Sinds mijn oma de 80 gepasseerd is, gaat ze regelmatig met het busje ergens heen. Ze wil niet afhankelijk zijn. Voor het busje ging ze met de metro. Maar sinds de ov chippas vindt ze dat maar allemaal gedoe. Maar of het busje nou zo’n goede oplossing is…

Sinds mijn oma de 80 gepasseerd is, gaat ze regelmatig met het busje ergens heen. Ze wil niet afhankelijk zijn. Voor het busje ging ze met de metro. Maar sinds de ov chippas vindt ze dat maar allemaal gedoe.
Maar of het busje nou zo’n goede oplossing is…

Een paar weken geleden zou oma met haar zus op verjaardagsvisite gaan. Ze zouden om half 2 opgehaald worden voor een ritje van zo’n 20 minuten naar een vriendin.

Om 5 voor half 2 stond het busje klaar. Perfect!
Precies op tijd reed het busje weg. Maar voor zij weggebracht zouden worden, zouden eerst de twee mensen die al in het busje zaten weggebracht worden. Prima, first in, first out. Alleen reed je onderweg naar de bestemming van de twee mensen praktisch langs de bestemming van mijn oma en haar zus, maar dat terzijde.
De chauffeuse was duidelijk nog niet zo lang busjes-chauffeuse en kon ook niet zo goed met de tomtom overweg.

Nadat meneer en mevrouw weggebracht waren, ging het busje verder naar Schiebroek, de eindbestemming van mijn oma. Tenminste, ze dachten dat ze naar Schiebroek gingen. Wist oma veel dat de chauffeuse dacht dat ze in Lombardije moesten zijn.
Een halfuur en een uitleg dat ze niet in Lombardije maar in Schiebroek moesten zijn later, besloot de chauffeuse wel even met kantoor bellen omdat die de verkeerde naam hadden doorgegeven. De chauffeuse vond dat zij mijn oma niet alsnog weg hoefde te brengen, het was immers niet haar schuld. Gelukkig moest ze mijn oma toch wegbrengen van de baas, anders hadden mijn oma en haar zus moeten lopen van Lombardije naar Schiebroek.
Mopperend reed de chauffeuse toch maar door naar Schiebroek. Onderweg nog een paar keer gestopt om de weg te zoeken en met kantoor te bellen. De klok tikte immers door en het was al bijna 4 uur(!) en om 4 uur moest ze de volgende klant alweer ophalen.

Omdat het al bijna 4 uur was en oma om 2 uur bij haar vriendin zou zijn én omdat ze toch dicht bij mijn oma’s huis waren, verzocht oma de chauffeuse haar maar thuis te brengen, het had nu toch geen zin meer om nog te gaan. Maar de chauffeuse, die schijnbaar erg onder de indruk is van haar baas, had de opdracht gekregen oma en haar zus naar Schiebroek te brengen, dus dat zou ze doen ook.
Omdat het nu toch wel echt bijna 4 uur was, en de busschauffeuse de andere klanten natuurlijk echt niet kon laten wachten, haalde ze de klant van 4 uur even op en bracht ze die, voor ze mijn oma naar Schiebroek bracht (sjongejonge), eerst even op plaats van bestemming.
Laten we het er op houden dat dat bijna in één keer goed ging. Bijna.
Het was inmiddels half 5 en nu moesten ze nog flink omrijden door de stad (obstakel 1), langs een cementwagen (obstakel 2) en weer keren omdat de cementwagen nog wel even bezig was (3) voor ze ein-de-lijk bij hun vriendin waren.

Oma’s zus moest nu toch wel erg nodig naar de wc, dus die ging vast, terwijl mijn oma hun vriendin vast ging zoeken in het restaurant van het tehuis.

Maar voor mijn oma goed en wel binnen was, werd ze op haar schouder getikt. Of zij mevrouw ** was (en ja dat was ze), die om 5 uur het busje had besteld!
Ze waren dus zo lang onderweg geweest dat het busje om ze weer op te halen achter het busje dat ze bracht geparkeerd stond!
Nou vraag ik je…

Gelukkig was deze meneer wat meer ervaren. Hij heeft namelijk kunnen regelen dat mijn oma en haar zus nog een paar uur konden blijven en pas om 7 uur weer opgehaald zouden worden. En voor de heenreis hoefde ze niet te betalen. Een meevallertje na zo’n dagje buzzen.

Reageren?