Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Frankrijk kent een scala aan architectonisch fraaie bruggen,viaducten, en aquaducten. Enkele van deze, tot de verbeelding sprekende architectonische hoogstandjes, worden in dit artikel nader belicht.

 

   Van Romaanse architectuur tot de architectuur van de 21e eeuw

  

 

Een brug langs natuurlijke weg ontstaan.                     

Soms is het ontstaan van een brug of zelfs een viaduct niet altijd te wijten aan architectonisch en technisch vakmanschap. In enkele gevallen is de natuur zelf  de schepper van het architectonische wonder dat zich in het landschap voordoet. Vaak heeft het miljoenen jaren geduurd voordat zo'n natuurlijke brug kon ontstaan. Door de natuur gevormde bruggen komen maar heel zelden voor. In Frankrijk kan men  een van deze  wonderen van de natuur aantreffen in het berggebied van de Ardeche bij het plaatsje Vallon Pont d'Arc.    

 

                                                          De  Pont d'Arc met de Ardeche rivier

 

De pont d'Arc is een uniek voorbeeld van een door de natuur gevormde zeer grote brug die de rivier de Ardeche in de loop van miljoenen jaren heeft uitgesleten in het kalksteen van de omliggende rotsen.  Het machtige keteldal van de Ardeche rivier in zuid-oost Frankrijk kent meer opvallende natuurlijke bijzonderheden zoals smalle kloven en doorgangen, vooral in de bovenloop van de rivier.  

Romaanse architectuur.

In Frankrijk zijn nog enkele fraaie voorbeelden van Romaanse architectuur op gebied van bruggenbouw te vinden.  Een van de meest opvallende en spectaculaire voorbeelden van Romaanse architectuur is de fraaie  Pont du Gard. Eigenlijk is deze prachtige, uit drie lagen bestaande brug een aquaduct dat door de Romeinen is gebouwd om drinkwater te transporteren van de bronnen in de Eure naar de lager gelegen Romeinse nederzetting  Nemausus. ( het huidige Nimes )

 

 

                                                                  Pont du Gard - Wereld erfgoed

 

De Romeinen vingen in het jaar 38 na Christus aan met de bouw van een waterleiding om de toen al flink ontwikkelde nederzetting Nemausus van schoon drinkwater te kunnen voorzien.  Het water werd gewonnen in in bronnen van de Eure en werd over een afstand van 50 kilometer in gedeeltelijk dicht gemetselde vierkante stenen leidingen naar Nemausus getransporteerd.  Het gehele bouwwerk vanaf de bronnen tot aan Nemausus ( Nimes ) is een ongelofelijk knap staaltje van wiskundige architectuur. Het verval vanaf de bron tot aan de plaats Nemausus bedroeg slechts 23 cm per kilometer. Het water bleef dus altijd rustig aan stromen.  

Om in Nemausus te geraken moest men een manier bedenken om de rivier de Gardon over te steken. Het ontworpen aquaduct beantwoorde niet alleen aan de vraag water te transporteren, maar kreeg tevens op de onderste trans van het bouwwerk  een weg die voor de Romeinen te gebruiken was om goederen de rivier te doen laten passeren.  De waterleiding werd over de bovenste trans van het bouwwerk geleid door een volledig dicht gemetselde lange vierkante leiding.   De gehele 50 kilometer lange waterleiding was in het jaar 52 na Christus gereed voor gebruik.

 

                                                               Het binnenste van de waterleiding 

 

De eerste vernielingen van de waterleiding.

Al in de zesde eeuw, na de terug trekking van de Romeinen uit Frankrijk is door geweld een groot deel van de waterleiding verwoest.  Het huidige bouwwerk dat de verwoestingen van de eeuwen heeft doorstaan is over de bovenste trans gemeten 275 meter lang en is 47 meter hoog.  Van de aansluitende  delen op het land is niet veel overgebleven. In de loop der eeuwen zijn veel stenen gebruikt voor de bouw van woningen en boerderijen. Slechts op enkele kleine stukjes na is de voormalige, over het land liggende waterleiding geheel verdwenen.

De pont du Gard is het enige overgebleven, nog in takt zijnde deel van deze voormalige waterleiding en vormt een schitterend voorbeeld van het technisch vernuft van de Romeinse bouwmeesters uit de eerste jaren van onze jaartelling. 

Andere fraaie Romaans architectonische bruggen in Frankrijk.

Vooral in het Zuiden en in Centraal Frankrijk zijn nog fraaie voorbeelden van Romaanse architectuur te vinden. Niet alleen bruggen of bouwwerken maar ook vele Romaanse kerkjes staan al dan niet gerestaureerd opengesteld te wachten op de bezoekende toerist.  Vooral in Centraal Frankrijk zijn er ook enkele prachtige Laat-Romaanse bruggen te bezichtigen. 

