Over liefde, vriendschap en grenzen. Want liefde zoeken we online.

In een wereld waarin gender vervaagd, vrouwen naast mannen staan & homo-seksualiteit bijna een trend lijkt, waar ligt de grens van een relatie dan?

Wanneer is iemand je partner, wanneer is iemand een vriend? Draait dat puur en alleen om sex? Of is er meer? En wat is dat 'ding' wat wij liefde noemen?

In een samenleving met steeds meer single mensen schieten datingwebsites als paddestoelen uit de grond. Dus we willen massaal een relatie. Maar waarom? Willen we deel uit maken van een team, of willen we gewoon niet alleen zijn? En wat maakt het zo dat het alleen-blijven nog steeds bestempeld wordt als 'zielig'? Nemen we met vrienden geen genoegen?

Te veel vragen en niemand die mij er een duidelijk antwoord op kan geven. Maar intussen stromen de datingsites vol. Het taboe wat er de eerste jaren rondom hing, is ook wel verdwenen. Niets meer vieze mannetjes en vrouwen op leeftijd op zoek naar de rijke, jonge prinsen op het witte paard. Nee, we zoeken nu op basis van wat simpele gegevens onze levenspartners. Hobby, werk, inkomen of religie. Maar is dat wat we willen? Iemand die veel gelijkenissen heeft en wij ook nog aantrekkelijk vinden? Is dat automatisch een sleutel tot liefde? Of is het eerst een vriend met seksuele aantrekkingskracht? Zijn we dan al snel bereid heel de wereld voor elkaar af te reizen, of is het toch wel belangrijk dat de persoon bij ons om de hoek woont?

Ik stel het natuurlijk allemaal erg simpel voor. Maar bij het inschrijven van een datingsite gooi je je ten prooi in een online vleesmarkt vol hongerige klanten. Geen oogcontact of lichaamstaal. Gewoon wat foto's en feiten op een rij geeft ons genoeg informatie om te weten of we met deze persoon uit willen of niet. Maar liefde kan niet door een kabeltje. Wat is het dan dat we weten dat we met deze persoon meer willen als vriendschap? Volgens mij, iemand die misschien iets te theoretisch is als het om ware liefde gaat en pas 19 jaar is, heeft het met bereikbaarheid & timing te maken. Gezien aan het aantal echtscheidingen in onze cultuur is het echt vechten voor liefde niet meer van belang. Ware liefde is niet meer. Wanneer het allemaal niet meer over rozen gaat, zoeken we iets beters, iets nieuws. Mensen blijken naar 10 jaar huwelijk toch niet meer te geloven in ware liefde. En wanneer mensen te ver weg van elkaar wonen proberen we het, op een enkele uitzondering na, niet eens meer. En nee, ik vind dit allemaal een prima voortgang. Vooral omdat we liefde steeds vaker aangaan voor onszelf, zijn familie en status zijn in de 21ste eeuw steeds minder van belang. Er is meer keuze, net als in de supermarkt eigenlijk. Samen met de datingsites zien we in dat er altijd meer en betere vissen in de zee zijn. Alleen liggen hier de beste producten niet altijd eenvoudig op ooghoogte.

Een relatie is maar tijdelijk, maar wanneer we oud en lelijk zijn willen we niet alleen zijn. Wanneer bij de vrouwen de eierstokken gaan rammelen willen ze ook niet alleen zijn, dan voelen we ons eenzaam. Als een koppel net getrouwd is, of net kinderen heeft, praat men vooral het vormen van een team. Het helemaal samen zijn. Wanneer willen we wat? Wanneer willen we iemand waarmee we gewoon wakker worden en wanneer willen we een team zijn? Want een team vormen, kunnen we toch ook met onze beste vrienden. Daarmee kunnen we ons ook door de moeilijke tijden slepen, of de mooie momenten in ons leven delen. Knuffelen op de bank met een wijntje erbij of met borden gooien als het tegen zit. Je kunt je beste vrienden liefhebben en haten, net als in een relatie. Is een relatie er dan echt alleen voor de nachten en de kinderen?

Heeft het hebben van een relatie en een goede vriendschap, alleen te maken met bereikbaarheid en aantrekkingskracht? Zo ja, is er dan ook nog zo iets als 'meer dan vrienden, minder dan liefde'? En wat te denken over vriendschap met een ex? Daar is toch ook nog een beetje sprake van liefde, dat kan niet gewoon oplossen. Want liefde heeft geen aan- en uitknop. We kunnen het zoeken, soms vinden. Maar uit of aan kan het niet, zoals onze computer met de datingsites wel kan.

Voor mij heeft liefde niets te maken met geslacht, vriendschap of een ring. Maar met aantrekkingskracht, bereikbaarheid en timing. En met iedere liefde, hoef je geen relatie aan te gaan. Niet alles hoeven we te benoemen, sommige dingen tussen twee personen, kan niet benoemd worden. Daar is geen benaming voor en vind je ook niet online, nog niet.

Liefs, Yvonne

Reageren?