"Als u nog even wacht komt ie vanzelf. Hij zal wel ff stilstaan...." Een voormalig avondmens reist 4 uur op een dag om 5,5 uur te werken. Afstand: 44 kilometer..... Starttijd 7.02

Busje komt zo

k mag iedere dag reizen met het openbaar vervoer; enerzijds kun je dat als een verrijking ervaren, omdat je nog wel eens wat meemaakt. Terwijl je andere keren getest wordt, op je begrip en op je geduld. Dat terwijl ik best wel een ongedurig tiepje ben.

Een voormalig avondmens zoekt een trein in de morgen..

Met de grootste moeite rolt dit voormalige avondmens om zes uur uit haar warme aanlokkelijke bedje. Na een mok koffie achter de kiezen, een peuk, en een stoombadje, omdat mijn longen zo raar doen, spoed ik mij naar de trein. Die trein doet al een paar weken raar. Een koddige ervaring.

Stel je voor, met je onuitgeslapen hoofd loop je het station op; je bent gewend, dat de trein van 7.02 altijd op spoor 3a stopt. Het perron staat vol; ik lees altijd graag de Pers in de morgen, en bezit een kwaliteit dat als ik geconcentreerd lees, de hele wereld om mij heen verdwijnt. Ik hoor niets, je kunt een bom naast me laten ontploffen.

Lady Gaga zou voorbij kunnen flitsen samen met Amy Winehouse en ik zou het niet eens vreemd vinden, laat staan dat het mij zou opvallen.

Waarom? Mijn innige relatie met de ochtendkrant laat de wereld rond mij verdwijnen.

Dat moment van verzinking mocht ik ook vandaag ervaren, toen ik met mijn lodderige ogen opkeek van mijn krantje bleek het hele perron leeg te zijn. Ik had de omroeper schijnbaar als enige niet gehoord.

 

Ding dong

Ding Dong: een bekende stem wenst mij goedemorgen....

“Goedemorgen dames en heren; de trein richting Amsterdam Sloterdijk en Amsterdam Centraal van zeuven uur twee vertrekt van spoor 1.”  

Een snelle blik op de klok leert mij, dat ik nog twee riante minuten heb om aan het spoor aan de overkant te geraken. Een spoor wat zwart staat van de mensen. 

Een kort sprintje geeft mij de broodnodige sport voor deze dag. De conditie is natuurlijk niet zoals die van onze niet rokende marathonloopster, dus uitgeput, naar adem snakkend, en tong op mijn knielaarzen arriveer ik op  spoor 1.

 

Right on time. Dacht ik......

 

Ding Dong: mijn vriendin nogmaals:

 “Goedemorgen dames en heren, de trein van zeuven uur twee richting Amsterdam Sloterdijk en Amsterdam Centraal vertrekt van spoor 3A."

Tja

We gaan over tot de DingDong-Wave

Bekant word ik omver gewalst door de meute welke zich als een wave richting spoor 3A spoedt.

Ding Dong: “goedemorgen dames en heren; de trein richting Haarlem Spaarnwoude, Amsterdam Sloterdijk en Amsterdam Centraal van zeuven uur zes, vertrekt van Spoor 1." 

Het was inmiddels 7.03, het spoor aan de overkant stond inmiddels weer zwart van de mensen en ik bleef weer achter op een leeg perron. Luus heeft effe geen zin in nog een sprintje, daar er inmiddels genoeg getraind is op deze ietwat verwarrende dag. Ik besluit dan ook lekker op Spoor 1 te blijven staan wachten. 

