De West Side Story inspireerde me bij ritmische gymnastiek. Kreeg een hoog cijfer en was daarmee het lachertje van de klas . Met boksen nam ik revanche!
DE AANTIKSPRONG UIT DE WEST SIDE STORY, WERD BIJNA MIJN HILARISCHE ONDERGANG,. MAAR IK NAM REVANCHE!
DE WEST SIDE STORY

De West Side Story was op Broadway al een groot succes. De combinatie van de beste dans, zang, muziek van Leonard Bernstein en het tragische, gemoderniseerde Romeo en Julia verhaal maakte het een weergaloos, vernieuwend epos. De film kwam uit in 1961 en met ons dispuut hebben we de film meerder malen gezien. Mijn kinderen genieten er net zo van als ik als we de video bekijken.
DE AANTIKSPRONG EN VOLLEYBAL
Een facet was wel heel belangrijk voor me: de aantiksprong. Kruisend van links naar rechts tikten de voeten elkaar aan tot op bijna schouderhoogte. Ik oefende hier heel hard op tot ik de Yets volkomen kon imiteren. Als volleyballer in de eerste divisie met mijn club de Kangoeroes had ik geleerd hoog te springen en Jacques de Vink sprong het hoogst en sloeg het hardst van ons allemaal. Zijn smashes waren onhoudbaar. Hij werd international en de beste volleyballer van West Europa.
NEDERLANDS RECORD HOOGSPRINGEN VERBETERT, MAAR NOOIT ERKENT !
Sjaak en ik trokken veel met elkaar op omdat we een relatie hadden met twee dochters uit hetzelfde gezin. We spraken over het Nederlandse record hoogspringen, in die tijd: Een meter acht en negentig ,met de nieuwe sprong : de fosburry flop waarbij het zwaartepunt van het lichaam heel hoog kan komen. Sjaak nam ik mee naar de Academie, deed het voor en de motorisch begaafde atleet sprong met gemak over een meter tachtig. Toen wilde hij het Nederlandse record en zei leg de lat op twee meter.
OVER TWEE METER

O.k. de lat trilde maar bleef liggen. Sjaak had het Nederlandse record zonder training verbroken. Maar niemand zou het weten behalve de spelers van de Kangoeroes die ik het in alle geuren en kleuren vertelde. Maar Sjaak vond volleybal veel leuker.
RiTMISCHE GYMNASTIEK OP De ACADEMIE. ZWAAR IN DE FOUT.

Je kunt overal goed in zijn op de Academie maar in een ding niet: ritmische gymnastiek. Je mannelijkheid wordt dan zeer ernstig betwijfeld. Maar ik had een hoog cijfer nodig, want voor turnen stond ik onvoldoende. Op de tribune zat het altijd stampvol, vooral vrouwen vonden het leuk dat die macho’s deze vernedering moesten ondergaan. Ik ging helemaal op in de bewegingen en ze nam hele gedeeltes uit de West Side Story door, ik genoot en maakte hele hoge aantiksprongen, maar vergat of ik naar links of rechts moest…de hele groep ging naar rechts en ik ging helemaal alleen naar links. Iedereen kwam niet meer bij van het lachen en ik schaamde me verschrikkelijk. De docente dacht dat ik het expres deed en stuurde me de zaal uit. Na afloop legde ik haar uit dat het geen opzet was maar ze kon of wou het niet geloven.
DE CIJFERS
De volgende dag maakte ze de cijfers bekend. Het waren allemaal matige cijfers veel onvoldoendes en een paar zessen en zevens. Omdat ik Veldstra heet, kwam mijn cijfer als laatste Taco Veldstra een 9. Ik heb een groep nog nooit zo homerisch horen lachen en het schaamrood stond op mijn kaken. Ze hadden me de foute kant op zien gaan en me horen spreken met haar na de les.De insinuaties waren niet van de lucht. Ik zou een verhouding met haar hebben, terwijl iedereen wist dat ze lesbisch was en dat ze haar herdershond altijd meenam naar haar lessen. Ook daar werden toespelingen op gemaakt. Misschien valt ze toch meer op vrouwelijke mannen zei mijn hartsvriend Alan hardop. Een lachsalvo volgde. Alan was weer eens waanzinnig geestig ten koste van mij. Dit vereiste revanche!
BOKSEN

