Het zal je gebeuren, daar staat hij voor de deur, wat ga je doen? Doe je open, vertel je je verhaal, of doe je er niet aan mee?
Vannacht droomde ik dat Bert voor mijn deur stond. Ik wist het meteen, er moest iets goedgemaakt worden, ja natuurlijk via Het familidiner! Dus ik deed de deur open en met een glimlach liet ik hem binnen.

Ik dacht bij mezelf:"Nou kom maar op met je verhaal, brandt maar los." Wat ik al had verwacht, er waren mensen die zich met mijn leven wilden bemoeien en die vonden dat het allemaal maar weer eens goed moest komen. Ik dacht ook weer:"Waar bemoeien ze zich toch mee, moet dit nu weer allemaal opgerakeld worden, moet de hele wereld dan weten wat ze me hebben aangedaan?" Nou ja als ze dat zo graag willen, dan kunnen ze het krijgen!
Bert vertelde dat een paar nichtjes, die eigenlijk van de hoed en de rand niet wisten, zo graag zouden willen dat de familie weer bij elkaar kwam. Ik stelde voor om eerst eens zonder camera met hem te praten, dit ter bescherming van de familie. Stom!
Waarom moet ik hen beschermen? Zij deden dat toch ook niet met mij? Wat hebben ze verteld en wat hebben ze achterwege gelaten? Het misbruik, de diefstal, beschuldigingen, de mishandelingen? Moet ik dat nu op tv gaan vertellen?
Ik vertelde Bert dat het niet kon, niet voor de hele wereld. Ik heb nu hulp, kan nu een eigen leven leiden, ik wil niet meer herinnerd worden aan een tijd die narigheid met zich meebracht. "Toch willen ze graag dat het weer goed komt tussen jou en je familie", zegt Bert. "Wil je dan niet proberen om een stap in hun richting te zetten? Wij zullen daarbij helpen, je zult begeleiding krijgen vanuit ons mediationplan!"

Nu was ik zover om Bert de deur uit te zetten! Begreep hij dan niets van wat ik te vertellen had? Gaat alles dan om de kijkcijfers? Nou stuur die limousine maar, dacht ik, ik wou dat ik die vol kon stoppen met alle ellende die ze me hebben aangedaan en dan stuurde ik hem zo weer terug! Ik wordt nu geholpen, professioneel, daar heb ik geen programmamaker bij nodig, ook geen tv, en zeker niet de mening van mensen die helemaal niet weten wat er echt aan de hand is. Niemand heeft mij ooit gevraagd wat er is gebeurd, niemand durfde de echte waarheid onder ogen te zien, dus nu maar op deze manier, want ze weten hoe ik ben! Ik vertel niks aan mensen die het niet aangaat, en mensen die het wel aangaat melden zich niet bij mij! Bert van Leeuwen ging weer weg, maar hij wilde toch de limousine sturen, :"Denk er nog eens over na", zei hij.

De limousine kwam, maar mijn man stapte in, ja er was ook iemand uit zijn familie die iets goed te maken had.....
Gelukkig was dit een droom. Maar het zou zo in werkelijkheid kunnen gebeuren. Ik heb geen contact meer met mijn familie en dat wil ik zo houden. Ook al zou ik weer helemaal alleen komen te staan, dan nog, geen bemoeienis meer van hen! Mijn leven is een stuk fijner geworden sinds het verbreken van alle contacten. Ik begrijp dan ook niet waarom mensen meedoen aan dit soort programma's. Wat is er nu voor bijzonders aan als het via een tv programma wel weer goed komt? Omdat je in de belangstelling staat? Wat voor meerwaarde heeft het?

