Het vervolg van Brutus. Hier deel 2 van het raadsel

Het gaat niet zo best met bruutje
Heb je deel 1 niet gelezen en ben je toch nieuwsgierig dan kan je hier deel 1 lezen:
http://www.xead.nl/brutus-de-kat-met-een-raadsel

Maar zal even vanaf het punt waar ik gestopt ben verder gaan.

Dus hier deel 2 van Brutus
Een paar dagen na de antibiotica knapte bruutje wel wat op.
Hij begon ietsje beter te eten en te drinken, en had er zelf ook even genoeg van om mijn schaduw te zijn.
Ging een paar dagen zijn eigen gangetje, en we werden wat beter gestemd en kregen wat hoop.
Dit duurde zo ongeveer een dag of 4 en daarna waren we weer terug bij af.
Slechter eten, slechter drinken en mijn schaduw was er weer.

Donderdag
Donderdagavond lekker mee naar bed genomen, en op het voeteneind gelegd met zijn eigen dekentje.
Op dat moment geloofde ik heilig dat hij die nacht zou inslapen, suf en duf ging hij liggen en bewoog hij eigenlijk maar vrij weinig.
Had ook gemogen van mij, (alsof ik daar iets in te beslissen had)
maar bedoel eerder van: daar zou ik vrede mee hebben.

Vrijdag
Vrijdag eind van de middag dus weer met Bruut op controle om te kijken over hoe en wat.
Bruut uit zijn reismand gehaald, en opnieuw op de weegschaal.
Weer was hij afgevallen, wel niet zoveel als de afgelopen keer, maar toch teveel.

De D.A zei: het is een wandelende zak met botjes..
(klinkt grof nu, maar op het moment klonk het wel logisch)

Een bloedtestje opnieuw gedaan, maar dit testje konden ze gewoon 10 minuten later al bekijken.
Al zijn waardes zijn gewoon goed, zoals van een gezonde oudere kat.
De witte bloedlichaampjes waren weer op een goed peil, dus toch ergens een ontsteking gehad die de antibiotica heeft aangepakt.
Helaas niet het probleem wat er dus echt daadwerkelijk speelt.
Zijn rode bloedlichaampjes waren veelte laag, en dan ook echt erg laag.
De D.A vertelde dat een dier met deze waarde eigenlijk gelijk een bloedtransfusie nodig zou hebben..
Wat nu..??
Geen idee.

De D,A “vermoed” nu dat er een tumor in zijn beenmerg zit en daarom hij geen rode bloedlichaampjes meer aanmaakt.

Na een hoop mogelijkheden afgewogen te hebben die eigenlijk allemaal niet haalbaar zouden zijn besloten om 3 behandelingen met prednison te gaan proberen als laatste paarden redmiddel.
En dat ik maandag gelijk contact zou opnemen hoe het is gegaan.
1 spuit kreeg hij ter plekke, en 2 spuitjes om mee te nemen naar huis.
Zaterdag en zondagmorgen een spuitje.
Zaterdagavond zou ik (en Brutus) als het zou aanslaan enige verbetering moeten gaan merken.

Zaterdag
Niet dus, zaterdagavond was de slechtste avond van allemaal.
Bruut at niet, dronk niet en en spuugde van alles eruit, liep een beetje scheef, en was aan het knikkebollen .
Als je zou blazen zou bruut omvallen.
We besloten dat dit niet langer zo kon gaan, en zondagmorgen de D.A te bellen.

Zaterdagnacht mee naar bed genomen en toch een soort (tussen je oren) een afscheid genomen.
Klinkt best bizar, maar zo voelde het wel.
Brutus zelf (en wij ook) hebben een hele onrustige nacht gehad, erg vaak wakker en kijken hoe het met Bruutje ging.
Brutus heeft het hele bed gehad met slapen, elke keer als ik wakker werd, lag hij ergens anders.
Hij begon op het voeteneind , daarna heb ik hem zien liggen:
naast mijn hoofd aan de rechterkant, naast mijn hoofd aan de linkerkant, daarna weer tussen ons in op het midden van het bed.

Opgestaan en Bruut proberen wat te laten drinken en eten, eten heeft hij gedaan, 2 hapjes leverpastei.
Drinken wilde hij niet.. zelfs geen slokje koffiemelk.
Ja.. ik weet het, het is slecht, maar beter koffiemelk met water verdund dan helemaal niks.
De 2de spuit met prednison gegeven, en sindsdien gaat het ietsje beter met hem, hij heeft gegeten:
stukje ham, een slokje water, een beetje eigeel van een gekookt eitje en 1 sliertje bami, en een puntje van een theelepel met kittekat .
Nu op het moment van schrijven ligt hij buiten in het zonnetje, op zich al een klein wonder want normaal zou hij hier op een stoel naast me zitten/liggen en maar aanstaren.

Nu moet ik morgen bellen, heb geen flauw idee wat ik te zeggen heb....
Hij lijkt geen pijn te hebben, ziet er redelijk tevreden uit.
Hij spint nog steeds als een oude machine, en Bruutje is nog steeds bruutje..
Ik weet het niet.

Update:

Het ging totaal niet goed meer met Bruutje, Brutus
Om 4 uur konden we komen met Bruutje en bij het eerste prikje was hij al zo goed als heen..
het ging supersnel, ene kant wel goed..maarja..

Om kwart over 4 is bruutje naar zijn 2 andere vriendjes gegaan,

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.