Een nieuwe kijk op een duurzaam leven

Wat is de inhoud van de theorie?

Cradle to cradle betekent letterlijk van wieg tot wieg. De theorie houdt eigenlijk gewoon in, dat producten zó ontworpen moeten worden dat ze na gebruik hergebruikt kunnen worden in een nieuw product of dat ze als voedsel kunnen worden gebruikt (afval is voedsel). De producten moeten minder 'slecht' gemaakt worden.Dat kan door het kiezen van schonere grondstoffen, er voor zorgen dat het product zuinig gebruikt wordt en recyclen aanmoedigen. Het verschil met het 'normale' hergebruik is dat er geen kwaliteitsverlies is en er worden helemaal geen restproducten gestort. De 3 basisregels voor cradle to cradle zijn:

• Afval is voedsel.
• De zon is de energiebron.
• Respect voor diversiteit.

 

      

 

 

Wie hebben deze theorie uitgedacht?

William McDonough en Michael Brungart hebben samen deze theorie bedacht. Eerst vertel ik wat in het kort over allebei.

William McDonough is een architect. Hij is de oprichter van het architectenbureau Partners, Architecture and Community Design. Van 1994 tot 1999 was hij een decaan op een universiteit in Virginia. In 1996 kreeg hij de presidentiele prijs voor duurzame ontwikkeling en in 1999 werd hij uitgeroepen tot 'held voor de planeet' door Time Magazine.

Michael Brungart is een chemicus. Hij is de oprichter van Environmental Protection Encouragement Agency (EPEA) in Hamburg. Eerst werkte hij als directeur chemie bij Greenpeace. Sinds 1984 geeft hij overal in de wereld lezingen universiteiten, bedrijven en andere instellingen.

In 1991 ontmoetten Mcdonough en Braungart elkaar in een tuin ergens op een dak in New York. Ze raakten met elkaar in gesprek over de giftigheid van afvalstoffen en het onwerpen van producten. McDonough vertelt Braungart over zijn idee om een biologisch afbreekbare frisdankfles te maken met daarin een ingebouwd zaadje. Dan zou je de fles gewoon weg kunnen gooien in de natuur. De fles zal dan worden afgebroken en tot voedsel kunnen dienen voor het zaadje.
Mcdonough en Braungart bedachtten dat de theorie Afval is voedsel ook toegepast kan worden op alle producten die mensen maken.
Drie jaar later richtten ze het bedrijf McDonough Braungart Design Chemistry (MBDC).
 

Hoe wordt in Nederland de theorie in de praktijk gebracht?

In Nederland groeit de belangstelling voor Cradle to Cradle, dat komt door onder andere: de televisie-uitzending van VPRO, dat gaat over het werk van McDonough en Braungart in het Tegenlicht. En doordat veel cultural creatives, dat zijn mensen die naar hun waarden leven en denken de wereld te kunnen veranderen, het boek Cradle to Cradle helemaal geweldig vinden.

Venlo is de eerste regio ter wereld die volgens de 'regels' van Cradle to Cradle wil gaan werken. McDonough en Braungart zijn zelf er ook bij betrokken. Het bedrijfsleven en de overheid willen bewust te maken hebben met duurzame ontwikkeling. Steven Spielberg, die ook de Cradle to Cradle-theorie bewondert, wil een documantaire gaan maken waar ook Venlo in zal voorkomen.
 

Welke grote bedrijven werken volgens de Cradle to Cradle-principe?

De Cradle to Cradle theorie wordt steeds populairder. Overal ter wereld worden McDonough en Braungart gevraagd om hun Cradle to Cradle-principe te gebruiken voor bijvoorbeeld: stedenbouw, de (her)inrichting van fabrieklocaties en het ontwerpen van nieuwe materialen die geschikt zijn voor bio- en technokringlopen.

Grote bedrijven die al meedoen zijn:

•  Ford Motor Company (Amerikaans autoconcern)
•  Nike (Amerikaans bedrijf van sportschoenen, kleding, NikePro, sportkleding en accesoires)
•  Herman Miller Inc. (Amerikaans bedrijf voor kantoormeubelen)
•  BASF ( Één van de grootste mulitnationale chemieconcerns, Duits bedrijf)
•  DesignTex ( Amerikaans textielbedrijf)
• Pendleton ( Amerikaans wolbedrijf)
• Volvo ( Zweeds autobedrijf)
•  De stad Chicago
• Nederland (Provincie Limburg en Unilever)
   

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.