Maakt zo'n programma, dat wat er gebeurd is, minder erg? Maakt het wat uit als je op tv durft te zeggen dat je perse niet meer wilt? En wat zeggen de buren en anderen die jou op tv hebben gezien? Je collega's, die stiekem zitten te fluisteren omdat zij jou ook hebben gezien en niet snappen waarom jij niet mee wilde werken? Het maakt het voor mensen alleen maar moeilijker om "NEE" te zeggen, terwijl ze toch eigenlijk niet willen.
Maar mijn familie weet wel, dit hoeven we niet te proberen, het is over en voorbij. Ik heb het ermee gehad, en mochten ze toch proberen om het op deze manier te doen, dan doen ze dat maar! Ik laat Bert van Leeuwen binnen. Ik vertel hem mijn verhaal! Dat zal een grote opschudding geven! Dus beter maar van niet dan!
Laten we maar aannemen dat dromen bedrog zijn. Laten we maar gewoon genieten van de tv programma's die we leuk vinden. En ik vind het ook heel leuk om te zien hoe mensen elkaar weer in de armen vallen en blij zijn dat er een stap in de goede richting is gezet. Natuurlijk kan het effect hebben, wanneer het maar gaat om een kleinigheid, hoewel ik denk, dat wanneer je elkaar jaren niet hebt gezien, de relatie ook nooit meer kan zijn als voor die tijd. Dat mensen dat door zo'n programma willen laten leiden, dat vind ik prima, dat is hun eigen keus.

Maar ik begrijp, misschien wel destemeer, dat mensen weigeren op de uitnodiging in te gaan! Weigeren om weer contact te krijgen en weigeren hun verhaal te vertellen. Mensen die het wel doen en toch besluiten zich niet weer in de ellende te storten. Wanneer je eindelijk rust hebt, dan zoek je die ellende toch niet weer op?
Door deze droom besefte ik me vanmorgen weer hoe ik nu in het leven sta. Heel anders dan vroeger! Niet meer open naar anderen, niet meer klaarstaan voor anderen, niet meer zo sociaal als toen. Wel eerlijk! Ik zeg wat ik denk, of ik zeg beter dan maar niets! Mensen die alleen maar van zich laten horen als zij zelf iets te vertellen hebben krijgen van mij geen respons. Wanneer iemand niet sociaal naar mij is, ben ik het ook niet terug. Ik vertel zelf niets over mezelf wanneer er niet om wordt gevraagd. Dat betekend dat er maar weinig mensen iets van mij weten. Maar dat laat ook zien, hoe sociaal mensen echt zijn!

Toen wij hier net kwamen wonen werd ik ernstig ziek. Niemand wist het, maar mijn man had het wel aan een paar buren verteld. Ook vertelde hij dat de drukte teveel was, maar toch was er iemand die kwam vragen of we op de koffie kwamen. Mijn man wist niet hoe ik erover dacht, dus zei hij dat ze het mij maar moest vragen. Ik zei gewoon:"Nee". Een andere avond dan? Weer: Nee! Ze heeft niet verder gevraagd, ook niet waarom, dus de reden weet ze nog niet. Wanneer we elkaar tegenkomen zeggen we elkaar gewoon goedendag, raar hè? Maar zo zijn mensen.
Vandaag hebben we een diner voor twee, mijn man en ik samen, zonder gekibbel en verwijten. Een rustig leven, daar heb ik behoefte aan, geen mensen die zich bemoeien met hoe ik dat invul. En zeker geen mensen die alleen maar aandacht vragen!
Laat een reactie achter
Yabba schreef op 24 Oct 2010 om 16:25
Wie is Bert dan, kan de man niet. Ben blij dat ik bijna nooit droom.
ZomaarIemandde1e schreef op 04 Nov 2010 om 06:17
Ik volg je helemaal en wil er onverbloemd aan toevoegen ik dit soort televisie vind getuigen van een wansmaak van de makers die zijn weerga niet kent. Het voyeuristische gehalte is dermate hoog dat ik persoonlijk uit plaatsvervangende schaamte geen vijf minuten kijken weet te volbrengen. In mijn beleving is het riool nog een te fraaie atmosfeer voor het weergeven van dit soort programma's.
Lid sinds 2 jaar
3290 reacties geplaatst
4038 artikelen beoordeeld
575 artikelen geschreven
Gerelateerde artikelen
Merel beveelt aan
- Multimiljonair zonder iets te doen!
- Genezing, een knipoog van God
- De koningin van de disco: Donna Summer overleden 17 mei 2012
- Aanpak van Loverboys en Pooiers (1)
- De nieuwe ‘Steve Gadd’, drummer bij Eric Clapton?
- Eelt op je voeten. wat kan je eraan doen?
- Wat verstaan we onder naastenliefde

Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.








Ben schreef op 24 Oct 2010 om 16:02
Dromen zijn meestal herinneringen. Ik zou Bert ook binnen laten, al was het allen al om te vertellen wat mijn kant van het verhaal is. Maar verder geen toestanden op TV.