 

                                De Romaanse brug van Menat over de rivier de Sioule  ( Pont de Menat )

 

Een prachtig voorbeeld van een  originele Laat-Romaanse brug is de fraaie ,,Pont de Menat,, die bij het plaatsje Menat in de Auvergne de rivier de Sioule overspant. De brug dateert uit het eind van de zesde eeuw en is nog steeds in een goede originele staat. Lange tijd  terug in de geschiedenis was deze brug de enige verbinding  tussen de plaatsen Ébreuil en St-Gervais d'Auvergne.  De brug is gebouwd door gebruikmaking van ruwe natuurstenen die in de omgeving werden uitgehouwen.  Deze brug heeft de status van ,,Nationaal Monument,,.

 

                                                                      Nerac, Pont Romain

Eveneens van oorsprong uit het einde van de zesde eeuw is de mooie Romaanse brug van het Zuid Franse stadje Nerac die het riviertje de Baïse overspant. Ondanks het feit dat deze brug ook van oorsprong Romaans is, zijn de restauraties hier in het verleden  vanuit een ander perspectief uitgevoerd.  Zo er in Menat nooit een werkelijke weg voor gemotoriseerd verkeer over de brug heeft gelopen, zo is dit in Nerac wel het geval geweest. Deze brug is dan ook in de afgelopen eeuwen voor zwaarder vervoer verstevigd en aangepast.  

Middeleeuwse bruggen.

 

                                                                                 Pont d'Avignon

 

Eveneens zeer oud, maar niet uit de Romeinse tijd is de beroemde ,,Pont d'Avignon,,  Deze oude twaalfde eeuwse oeververbinding van de Rhône bij Avignon verbond in de middeleeuwen de twee oevers van de Rhône via het in het midden van de rivier gelegen eilandje ,Île de la Barthelasse,, met elkaar. De oorspronkelijke middeleeuwse brug had een lengte van zo'n 900 meter en rustte op 22 bogen. Daarvan zijn er thans nog vier over.  De brug is meerdere malen door strijd en het geweld van het rivierwater verwoest en uiteindelijk in de 17e eeuw, na de laatste verwoesting door de Rhône  niet meer opgebouwd.  

 

                                                                        Pont Valentré bij Cahors

 

Heel mooi is de middeleeuwse ,,Pont Valentré bij Cahors in het zuiden van Frankrijk die de overspanning vormt sinds de 14e eeuw van de rivier de Lot.  De brug wordt ook wel de duivelsbrug genoemd naar een sage die na de bouw van deze brug ontstond.    De pont Valentré is een prachtig voorbeeld van de militaire architectuur van de middeleeuwen. De brug is niet alleen maar een oeververbinding maar diende tevens in de middeleeuwen als verdedigingswerk voor de stad Cahors.  De twee hoge torens hebben weergangen en ook op de brug zijn kantelen waarachter verdedigers van de brug zich konden verschuilen.  In de torens waren valhekken gemaakt om de doorgang te kunnen versperren.

De brug staat op gemetselde natuurstenen fundamenten en is zeer solide gebouwd.  De bouw begon volgens een ingemetselde plaquette in 1307 en men was  in 1378 gereed met de bouw, die veel vertraging door plaatselijke onlusten had opgelopen.  De brug is thans een officieel Frans nationaal monument. 

Opvallende bruggen, aquaducten en viaducten uit de 17e - 19e eeuw.

 

                                                                        Pont du Canal de Briarre

 

Het bovenstaande aquaduct over de rivier de Loire is tussen 1890 en 1896  gebouwd door Ir. Gustave Eifel. Het zorg voor een zo genaamde ,,over het water,, verbinding tussen het Canal Lateral de Loire en het Canal du Nivernais. Het is een voor die tijd technisch hoogstandje van Eifel en zijn ingenieurs. Het  aquaduct is 6 meter breed en het bevaarbare deel heeft een vaardiepte van 1.80 meter. Het is gebouwd voor de kleine Franse ,,spitsen,, een kleine smalle aak die in de negentiende eeuw een zeer populair transport vaartuig  was.  Het overvaren werd eerst met vlaggen en later met lampen geregeld. Er kon maar een aak per keer door het smalle vaar gedeelte heen.   Het aquaduct wordt nog steeds gebruikt, vooral door plezier vaartuigen.  