Ik groeide even op dat moment. Daar staat ze: Lucifall: helemaal alleen op Spoor 1, enne, verschil mag er zijn op deze wereld. De trein van zeuven uur zes kwam gewoon eerder het station binnenrijden dan die van zeuven uur twee. De massa aan de overkant zet zich in beweging richting de trappen, om zich naar Spoor 1 te vervoegen en ik stap voldaan lachend in; mijzelf op de schouder kloppend, mijzelf gniffelend te verkneukelen, dat ik dus wel even de juiste keuze had gemaakt. Chill opende ik de deur, en hul mij in een zee van uitnodigende ruimte, een leeg walhalla..helemaal voor mij alleen. Daar krijg je absoluut een nat plassertje van in de spits; gelooft u deze spoorhaas nu maar. De coupé liep langzaamaan vol met hijgende mensen: 'type die-hards'.. Voldaan sla ik mijn krantje weer open en sluit mij af van de buitenwereld.

 

Eerlijk is eerlijk.Verdeel en heers

 

De trein van zeuven uur twee komt later binnen rijden, dan die van zeuven uur zes.

De NS hanteert eerlijke regels: “niets van wie het eerst komt wie het eerst maalt...”

De trein van 7.06 wacht op het vertrek van de vertraagde trein van 7.02.

Schema is schema, of het nu praktisch is of niet.

De trein waar ik in zit vertrekt uiteindelijk rond 7.13.

 

Communicatie... 

Bij station Amsterdam Centraal moest er nog besloten worden op welk spoor de trein moest binnenkomen,  dus met een vertraging van 13 minuten komen we aan in Amsterdam. Te laat voor mijn bussie van 7.38. U ziet: 'dametje van de tijd, die Lucifall!' 

 

Bussie vanguh!!!!

Met een bak koffie in de hand loop ik naar het ultramoderne nieuwe busstation aan de IJzijde van Amsterdam Centraal.

 Is een gelikt staaltje architectuur aan het worden, hoor.

Daar een bus vangen, is een sport op zich. Een perron van een metertje of 150, waar zo'n negen verschillende buslijnen stoppen. Om de buschauffeurs een beetje blij te houden, mogen de mannen en vrouwen van de baas steeds een ander ritje rijden. Dit om eentonigheid van de werkzaamheden te voorkomen. Dat betekent, dat, als de bus aankomt, als een 107, deze weg kan rijden als mijn bus, de 114. Alle andere mogelijkheden zijn ook zomaar actueel. Het is dus zaak van de allerhoogste importantie, om met haviksogen in de gaten te houden, welk nieuw nummertje iedere bus krijgt.

 

Procedure inladen en uitladen reizigers

Hier is een voorgeschreven procedure voor: De bus 107 (vb)  rijdt het perron op, stopt helemaal aan het eind en laat de mensen uitstappen. Vervolgens dient de chauffeur de bus te checken, of er niemand achterblijft in die bus. Mensen zitten nu eenmaal graag in de bus, zoals u begrijpt, dus de kans bestaat, dat zij van deze lieflijke omgeving geen afscheid wensen te nemen.

Als de bestuurder of vrouwelijke variant de ronde van voor naar achter, en weer terug, gemaakt heeft, wordt er een boekje gepakt, welke met de benodigde interesse wordt bestudeerd. Met een moeizame beweging verandert vervolgens het nummer en de bestemming van de buslijn. Dit vindt overigens plaats over een lengte van 150 meter, waar soms zes van die bussen staan die hun nummer wijzigen.

De passagiers lopen als een kip zonder kop gemiddeld vier keer het busperron op en neer.

Dit in het kader van de ochtendgymnastiek. Arriva denkt met u mee.

Maar

 

 

Er komt maar geen bus......

 

Pissed off begin ik mij al te bedenken, dat er weer zo'n slimbo vooraan in de bus-rij gestaan heeft, en op het allerlaatste moment zijn lijnnummertje gewijzigd heeft. Het zal toch niet zo zijn, dat deze onverlaat vervolgens met stille trom, en met een lege bus richting Hoorn vertrokken is? 't gebeurt, en ik weet dat.... 

