Beste Maba,

Ik vind het echt heel erg wat er met je gebeurt. Ik wou dat ik je kon helpen. Ik vind het echt heel erg gemeen dat de rebellen in jou land je zo gebruiken. Het is niet normaal dat je als kind van 7 jaar bij je moeder weg word gehaald als je vader al door de rebellen vermoord is en je vier andere zussen ook al kindsoldaten zijn geworden. Daarna werd je gedwongen om drugs te gebruiken en mensen te vermoorden. En alsof dat nog niet erg genoeg was werd je ook nog door een commandant als seksslavin gebruikt. Je hebt echt dingen meegemaakt die ik me niet kan voorstellen. Je maakt nu nog steeds dingen mee die ik me niet kan voorstellen. Ik snap niet hoe mensen zoiets kunnen doen. Je kan een kind toch niet zoveel pijn doen? (niet dat jij een klein kind bent of zo). Ik vind dat mensen die zoiets doen met kinderen moeten zien wat ze hebben aangericht. Ze moeten ook zien hoe hopeloos de toekomst van die kinderen dan is. Misschien dat ze dan spijt krijgen van wat ze doen. Je vroeg me ook nog wat je nu moet doen omdat je zwanger bent. Ik zou het kind laten groeien. Je gaat toch geen baby vermoorden? Als het later heel slecht met je baby gaat kan je hem/haar altijd nog afstaan ter adoptie. Maar dat zou ik ook niet zo snel doen. Ik vind dat een kind niet gescheiden mag worden van de moeder. Dat is wel het ergste wat je kan doen. Dat hebben ze ook bij jou gedaan en dat had niet mogen gebeuren. Dus je moet zorgen dat jij en je kind niet gescheiden worden. Jij weet hoe erg dat is. Maar je moet wel zorgen dat je bij die rebellen wegkomt. Anders heeft je kind ook geen toekomst. Je kan proberen te ontsnappen maar dat lijkt me veel te gevaarlijk want als ze je pakken… Als ik jou was zou ik een brief naar Amnesty International schrijven of naar een andere organisatie. Ik wil wel voor je kijken of ze ook in Zuid-Soedan hulp bieden. Maar je moet echt weg zien te komen hoe dan ook. Je kan ook met een smoes zien weg te komen. of je verstopt je in een wagen die naar een dorpje in de buurt gaat. Maar hoe dan ook je moet echt weg daar. Voor jou en voor je toekomstige kind. Ik heb ook een verhaal gelezen van een meisje die werd verkracht door een commandant en na de bevalling weer moest vechten in de oorlog. Toen heeft ze haar kind op haar rug gebonden en is ze met haar geweer in haar handen gaan vechten. Gelukkig hebben ze het allebei overleefd. Ik hoop dat het bij jou niet zo ver komt! Wist je dat er meer dan 300.000 kindsoldaten in de wereld zijn? En het worden er steeds meer! Per jaar komen er namelijk weer heel veel bij. 4 en 5 miljoen kinderen hebben nu psychische problemen omdat ze kindsoldaat zijn (geweest). En de laatste 10 jaar zijn er 10 miljoen kindsoldaten gestorven. Ik heb vier rechten van het kind gevonden die ook voor jou gelden dat zijn: 1. Geen discriminatie, alle rechten gelden voor alle kinderen.
2. Belang van het kind, bij alle beslissingen die door de overheid, instanties en volwassenen worden genomen, behoord het belang van het kind een eerste overweging te zijn.
3. Het recht op leven en ontwikkeling, de overheid moet zich inspannen om het overleven van kinderen zoveel mogelijk te garanderen en de ontwikkeling van kinderen te stimuleren.
7. Respect voor de mening van het kind. Kinderen mogen gezien en gehoord worden, ze mogen meepraten en meebeslissen over zaken die hen aangaan.
Dit zijn de rechten die ik kon vinden. Er stond ook nog in het protocol kindsoldaten dat kinderen een minimumleeftijd van 15 jaar moeten hebben om te dienen in het leger van de staat. En dat ze een minimumleeftijd van 18 jaar moeten hebben om te dienen in strijdkrachten die zich onderscheiden van het leger van de staat. Dit waren jouw rechten die ik kon vinden. Ik hoop dat je door deze brief weer een beetje weet hoe het verder moet en dat je wat aan deze brief hebt gehad.

Heel veel geluk en succes verder.

Reageren?