 

                                                                       Viaduct du Garabit             

 Frankrijk kent vele soorten bruggen met allen een eigen verhaal, zoals de Viaduct du Garabit, de  prachtige stalen creatie van Architect Ir. Gustave Eifel die de Truyère rivier overspant bij het dorpje Ruynes-en-Margeride in de Auvergne. ( departement Cantal )  Nadat Eifel zijn eigen ingenieursbureau had gevestigd kreeg hij met de bouw van dit viaduct zijn eerste grote kans om zijn naam voorgoed in Europa te vestigen met een ( voor die tijd ) megaproject.  De bedoeling was een spoorverbinding te realiseren over de Truyère rivier.  De volledig geklonken stalen brug is 565 meter lang en heeft een gewicht aan staal van 3587 ton. Eifel startte zijn bouwwerkzaamheden in 1878 en beëindigde het werk rond het eind van het  jaar 1885. 

 

                                                                            Viaduct du Grabit

De brugconstructie is een meesterlijk staaltje van moderne ingenieurs techniek. Bij volledige belasting met een vol beladen kolentrein  die passeert  met een snelheid van 25 kilometer per uur mocht  de doorbuiging van de ondersteunende boog niet meer dan 8 millimeter bedragen, hetgeen in de praktijk ook op de millimeter klopte.   De spoorbrug wordt heden ten dagen nog steeds gebruikt en vormt een onderdeel van de spoorweg verbinding van Clermont-Ferrand naar Nimes.

De brug van schilder Vincent van Gogh.

De brug over het kanaal van Arles naar Pont-du-Bouc in de Provence is wereld beroemd geworden door de schilderijen van Vincent van Gogh die deze mooie oude ophaalbrug enkele keren vanuit verschillende posities op het doek heeft vastgelegd.

 

 

                                           Le Pont de Réginelle - Pont de Langlois  ( Van Gogh 1888 )

 

De fraaie ophaalbrug bestaat nog steeds en wordt ook nog steeds gebruikt evenals de bij de brug gelegen kleine sluis.  Officieel heet de brug ,,Pont de Réginelle,, maar omwonenden noemden hem al snel ,,Pont de Langlois,, naar de naam van de toenmalige brugwachter die de brug en sluis jaren lang moest bedienen.    De brug dateert in zijn oudste vorm vanuit de 18e eeuw maar is een aantal malen gerenoveerd en aan modernere tijden aangepast.                            

 

 

                                                         Le Pont de Réginelle, anno 2011

 

De mooie brug over de Allier bij Moulins.

 

                                                                  Moulins, Pont Régemortes

 

Een andere opvallende brug is de prachtige ,,Pont Régemortes,, bij de stad Moulins in het departement Allier.  Deze opvallende sierlijke brug met dertien bogen overspant de rivier de Allier en verbind de twee voorsteden en de stad Moulins met elkaar.   De naam van de brug komt van de bouwer, de achttiende eeuwse architect Ir. Louis de Régemortes. De bouw van de brug startte in 1753 en de brug werd in 1763 voor het publiek open gesteld.  Dertien fraaie  bogen dragen deze geheel gemetselde stenen brug die aan de voor en achterkant is voorzien van stevige stroombrekers.  De brug is sinds 1946 een ,,Nationaal Monument,, 

 

                                                           Moulins met de Pont Régemortes    

De pont Régemortes staat symbool voor meerdere grote oever verbindingen uit de zeventiende en achttiende eeuw die de Franse rivieren overspannen en uiterlijk veel gelijkenis vertonen met deze fraaie brug over de Allier. 

Het Viaduct des Fades.

Een zeer opvallende, spectaculaire brug vormt de hoge op twee dragende funderingen staande ,,Viaduct Des Fades,, een enorm hoge spoorbrug die de rivier de Sioule overspant.  Tot en met heden is dit het hoogste spoorwegviaduct van Europa. Het viaduct heeft een lengte van 472 meter en rust op twee pijlers die 133 meter boven het dal van de Sioule uitsteken.  De bouw van dit fraaie viaduct begon in 1901 en kwam eind 1909 gereed na veel onderbrekingen en problemen met de dragende stenen pijlers.  Het viaduct is gebouwd op ontwerp van de architect Ir. Félix Virard in een lange vrij dragende staalconstructie, gedragen door twee stenen pijlers. 

 

                                               De bouw van het viaduct des Fades omstreeks 1903

 

Ir. Virard liet zich bij het ontwerp inspireren door zijn beroemde voorganger Ir. Gustave Eifel.  Het viaduct vormde een belangrijk onderdeel in de oude, thans niet meer gebruikte spoorlijn van St-Eloys-Les-Mines naar Clermont-Ferrand.  De spoorlijn is in het eind van de negentiende eeuw aangelegd om de steenkool welke in St-Eloy-Les-Mines werd gedolven, af te voeren naar de verwerkende industrieën in Clermont-Ferrand en in het zuiden van Frankrijk. 

