Concentratiekamp Auschwitz bezoeken is voor iedereen een zinvolle bezigheid, je wordt bepaald met een slechte tijd uit het verleden !!

Voormalig concentratiekamp Auschwitz

Vlakbij Krakau in zuid-poolen ligt een stadje dat luister u naar de naam Oswiciem. Het ligt in de richting van de Duits -Poolse. Hier vind men het berucht concentratiekamp Auschwitz, een plaats die opgebouwd was om mensen te vernietigen.

De bouw van het kamp
 

Na grondige voorbereidingen werd begonnen met de realisering van de plannen. Bouwvakkers, loodgieter,glanzen zetter, timmer mannen en andere werkmensen waren er druk mee. Barak na barak kwam klaar, ook de hoge omheining en de wachttorens kregen veel aandacht. Te uiteindelijk was Auschwitz 1 klaar. Enkele kilometers van dit barakkenkamp verwijderd,was men nog bezig met de bouw aan een groter kamp. Dit werd het kamp Auschwitz-Birkenau. Op het uit gesterkte grond gebieden kwamen even eens gaskamers en crematoria. En toen begon men aan het eigenlijke werk, het doden van baby´s, peuters, kinderen, jonge mensen, volwassenen, vaders, moeders, grootouders er was geen pardon.

Ook de plaats die men had inde maatschappij maakte geen verschil of  je nu ambtenaar, onderwijzer of postbode tot”de intermenselijk” joodse minder waardig ras. De nazi´s hadden het verziekte idee dat de joden de beschaving in de weg stonden, en dat latere generaties dankbaar zijn voor de grondige aanpak van dit probleem. De Holocaust ( de vernietiging van de Joden) was een misdaad zo groot dat men het nergens met kan vergelijken. Nooit eerder waren zoveel mensen op zo'n professionele manier vernietigd. Als enige reden werd aangevoerd dat men geboren was uit Joodse ouders, allen zijn dus onschuldig vermoord want geen van ons kan zijn eigen ouders uitkiezen.

De Procedure

Als men niet direct richting gaskamers werd gevoerd, moest men dwangarbeid verrichten. Op het kamp Auschwitz-Birkenau werd men naar een gebouw gebracht samen men hun bezittingen, deze spullen werden afgenomen, dan denken we aan foto's, horloge, trouwringen, stukken zeep, Bijbels en alles wat tot de laatste bezittingen behoorde raakte men kwijt. Het ging er daarbij niet zo vriendelijk aan toe.

De volgende stap was het inleven van de kleding, niets mocht men op een zeer ruwe manier kaal geschoren en dan kreeg men de kamp kleding aan. Dit past vaak niet maar slobberde maar wat rond de lichamen en het schoeisel maar wat of te klein of te groot. Tegenover de soldaten was men weerloos. Het is bekend dat men zich niet meer dan een nummer voelde, alle eigen identiteit had men probeer of te pakken. Allen de sterken onder de gevangenen bleven overeind.

Sommigen konden zich mentaal overeind houden door allerlei gedachten zoals B.V. Jullie kunnen mijn lichaam raken.  Maar mijn gedachten verwoesten jullie niet die zijn van mij. Of men vertrouwde op God en bood zo mentale weerstand tegen de beulen, die dit meestal haarfijn aanvoelden en nog onmenselijker werden.

Auschwitz en de beulen

                               
Wat waren dit voor mensen? Naar dit feit is veel onderzoek gedaan, en het blijk dat velen van dezen in het maatschappelijk leven normaal functioneerden. Maar in oorlogstijd bleken deze mensen tot de gruwelijkste misdaden in staat. Men zag de gevangene niet als mens (die rechten had ). Voor de Joden was de behandeling het afgrijselijkst. Een sprankje meegevoel ondervonden soms wel de communisten, Poolen en krijgsgevangenen.

De bezoekers

Unaniem komen alle bezoekers van dit concentratiekamp sterk onder de indruk van wat hier heeft plaatsgevonden. En allerlei gedachten komen in de hoofden voor zoals hoe heeft dit kunnen gebeuren? Kan zoiets op nieuw gebeuren? Het is belangrijk dat we over deze vragen nadenken en dit blijven doen. De verantwoordelijkheid van ons allen als mensen, als opvoeders en als politici mag niet indommelen, we moeten alert blijven. Van een van de overlevenden van Auschwitz is een antwoord bekend. Een vrouw zei hem “meneer nu moeten we zorgen dat onze kinderen dit niet  nog eens mee moeten maken “. Zijn antwoord luidde :mevrouw  we moeten verhinderen dat onze kinderen beulen worden”. 

Gezien de ernst van dit artikel heb ik besloten nog wat extra foto's hier onder te plaatsen

Dit moet een verschrikking geweest zijn, dan leven wij in een paradijs !!

De gaskamers waar velen de dood tegemoet gingen, stel het je eens voor...........................!!

Van een van de overlevenden van Auschwitz is een antwoord bekend. Een vrouw zei hem “meneer nu moeten we zorgen dat onze kinderen dit niet  nog eens mee moeten maken “. Zijn antwoord luidde :mevrouw  we moeten verhinderen dat onze kinderen beulen worden”. 

Reageren?