Vakantie mocht altijd gek en avontuurlijk zijn. De laatste dertig jaar trokken wij doorheen gans Europa...

Menig doorwaakt vakantieuurtje bracht ik vroeger lezend door.

Tot ver achter het ijzeren gordijn sliepen we in de meest uiteenlopende B&B’s, particuliere kamers, gites, sobaba’s of trekkershutten. We hadden nooit ruzie, geen spoortje onenigheid. Ik rij, zij leest kaart, dat gaat gesmeerd zonder enig probleem, maar haar gesnurk maakt me soms knettergek. Alleen ... zij kan er niets aan doen, dachten wij. Tot vorig jaar bleek hoe we ons daarin hadden vergist. Zonder dat wij dat wisten bleek mijn vriendin al decennia aan Slaap Apneu te lijden waardoor ze vaak hoofdpijn had. Slaap Apneu is echter een heel artikel waard om de symptomen en gevolgen op een rij te zetten, want na haar werk kon ze totaal geen energie meer vinden voor iets anders dan sloom op de bank hangen. Om half elf in slaap vallen, net voordat inspector Mors de misdaad had opgelost. Dit artikel gaat echter over andere ontspanning,

Ons vakantieplan is dit jaar spannend

al doen we het meeste nog net als vroeger. Geen gehaast, per dag bekijken of we ergens langer willen blijven. Nu boeken we echter overal één van de Campagnile hotels, om zeker te weten dat HET functioneert. Hoera jaja, mijn reisgenote zaagt geen Weense Wouden meer door…. Als matrone staat ‘De Neus’ tussen ons in op het iniemini nachtkasje. Het beademingsapparaat blijkt een giga-wonder. Eindelijk pit ik óók zoals het hoort naast zacht en rustgevend gesis... Wat een heerlijke belevenis.

Het Campagnile-ontbijtbuffet

in de verantwoorde moderne eetzaal valt tegen. Voor 'le pijn´ (stok of toast) kan ik uit onuitputtelijk enthousiasme echt niet naar de krant bellen. De aanwezige mee-eters zijn erg op zichzelf en we kunnen weinige gasten met onze weelderig vrolijke aanwezigheid verrijken. Zoveel euro per persoon eten we er niet vanaf en we besluiten in het vervolg, net als altijd, ons eigen ontbijt te fiksen. Een klein koffieapparaatje hebben we standaard bij ons en we laten onze vakantietic de vrije loop. Hoewel nogal krankjorum, is die eigenaardigheid door ons volledig geaccepteerd als deel van onze ouwemutsen autonomiteit. Een mens mag op deze leeftijd best toegeven aan enkele maffe gewoonten, vinden wij.

Bij ieder industrieterrein schieten we de gigantische parkeerplaats op 

Om binnen, in een immens gebouw achter een karretje, door elke gang van een immens winkelcentrum te struinen als schatgravers in het buitenland. Alles bevingerend vergelijken we prijzen en kopen een verzameling jammetjes in petieterige potjes, echte boter, stinkkaas die uit de korst loopt en zes plakjes zjambon van de 'Promo'. ‘s Lands wijs, s’ lands eer.

Le petiet-deezjeuneee avek du does beur voor de volgende dag is binnen.

Knappervers stokbrood scoren we later in de stad bij de warme boelanzjee. Op het allerlaatst!  Masochistische blaren in de mond heb ik graag voor het enige echte stokbrood over. Na een paar uur wordt zo’n stok een taaie lel melkwit, die zelfs met echte boter niet meer strak langs het verhemelte knarst.

Het rookverbod op de kamer degradeert ons tot ´uitschot´en voor burgerlijke ongehoorzaamheid zijn we te goed gedrild. Braaf slepen we meubilair naar buiten en bouwen op de gaanderij ons leuterhoekje voor dampende koffie en dito sigaret… 's Avonds wordt het de lees-met-rode-wijn-hoek plus gevarieerde nootjes. Soms overvalt ons wegens vermoeide voeten de gekke vijf minuten. Dan lachen we ons ongegeneerd de plooien uit de broek. Om niets, maf woordgrapje, een gekke gedachte is genoeg voor gierende tranen met tuiten. We worden raar bekeken. Andere gasten snierken hun kamers in alsof zij achter de neergelaten rolluiken iets uiterst geheims moeten doen. Tenminste, als het een stelletje betreft, dat schichtig zwijgzaam naar binnen schiet om niet meer naar buiten te komen. De meeste gasten zijn echter loslopende mannen. Alsof een blik telefonerende heren is opengetrokken, een kleurrijk assortiment in uiteenlopende maten en smaken. 'Campagnilleleven' levert mij ondeugende inspiratie op en ik voel een schelmenroman borrelen vol stoute overspelige fantasietjes, die reeds rijpt voor later.

Dinan is prachtig en we blijven daar drie dagen

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.