naar buiten te vluchtten, de honden werden in hun kladden gevat.
De ravage was enorm. Er werd onder invloed van alcohol vrij laconiek op het incident gereageerd. ‘Hans is weer onder de mensen’, kreeg Nelly van haar vriendin Janny te horen.
Ergens kon Nelly haar geen ongelijk geven. Misschien had de Heer dit wel voorbeschikt! De kerstboom werd overeind gezet en de troep op een hoop geveegd.

De volgende ochtend werd Nelly in de hoek van de kamer met een knallende koppijn wakker. Door het consumeren van spacecake kon ze zich van de avond daarvoor niets meer herinneren. Het huis was in een slagveld veranderd. Ook al haar schilderijen waren met viltstift beschreven.
Na een uitvoerig bad begon ze puin te ruimen. Pas na uren ruimen zag haar huis er weer een beetje bewoonbaar uit. Ze begon de schade aan de schilderijen te bekijken en kreeg van schrik bijna een hartstilstand. De teksten op de schilderijen waren onmiskenbaar door Hans geschreven, ze herkende zijn handschrift uit duizenden. Het waren aanwijzingen wat er aan de schilderijen veranderd moest worden.

Als een kluizenaar toog Nelly aan het werk met het opnieuw schilderen van de schilderijen. Er leek zich wel een wonder te voltrekken, haar schilderijen kwamen tot leven, ontroerden en verbaasden de kunsthandelaren die ze uitnodigde haar werk te komen bekijken.

Nelly van Haasbeek werd een gevierd kunstenares.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.