 Het viaduct is een geweldig mooi staaltje van ingenieurs werk uit het begin van de twintigste eeuw.  Het fraaie viaduct is in 1985 tot wereld erfgoed verklaard.   De spoorlijn wordt heden ten dagen niet meer gebruikt. Veel vroegere machinisten klaagden indertijd over de bewegingen van het viaduct bij het passeren en verschillende machinisten hebben na langdurige ritten over dit viaduct en de ontstane spanningen tijdens de passage  gezondheid problemen gekregen.       

 

                          Viaduct De Fades anno 2011.  De trein reed over de ,,bovenste,, trans.

 

Blikvangers uit de twintigste eeuw.

 

 

                                                                        Pont de Normandie

Deze prachtige ,,Tuibrug,, overspant de rivier de Seine en maakte in 1995 een directe verbinding mogelijk van de stad  Le-Havre naar het mooie romantische plaatsje Honfleur aan de Normandische kust. De brug is een equivalent van de al eerder in 1959 gebouwde tuibrug ,,Pont de Tancarville,, die eveneens de Seine overspant en de plaatsen Tancarville en Marais-Vernier met elkaar verbind.   

De Pont de Normandie heeft een totale lengte van 2143 meter. De brug was in zijn soort ( tuibrug )  lange tijd de langste tuibrug  van Europa. Twee reusachtige piramidevormige pilaren houden de brug in zijn verband.  de pilaren hebben een gewicht van 26000 ton aan beton en staal.  De bouw van deze brug begon in 1988 en de brug was in 1995 gereed voor het verkeer.  Het is een tolbrug. Bij de tolstations zijn parkeerplaatsen om de auto te parkeren en eventueel te voet de brug middels het fraai aangelegde  voetpad, te verkennen en van het prachtige uitzicht te genieten.      

 

                                                                           Viaduct de Millau

 

Het Viaduct van Millau is waarschijnlijk wel het meest spraakmakende bouwwerk van Frankrijk geweest in het laatste deel van  de twintigste eeuw en in elk geval van het jaar 2004.  Het geweldige viaduct werd op 14 december 2004 door de toenmalige Franse president Chirac feestelijk geopend.  Millau was jarenlang een flessenhals in de oude noord-zuid route  door de bergen van Zuid-Frankrijk.  Met het Viaduct van Millau  was het mogelijk de Autoroute A75 zonder onderbreking ( op een klein stukje in uiterste het zuiden na ) aan te sluiten op de Autoroute A9  

Het Viaduct van Millau is 2640 meter lang en rust op zeven enorme pijlers waarvan de hoogste 343 meter omhoog steekt. De constructie van de Engelse architect Norman Foster is gebaseerd op een al eerder getekende ,,dubbele tuibrug constructie,,  van de Franse architect Michel Virloguex met wie hij later gesamelijk een ander prestigieus project aanving.   Het werk werd uitgevoerd door s.a.r.l. Eiffage, het in Frankrijk bekende bouw en constructie bedrijf dat in het verleden ook  de Eifeltoren in Parijs had gebouwd. 

 

                                                      De hoogste pijler is hoger dan de Eifeltoren.

 

Een absoluut technisch hoogstandje was het plaatsen van het stalen wegdek frame. Met hydraulische wiggen werd elk brugdeel voorzichtig op de plek geschoven. Het zal duidelijk zijn dat dit een zeer riskant en uiterst voorzichtig werk was. Door het zeer langzaam te verplaatsen kon uiteindelijk het wegdek, deel voor deel, op zijn plaats worden vastgezet.  Een bijkomstig probleem was de altijd aanwezige wind in dit deel van Frankrijk.  Daarom werd er per pijler eerst een constructie gemaakt  die de te plaatsen wegdek delen konden ondersteunen zodat de wind er geen vat op kon krijgen tijdens het plaatsen.  

Uiteindelijk lukte het de bouwers om deze riskante klus in 15 maanden te klaren.  De gehele operatie van dit grootse bouwwerk heeft zo'n vier jaar bedragen.  Het Viaduct de Millau is een tolbrug die 75 jaar lang zal worden onderhouden en geëxploiteerd door de Parijse onderneming s.a.r.l. Eiffage.  Het bouwwerk is gebouwd met de technische garantie dat het zonder problemen in elk geval 120 jaar moet mee gaan.

 

 

 

© alleen-16

december - 2011

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.