Altijd al willen weten hoe het is om in een band te zitten, maar geen talent voor muziek? Nou, dat hebben wij ook niet, maar in 'Dagboek van een punkband' kun je toch een beetje met een eigen band meeleven!

Zoals je uit artikelen als 'Stop Sopa, Acta, Pipa en consorten!', en 'Het einde van de wereld nadert!' en op basis van mijn avatar op deze site wel kon concluderen, heb ik een behoorlijk kritische houding richting de maatschappij. Om deze meningen muzikaal te kunnen uiten, ben ik samen met twee vrienden van me een punkband begonnen. Nee, geen punk à la Green Day, aangezien dat gewoon commerciële popmuziek is. Denk bij onze stijl aan bands als de Dead Kennedys, The Exploited en soortgelijke acts. Als naam kozen we de meest poëtische titel ooit, en zo werd onze band tot Strontplaag gedoopt. Ja, ik hoor het je al denken, maar geef toe dat het wel lekker catchy is, niet?

Het prille begin

Na een paar concerten van andere bands bijgewoond te hebben besloten ik en mijn toekomstige bandleden om ons ook eens aan de muziek te wagen. Gelukkig lagen onze muzieksmaken dicht bij elkaar, en kwamen we al gauw bij het anti-commerciële punk-genre uit. Tot op de dag van vandaag is er nog geen live-optreden gegeven, maar er staan er wel maarliefst drie gepland, respectievelijk op 12 en 24 maart en 5 mei. Op het moment is het dus repeteren geblazen, en natuurlijk foto's/perspraatjes/andere rotzooi maken. Dit lukt allemaal aardig, en de toekomstige optredens zullen dus ook gewoon een lekkere avond worden, hopen we dan...

Het programma tot dusver

Strontplaag kan op het moment maarliefst drie nummertjes spelen, namelijk Die, Die My Darling van The Misfits, U.S.A. van The Exploited en Pull My Strings van de Dead Kennedys. Deze lopen lekker, en hebben ook het potentieel om lekker meegeblèrd te worden op een concert. We kunnen nu al niet wachten om op te treden, maar er is natuurlijk wel werk aan de winkel. Dat we een punkband zijn betekend nog niet dat we niet een beetje discipline kunnen tonen. Na de optredens en repetities is er natuurlijk meer dan genoeg ruimte om lol te maken, maar we nemen het zeker wel serieus. Niet dat we er ooit van kunnen gaan leven, want dan zouden we toch een ander genre moeten gaan spelen. Dit gaat nooit gebeuren, aangezien ik persoonlijk commercie van muziek als een soort landverraad zie. Je verraad je eigen fanbase (die je wel eerst moet zien te creeëren, natuurlijk) en het is gewoon stom om muziek, iets wat uit het hart moet komen, te maken puur om er zelf beter van te worden. Ik speel liever een leuke show met mijn vrienden dan dat ik met kiespijn een simplistisch nummertje moet opdreunen alleen maar om na de show een dikke cheque in mijn handen gedrukt te krijgen. Nee, geef mij dan maar lekkere underground muziek!

Tot ziens jongens!

Nou, dit was het eerste (korte) deel van deze pasgeboren serie. Ik hoop dat jullie het enigzins vermakelijk vonden om te lezen, en uiteraard kun je in de toekomst spannendere verhalen verwachten. Verwacht uitgebreide reportages van gestoorde live-optredens en meer! Ik beloof dat ik jullie op de hoogte zal blijven houden! Mochten jullie interesse hebben om een optreden bij te wonen, laat dat dan hieronder even weten, Ik wil namelijk niet onbedoelde reclame gaan maken. Tot de volgende keer, en misschien treden we over een jaartje ook wel bij jou in de buurt op! Hoeveel we groeien, of falen, zul je lezen in de volgende episodes van 'Dagboek van een punkband'.