Mijn review van de Twilight Saga; Breaking Dawn part 1, de film. Niet lezen als je het boek/ de film nog niet heb gelezen of gezien.

Vol verwachting na het zien van de trailer (Waarin je zowat het hele verhaal al te zien krijgt) ging ik opweg naar de bioscoop. Ik had het boek al bijna uitgelezen, de laatste drie hoofdstukken niet omdat ik om de een of andere rare reden altijd het einde in de bioscoop wil zien. (rare tik) Ook al is het laatste boek van de Twilight saga in tweëen gespiltst net als Harry Potter en wist ik dus al wat er zou gaan gebeuren in de eerste film. Maar toch hoop ik altijd dat ze iets afwijken van het boek zodat ik in mijn bioscoopstoel toch nog wat spanning en sensatie te verduren krijg, als ik al niet gestoord word door het gekraak van de emmers popcorn die genutigd worden of vervelende stelletjes die naast mij plotseling in zoenen uitbarsten. De makers bleven trouw aan het verhaallijntje van het boek maar gelukkig was ik dingen vergeten waardoor ik soms nog een AHA-momentje had. Het acteerwerk was net als in de andere films matig en blijven Bella en Edward kijken alsof ze op het punt staan te poepen en ook al vind ik vampiers leuker dan weerwolven vind ik toch dat Bella moet kiezen voor Jacob omdat ik Edward gewoon niet kan uitstaan, altijd maar dat beschermende, jaloerse gedrag van hem. Maar dan stopt hij meteen wel een monsterlijke-baby in Bella haar baby oven na de eerste keer dat ze tussen de lakens duiken, wat eigelijk niet mogelijk kan zijn aangezien....nou ja, lets not go there. (niet dat vampiers wel kunnen bestaan). Er zitten een aantal mooie en grappige scenes in de film, de makers slaan de plank voledig mis met een scene waarin je de wolven met elkaar hoort communiceren via hun gedachten, ik had het idee alsof ik naar een of andere slechte cartoon zat te kijken, naar de power rangers of zo. Een aantal sombere blikken en gestuntel verder breekt Bella plotseling in tweëen en begint de bevaling die niet zo vlekkeloos verloopt als ze gepland hadden, Edward bijt de baby uit de buik van Bella waarna het even lijkt alsof er niks mis is met Bella, maar dan overlijd ze, en ook al wist ik dat dit ging gebeuren vond ik het toch een aangrijpende scene, vooral als Edward haar probeerd terug te krijgen door middel van mond op mond en het gif dat hij in haar hart spuit, hij bijt haar zelfs op meerdere plekken op haar lichaam. Even lijkt het alsof Bella niet meer terug komt maar dan zien we een aantal mooie stukjes film waarin je het gif door haar lichaam ziet razen en dan opent ze plotseling haar ogen en is de film af. Kortom: op een paar schoonheidsfoutjes na vind ik het een geslaagde verfilming van het boek en kan ik niet wachten tot Breaking Dawn; part 2.