Ik wist dat dansers en boksers veel gemeen hadden in hun bewegingen en boksen was mijn lust en mijn leven. Daar haalde ik altijd negens voor :’I flew like a butterfly and stung like a bee’ was het adagium van Mohammed Ali. De les verliep normaal maar er was een diepe wond in mij geslagen, ik was de hilaro van de klas en ik wist hoe ik dat recht moest zetten. Het laatste half uur werd besteed aan wedstrijden van 5 minuten. Er zat zoveel adrenaline in mijn lijf dat ik al mijn gevechten met gemak won. De laatste partij was tegen Alan ik was op hem het meest gespinst. Mijn beste vriend had me vernederd tegenover de groep. Hij mocht dan goed kunnen turnen maar met boksen overklaste ik hem. Maar ik wilde niet alleen winnen maar hem ook een lesje leren.
MIJN REVANCHE

Tijdens de partij ging op zijn voet staan tijdens de partij en sprong er snel vanaf waardoor hij volkomen uit balans raakte en wankelde. Geen mooier moment voor een hele hardelikse hoek op zijn kaak. Hij sloeg achterover en belandde ruggelings tegen twee deuren die met geraas open sloegen en Alan ging met met een doffe klap neer op het canvas van het volgende lokaal. 'Uitgeteld.’ Moest dat nou zo’ zei de docent. ‘Ja’ zei ik vandaag moest dat zo. Ik ben nooit meer uitgelachen bij ritmische gymnastiek!
Laat een reactie achter
verbijsterend62 schreef op 28 Apr 2011 om 13:08
wat een leuk verhaal en daardoor zit ik hier ook met een hilarische herinnering aan mijn tijd toen ik als jong meisje aan turnen deed. Er was een belangrijke wedstrijd en ik had alle onderdelen er fantastisch vanaf gebracht. Het laatste onderdeel was de evenwichtsbalk.....als ik dat perfect zou doen zou ik een medalle winnen. En de zaal was doodstil toen ik op de evenwichtsbalk begon . Bijna op het laatst moest ik een radslag maken op de balk en ik ga me daar gigantisch onderuit....... in 1 klap al mijn kansen op die medaille verkeken! Hahaha, kan je nagaan hoeveel je verhaal oproept! Duim omhoog!
Mereltje schreef op 28 Apr 2011 om 13:09
Leuk verhaal weer Taco, mooi verteld, van mij een duim. West Side Story die vind ik ook mooi.
xeladnil schreef op 28 Apr 2011 om 15:51
Prachtig verhaal Taco, ik heb ervan genoten om het te lezen! Een dikke duim waard!
annemarie-korstanje schreef op 28 Apr 2011 om 17:44
Een duim voor jou,grappig en informatief. Vroeger assisteerde ik bij de selectiegym bij turnen en de brug. Mijn oudste dochter zat erbij en is later lerares lich. opvoeding geworden. Zelf zat ik met 4 jaar al op gym, later deed ik aan zwemmen, waterpolo,waterskieen,skieen,klassiek en jazzballet, zumba,judo. Ik heb een hekel aan boksen, leuk stukje over je harde linkse hoek, die heb je misschien ontwikkeld omdat je met ritm. gym uitgelachen was..
tiegemboy schreef op 28 Apr 2011 om 20:33
hopla, weeral een knappe tekst! Ik zal mijn best moeten doen, ik kan niet mee inzake het schrijven van teksten haha
char188 schreef op 29 Apr 2011 om 10:08
Haha, met een brede lach op het gezicht lees ik je artikel. Ik zie het helemaal voor me. Dat van de verkeerde kant opgaan, kan trouwens ook professionele dansers overkomen. Zo danste ik gisteren vol vertrouwen een verkeerde kant op! Misschien moest ik ook maar eens gaan boksen.. ;-)
saltus schreef op 29 Apr 2011 om 10:54
Humoristisch geschreven en mooie toevoeging van beeldmateriaal :)
wolf407 schreef op 29 Apr 2011 om 12:30
Taco top je staat verdiend in de top van de dag
Gefeliciteerd van Wolf
Kirsti schreef op 29 Apr 2011 om 15:45
Taco, een heel mooi verhaal, die hoek helemaal terecht, soms moet je jezelf even neerzetten als een krachtig persoon.
Die musical West side story wat een pracht van een musical, ik hoor zoweer de muziek. Het liedje Somewhere................ zo hoopvol ..........................
sandrina schreef op 29 Apr 2011 om 19:55
geweldig verhaal! en hoe verging het verder met Alan? Duim
Lid sinds 1 jaar
7846 reacties geplaatst
8699 artikelen beoordeeld
178 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
Taco-Veldstra beveelt aan
- De wisselwerking tussen dichter en lezer
- Wie reist er mee door het Loire-dal?
- Een heerlijk recept voor chocoladetaart bakken
- Een antieke computer van voor onze jaartelling?
- Fleurige bloemen om op te eten
- Leer thuis mediteren
- Hoe krijg je strakke billen?









rinajansen schreef op 28 Apr 2011 om 13:04
super mooi beschreven weer met erg mooie foto's !