Stille nacht, gezellige dagen. Huh, ik schreef toch bij Xead? Even geen tijd, even mijn afwasborstel laten wapperen i.p.v. het toetsenbord misbruiken.

Soms wint de afwasborstel het van Xead

Schrijven is leuk

Maar er zijn nu even belangrijkere dingen en daar hoort de afwasborstel bij.  Het water klettert de afwasbak in. Ja, speciaal koken geeft veel afwas, dus even voor spoelen en al vast de pannen met de hand afwassen.

Samen afwassen 

Is zeer goed voor het sociale contact. Je kunt er heerlijk bij praten en alles wordt doorgesproken van de afgelopen tijd. Ik spits mijn haren en lig momenteel op de bodem. Plotseling wordt ik weer vastgepakt en wordt hard met mijn haren in een vette pan gedrukt. Ik lig hier al lang bij dit gezin en word op zich weinig gebruikt, maar nu is het ballen, ik maak wellenzwaar overuren. Zo doe je dagen niets en zo ben je de halve dag in touw.

Xead

Ik hoor de vrouw des huizes over Xead praten. Waarom altijd over Xead en niet over mij, vraag ik mij vertwijfeld af. Mijn leven als afwasborstel is immers zeer interessant en het is zo heerlijk in dat warme water. Ik hoor haar zeggen dat ze over mij gaat schrijven en ik strek mijn haren eens extra uit.

Het onderwerp op tweede kerstdag

Wat een compliment, ik ben het onderwerp op tweede kerstdag. Nee, niet over de kerstballen, de boom, het kerstdiner, maar over mij, de afwasborstel. Wowwww.   

Het liefst laat ik mij onderdompelen in een sopje met dreft. Dat schuimt zo heerlijk lang en het maakt mijn haren zacht en weldadig. Ik krijg er een volle bos van en het bijzondere is, dat het vet wat op een gegeven moment van mij afdruipt, verdwijnt als de sneeuw voor de zon.  

 

Grote ontdekking

Mijn huisgenote heeft gemerkt dat schrijven over de meest onzinnige dingen veel oplevert. De WC rol is mij voorgegaan en heeft heel wat lezers opgebracht en zelfs reacties. Zij is dus met een nieuwe tactiek bezig, namelijk afstappen van het serieuze en gewoon schrijven over dagelijkse producten. Maar ik ben geen product he, ik ben belangrijk en niet weg te denken van de aanrecht.

De stelling, de vrouw heeft het meeste recht achter de aanrecht is veranderd in: de afwasborstel heeft het meeste recht op de aanrecht.  

 

 

 

 

 

 

 

Waar ben ik te koop?

Ik ben bijna overal te koop. In iedere supermarkt, maar ook bij huishoud zaken en zelfs bij warenhuizen. Ik kan van hout zijn, maar dat vind mijn gastvrouw afschuwelijk. Op de één of andere manier heeft zij een hekel aan keukenartikelen van hout. Dat ligt eng in haar handen, omschrijft ze. Dus ik ben van plastic. Niet de ronde variant, maar meer de rechthoekige variant. Ze stopt mij overal in, mits ik niet te breed ben natuurlijk. Mijn gastvrouw is een kei in pindasaus maken, hier staat ze om bekent en menig mens heeft het recept bij haar losgepeuterd. Maar ik ben eigenlijk nooit blij als zij pindasaus heeft gemaakt, want er blijft altijd nog wel wat over in de pan en dan ben ik de klos.

Hoe wordt ik gebruikt?

Laten we het houden op de pan met een restje van de pindasaus. De pan wordt met heet water omgespoeld, maar er blijft altijd nog wat achter. Ik word gezocht op de overvolle aanrecht, stevig vastgepakt en in de pan met smurrie gedoopt en plotseling voel ik de bodem en de zijkanten. Mijn haren lijken wel geverfd als ik uit de pan kom, ik ben ineens super bruin. Ze spoelt het water weg, nieuwe lading erin en weer hetzelfde liedje. Maar het bijzondere is nu dat het water een stuk heldere blijft en ik dus weer schoon word door het schrobben in de pan. Het werkt dus twee kanten op en het resultaat is uiteindelijk, een schone pan en een schone mijns persoontje de afwasborstel. 

Kerstmis is bijna voorbij

Wat een verademing, ik mag weer een paar dagen uitrusten, maar het ergste komt er nog aan. Mijn gebruik na het oliebollen bakken. Dit vind ik het ergste van het hele jaar en nee, deze mensen stappen niet van hun traditie af. Ze zullen en moeten zelf de oliebollen en appelflappen bakken. Maar nu komt het ergste. Ik ben tekeer gegaan in de beslagkom, in de pan met vet en ineens verdwijn ik bij het oud vuil.

De nieuwe afwasborstel heeft zijn entree gemaakt, nadat ik versleten en oud ben bevonden. 

 

Op naar 2012 dan maar, waar de gillende keukenmeiden mij tegemoet zullen komen. 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.