Over een suspensieve maatregel geheel ten onrechte gericht tegen mijn persoontje

Ik ben eiskalt gestellt door de Twitter Gestapo ik ben weer veroordeeld tot de flessenpost, rooksignalen en andere prehistorische communicatie kanalen.
Ben ik nu verplicht mijn DNA af te staan aan die Twitter bloedhonden?
Het heeft ook zo zijn voordelen zo'n sociaal communicatief isolement.
Nou kan ik eindelijk weer eens schrijven ik heb er domweg de tijd niet meer voor gehad.
Ik moest twitteren snapt u?

Inmiddels hebben via diverse kanalen (niet via twitter dus) mij wel de nodige berichten bereikt over
vragen omtrent mijn identiteit maar nee ik ben niet een ander.
Of zo u wilt ik heb alhier, op Xead, geen meerdere accounts dus ik ben ik.
Hetgeen u wellicht niet zult bevreemden aangezien de meeste mensen ook zichzelf zijn.
Weliswaar is er wel sprake van mijn alter ego maar die heeft geen eigen account.
Ik heb hem dat ook ten strengste verboden, het is nogal een liederlijk kereltje en zijn taalgebruik is dien tengevolge niet van dien aard dat wij dat aan het wereld wijde web toe kunnen vertrouwen.
Derhalve beperkt hij zich tot het meelezen van mijn teksten en me ongevraagd te voorzien van zogenaamd goed bedoelde adviezen door deze keihard in mijn oor te blèren.
Ach elk mens heeft zo zijn manco's zullen we maar zeggen.

Waarom dit onvrijwillige Twitter isolement zult u zich wellicht afvragen.
Ik zou het niet weten op de zogenaamde FAQ pagina niet te verwarren met fuck alhoewel als je een Oxford accent hebt klinkt het fonetisch bijna het zelfde. (mijn alter ego brult nu van het lachen, het zegt wat over zijn niveau)
Ooh ja de FAQ pagina men kon me niet meer vertellen dan dat ik waarschijnlijk met illegale software aan het klooien was geweest om meer volgers te krijgen.
Een dergelijke aantijging is natuurlijk een gotspe mijn volgers komen vanzelf daar heb ik geen software voor nodig.
En trouwens ik ben een digibeet ik zou niet weten welke software je daar voor zou moeten gebruiken.

Dus ik een email gestuurd naar het twitter tribunaal om deze onterechte ban op te heffen.
En tot op de dag van vandaag geen antwoord terug gehad.
Het zou kunnen dat deze gebracht word per postduif maar ik heb nog niks gezien.
Trouwens weet u wat heel opvallend is?
Het grote aantallen zogenaamde coaches op Twitter.
En druk dat die lui zijn, ik bedoel met twitteren.
Ik denk dat het een slappe tijd is voor coaches, ik kan me toch slecht voorstellen dat je dat doet tijdens een sessie.

Ook niet onvermeldenswaardig een ambtenaar van een gemeente ergens in het Noord-Hollandse, uit piëteit noem ik zijn naam niet.
Deze handige Harry had in zijn naam, de afdeling waar deze onnozelaar werkte en op welk gemeentehuis deze snuggere snurker zijn 'welverdiende' salaris naar binnen harkte vermeld in zijn openbare profiel.
Deze noeste werker, deze burger dienstverlener stuurde op 1 dag 254 tweehondervierenvijftig tweets de wereld in terwijl meneer geacht werd zijn werk te doen.
Aan de tweets was namelijk af te leiden dat hij ze verstuurde vanaf zijn werkplek.
Om drie uur verstuurde hij de volgende wereldschokkende tweet het luchtruim in ' nog twee uurtjes #werken dan lekker naar #huis'.
Ja een dergelijk brekend bericht dient uiteraard wereldkundig gemaakt te worden.

Een personeelsfunctionaris van een niet geheel kleine firma twitterde het volgende:
al twee #sollicitanten gesproken, nog twee. Die eerste wordt het zeker niet!
Je zult daar maar gesolliciteerd hebben.
Het aantal lieden die het nodig vinden zelfs elke sanitaire stop te moeten tweeten zijn niet meer op mijn extremiteiten te tellen.
Kortom is mis mijn account

Overigens doet het mij deugd dat door mijn schrijfsels mijn naamsbekendheid aanzienlijk is gestegen.
Getuige het volgende azijnpisserfilmpje hier klikken

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.