Dat nog steeds dezelfde mensen op het busperron blijven staan, geeft mij een sprankje hoop. Onderling wordt informatie uitgewisseld. “heeft u de 114 gezien?”  Niemand heeft de bus gezien, dus dit ligt  niet aan mij. Slim als ik ben, schiet ik een buschauffeur van een andere buslijn aan.

Communicatie meneertje..

“Goedemorgen Meneer, mag ik u wat vragen?”
“Lijn 114 is nog steeds niet geweest en ik sta hier inmiddels al 20 minuten”
“Mevrouwtje als u hier blijft wachten, komt de bus vanzelf, hij zal wel ergens stilstaan”

Tsjttttt , de deur gaat dicht; het busnummer verandert in 99; geen dienst, en de bus rijdt weg.
De jongeman heeft ongetwijfeld de intensieve workshop  “Wij wijzen u de weg” van Arriva gevolgd. Tsjttttt.

Na drie kwartier wachten arriveert de bus; Tja, overmacht; er was eerder een ongeluk gebeurd , dus bussen stonden stil. Via een omtrekkende beweging rijdt de bus richting Waterland.

 

Maar snapt u dat nu?

Ze zijn rond Amsterdam Centraal al ruim een jaar dag en nacht aan het timmeren.

Een heus megaproject; een ultramoderne busterminal is aan het verrijzen. Kosten noch moeite zijn gespaard, nachtenlang wordt er door gewerkt.

Een schitterend koepeldak, welke ze nog waterdicht moeten gaan maken, daar je zeiknat wordt als het regent. 

 

Groene voetstappen van de Oostzijde naar de westzijde, om de reizigers op duidelijke wijze van A naar B te loodsen, daar de haltes nu nog vliegende bushaltes zijn.

 

De ene maand hier en de andere maand daar. Be aware! 

 

De groene volgstoppen leiden u naar lijden. Volg de groene voetstappen naar de groene arriva-bus.

 

Multi-modaal, ook aan fietsers is gedacht!

Er wordt zelfs gewerkt aan een heuse fietstunnel onder het station, zodat fietsers zich naar de overvolle fietsparkeerboten kunnen begeven en op efficiënte wijze weer terug kunnen fietsen, als blijkt dat er geen plekje meer over is.

Handig zo'n fietstunnel!

 

Big brother doet aan digitalisering.... Ook in uw voordeel?

Mooie moderne bussen met digitale registratiesystemen, welke nodig waren voor het ov-chip wonder.

O, ja die worden vervangen door nieuwe bussen per 12 december.

Dit, omdat openbare aanbesteding stukken goedkoper is, begrijpt u wel. Een busfirma uit de staat Israël  'EBS' heeft deze aanbesteding binnengehaald en 200 nieuwe bussen besteld.

Dus ik hoop maar dat wij hier geen Palestijnse kwesties gaan krijgen, daar ik straks in een gele bus van de staat Israël ga rondtoeren.

Hoelang is Cohen eigenlijk ook alweer weg uit Amsterdam,?

De gemeente heeft natuurlijk wel moeten beloven dat de oude afgeschreven, nog prima functionerende Arriva-bussen  niet richting Gaza gebracht worden.

In het kader van de ontwikkelingshulp zullen de Arriva bussen verdwijnen naar een arm land. Dit natuurlijk onder luid protest van onze Geert.

 

Het kan verkeren zei Bredero......

 

I hep a Question!

 

Maar wat ik mij nu afvraag.: “Is het nu zo moeilijk om 2 digitale informatieborden te plaatsen op dat hypermoderne-multi-modale-bus-perron? Zou toch handig zijn voor de 25000 mensen die dagelijks gebruik maken van deze bussen? Of zal men met die twee borden soms het budget overschrijden?

Welkom in de multimodale stad van de toekomst, Amsterdam. Bij de coffeeshop aan de overkant wordt u als toerist in ieder geval wel hartelijk ontvangen. Bustijden en storingen en andere calamiteiten zoeken ze daar gewoon even voor u op...

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.