Casanova is op jacht naar een vrouw, maar komt bedrogen uit. Niets is wat het lijkt, zelfs niet dit korte verhaal.

Casanova’s laatste verovering

Casanova zwierf door de stad, op zoek naar een vrouw die hij beminnen wou. In de verte zag hij langs de kant van de straat een vrouw als een engel zo mooi staan wachten en besloot dat zij het was die vandaag in zijn sponde zou belandden. In zijn hoofd repeteerde hij het openingsverhaal dat menig vrouwenhart had doen smelten.

‘Vergeef mijn vermetele overmoed dat ik het mij permitteer u te benaderen schone vrouw, schoonheid is een Goddelijke gift waarmee u royaal bent begiftigd. Tegenover al die overdaad kan ik u niet meer bieden dan mijn open handen die u met wensen en gedachten mag vullen. Ik laat die stromen naar mijn hart waar ik ze zal koesteren als ware het een grote schat. Laat mij u voeren naar mijn hemelbed, waar ik uw lichaam zal dienen.’

Casanova trok een glimlach op zijn gezicht, de onweerstaanbare woorden waren daar net als zijn prooi, het lot was hem vandaag gunstig gezind. Vol verborgen verlangen liep hij fier rechtop naar de onbekende vrouw die tevens verwarde herinneringen in zijn hoofd brachten.

De vrouw zag hem komen en maakte met haar hand een gebaar dat hij op haar moest blijven wachten. Met een vriendelijk blik op haar gezicht liep ze op Casanova af en hield vlak voor hem pas op de plaats.
Casanova wilde beginnen aan zijn openingsverhaal, maar de woorden wilden niet meer komen, zijn hoofd was alleen nog maar gevuld met lege tekst. Paniekerig ging hij op zoek naar zijn vocabulaire schat maar kon die niet meer vinden. Daar stond ze dan, de vrouw die hij wilde beminnen, zo dichtbij maar door zijn woordengebrek ineens onbereikbaar ver weg. Wat hem restte was een hopeloze, dromerige blik.De vrouw liet zich daardoor niet uit het veld slaan en stak een arm tussen de zijne. Ze troonde hem voorzichtig mee naar het zebrapad en zei zacht: ‘Pa, iedereen is naarstig naar u op zoek, wat doet u zonder begeleiding nou op straat? Ik help u naar de overkant en breng u terug naar het veilige verpleeghuis.’