Ja hoor, waar we al bang voor waren, er wordt weer bezuinigt op de zorg. De bezuinigingen kunnen voor een aantal mensen nu funest zijn.

Natuurlijk zijn er bezuinigingen nodig, maar waarom moet de (chronisch) zieke er nu weer voor bloeden? Dat er op tandartshulp voor jongeren wordt bezuinigt, dat begrijp ik wel. Van 22 naar 18 jaar is volgens mij niet echt een probleem. Maar psychische hulp, logopedie, ergotherapie en fysiotherapie om daar nu voor te laten betalen, dat is niet de juiste manier. Veel mensen die ziek zijn of worden krijgen het hiermee financieel heel moeilijk. Wanneer je een beroerte krijgt, dan krijg je te maken met al deze therapieën, wat als je dat niet kunt betalen? Moeten deze mensen dan maar gewoon creperen? En zo zijn er nog zoveel voorbeelden te noemen.
Er was een tv reporter die vroeg aan mensen op straat hoe ze over deze bezuinigingen dachten. Iedereen vond dat het niet normaal was dat dit gebeurt, maar een oudere vrouw van 92 jaar vertelde dat zij haar daar niet meer druk over maakte. Ja, je zult maar 92 zijn en nog je laatste jaren, misschien maanden in de zorgen zitten door deze beslissing! Maar er zijn ook nog een hoop ouderen, die nog heel wat jaartjes meegaan, maar wel met deze zorgen komen te zitten. En je zult maar, als jongere, een chronische ziekte krijgen, werkeloos worden, eventueel afgekeurd, of van een uitkering moeten leven, en dan hiermee te maken krijgen. Maar ook mensen met reumatische aandoeningen zijn de klos. Fysiotherapie en ergotherapie zijn onmisbaar voor deze mensen. Nou geef ik het je te doen. Sommige mensen gaan wel 2x per week naar fysiotherapie, tel maar op, dat is 80 euro per maand eigen risico. In mijn geval boodschappen voor 2 weken!
Wat ik wel begrijp is dat er eigen bijdrage voor hulpmiddelen zou moeten komen. Krukken of een rolstoel zijn gewoon bij een uitleencentrum te verkrijgen en over het algemeen is dat gratis. Maar duurdere hulpmiddelen, zoals scootmobiels enz. zouden niet geheel vergoed hoeven te worden. Een fiets krijg je ook niet gratis! Maar er moet wel verschil zijn in echt hulpbehoevend en mensen die het niet echt nodig hebben. Als ik zie dat bij een echtpaar de vrouw een scootmobiel heeft gekregen en de man gaat er mee boodschappen doen, dan vind ik dus dat er met een eigen bijdrage anders mee omgesprongen wordt.
Ik denk dat de regering eerst eens bij de mensen zelf zou moeten kijken, niet een beleefdheidsbezoekje aan een verpleeghuis, maar gewoon daadwerkelijk bij mensen thuis, die afhankelijk zijn van een uitkering en ziek zijn. Die geen goede vooruitzichten hebben en weten dat ze hulp nodig hebben maar het straks niet meer kunnen betalen. Mensen die eigenlijk weer aan het werk zouden moeten, volgens diezelfde regering, maar die de middelen niet meer hebben om beter te kunnen functioneren. Want zonder goede zorg, meer mensen die zieker worden, die hulpbehoevend worden, meer mensen die in de problemen raken, meer mensen die doodgaan van ellende!

Reageren?