Het leven was mooi met haar, had ze maar niet die hond meegenomen!

Capre Diem

Mijn leven was compleet. Ik kreeg een vrouw, een prachtige vrouw. Zoals je maar zelden ziet. Zo mooi en zo lief. Haar prachtige lichaam werd extra geaccentueerd door de dingen die ze zei. Uit een eerdere relatie nam ze een hondje mee. Een kleine terriër die niet van mijn sloffen kon afblijven en de krant eerder las dan ik.

Ik mocht niet aan hem komen, maar ook van hem niet aan mijn vrouw. Toch werden zij en ik verliefd, op elkaar, trouwden en trokken spoedig in ons nieuwe huis. Een vijfkamerwoning met alles erop en eraan. Openslaande tuindeuren, dubbele garage voor onze dubbele auto, luxe badkamer met stralen en bubbels overal, grote ingewikkelde keuken en ruimte voor beiden om ons te ontplooien. Het was de luxe die we wilden en het leven wat we kregen. We praatten en praatten om hoogte te krijgen van elkaars ambities, wensen, zwakheden en valkuilen. Zoenden nachtenlang en bedreven heetgebakerde seks.

We pingden, porden, what's-appden, sms'ten en belden om de vijf minuten, zodat we ons maar niet eenzaam zouden gaan voelen. We wilden alles van elkaar weten, alles net zo voelen, alles net zo meemaken. We waren elkaars haren, hoofd, hart, buik, benen en tenen. Vervlochten tot één lichaam aten we van één bord, sliepen in één bed en dronken uit één beker. Ons leven was een ontdekkingsreis, onze reis het doel en het doel elkaar. We vierden vakanties in tropische oorden, vierden de geboorte van een intens samenzijn en vierden het leven alsof het laatste uur was geslagen. Capre diem in optima forma. Mijn leven was compleet.

Na jaren van heerlijkheden, ontplooiingen en ontdekkingen kwam de klad met de komst van de winter. De koude uit de lucht trok ons in de botten, de sneeuw bedekte de zonneschijn. Op een verwrongen avond dreef mijn leven voorbij in het alcohol van de shots voor mij op de balie. Bij elke druppel die ik verspeelde nam de vastberadenheid toe. Bij iedere teug bier werd de bravoure groter. Om drie uur 's ochtends stapte ik in mijn gitzwarte Jaguar XJ uit 1983. Geheel en authentiek gerestaureerd, 5.2 liters 12 cilinderblok.

1 Brok spieren, maar met een gratie en élégance die je enkel ziet bij de allermooiste vrouwen. En een luxe die, gezien haar geboortejaar, uniek was. De pk's gierden door de lucht, de benzine door haar leidingen, de adrenaline door mijn aderen. Ik nam bij een pompstation een sixpack bier, lucifers en een paar liter benzine en reed naar huis. Gooide de benzine over het huis en gooide de lucifers in de lucht. Ik stapte weer in de auto, pakte een biertje en keek naar de brandende vijfkamerwoning. De gele, oranje en rode vlammen kleurden de hemel in een caleidoscopische inferno. De cd speler schetterde door de auto, Frank's Wild Years van Tom Waits, het bier vloeide rijkelijk, het huis brandde als een fakkel. Na een kwartier deed ik het portier dicht, startte de auto en een nieuwe cd, opende een nieuw blik bier en reed richting de snelweg. Op weg naar het westen, een glimlach op mijn gezicht. Ik kon die klotehond niet uitstaan.