Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Het mysterie van pastoor Berenger Sauniere en het dorp Rennes-Le-Chateau blijft de gemoederen bezig houden. Een oplossing lijkt nog niet nabij..........

                 

                   De nalatenschap van een bijzonder mens                     

 

De meeste lezers van dit artikel zijn ongetwijfeld op de hoogte van de gebeurtenissen die zich in en rond Rennes-Le-Château, het kleine dromerige plaatsje in de Languedoc hebben afgespeeld.  De vreemde voorvallen die plaats vonden aan het einde van de negentiende eeuw en het begin van de twintigste eeuw.

De bestseller boeken ,,Het heilige bloed en de heilige graal,, alsmede de ,,Da Vinci Code,, ontlenen hun inhoud grotendeels aan het mysterie van dit kleine Franse dorp waar volgens de overleving de toenmalige pastoor Bérenger Saunière een geheim zou hebben bezeten dat evenveel macht kon uitoefenen als een grote geldelijke schat.  Het werkelijke geheim is door de plotselinge dood van de geestelijke nooit onthult en was jarenlang een bron voor menig schrijver zodat de meest waanzinnige en spannende verhalen de wereld in kwamen.    

Het boek ,, Het heilige bloed en de heilige graal,, geeft waarschijnlijk het beste weer wat er in die dagen leefde ook al hebben de schrijvers zich deels laten leiden door onjuiste en vooral, bewust vervalste informatie stromen afkomstig van een gestoorde leugenaar Pierre Plantard die zich later, in de tachtiger jaren voor de rechter moest verantwoorden en toen al snel bekende zijn informaties, gedaan aan de schrijvers van ,,Het heilige bloed en de heilige graal,, te hebben verzonnen.     

  Deze Pierre Plantard deed zich voor uit de bloedlijn van Jezus Christus af te stammen.  Zijn verzinsels waren  vaak goed onderbouwd en zeer geloofwaardig geformuleerd met een overdaad aan niet bewijsbare informaties uit de vroeg middeleeuwse tijd, zodat de schrijvers van het boek dachten een gat in de geschiedenis te hebben opgevuld.

 

                                                              Asmodeus bij de entree van de  kerk 

 

Nog vele niet beantwoorde vragen.

Toch blijven er vele vragen na het proces tegen deze Pierre Plantard onbeantwoord en ondanks veel onderzoek door particuliere en  overheidsinstellingen in Frankrijk, zit de zaak thans op slot. Veel van de vragen richten zich op de persoon Bérenger Saunière, de dorpspastoor die zo'n grote rol speelt in het mysterie van Rennes-Le Château. 

De pastoor vond tijdens een bescheiden restauratie van de plaatselijke kerk in een holle pilaar die uit de Visigotische tijd stamde vier perkamenten rollen  in houten kokers. Het verhaal wil dat deze perkamenten stambomen bevatten uit de middeleeuwen en uit de zestiende eeuw. Uiteindelijk heeft Saunière twee van deze rollen ter hand gesteld van een paar monniken van het seminarie van Saint Sulpice in Parijs, waarna de twee rollen zijn verdwenen richting het Vaticaan. 

Saunière keerde na verloop van tijd terug naar Rennes-le-Château en begon met hernieuwde voortvarendheid aan de verdere restauratie van de kerk in gezelschap van enkele arbeiders. Tijdens deze restauratiewerkzaamheden werd een nogal aparte versierde plavuis gevonden die zich onder de bestaande vloer  bevond, en die na oplichten een ruimte bleek te hebben afgesloten waarin skeletten van menselijke oorsprong bleken te liggen. 

De plavuis is bewaard gebleven en is gedateerd op de zesde eeuw na Christus. Ook werd er een pot met gouden munten en sieraden gevonden die van Visigotische afkomst bleken te zijn.  In het diepste geheim, vooral s'nachts,  is Saunière zelf verder gegaan met het openen van de kerkvloer en het onderzoeken van de ruimtes onder de kerk die op fundamenten uit de vijfde en zesde eeuw bleek te staan.   Op het kerkhof heeft hij s'nachts  verschillende graven bloot gelegd. Dit vreemde gedrag van de priester is nooit verklaard.  

 

                                                      De door Saunière gebouwde ,,Tour Magdala,,

 

Het bizarre gedrag van de pastoor.

 Het gedrag van de pastoor werd steeds vreemder. Hij begon in de tijd van de restauratie op grote schaal te corresponderen met personen waarvan nooit is vast komen te staan dat hij deze eerder had ontmoet, of dat hij ze kende. Hij gaf grote geldbedragen uit van een vermogen dat hij toen plotseling bleek te bezitten, aan postzegel verzamelingen. Ook opende hij  verschillende bankrekeningen op diverse banken en stortte bedragen op de rekeningen die hij nooit had kunnen sparen van zijn zeer bescheiden  pastoor inkomen.  Toen hij in 1917 overleed had hij een bedrag van zo'n zeven miljoen euro uitgegeven aan allerlei uitgaven, en bestedingen ten gunste van zijn parochie en van de kerk in Rennes-Le-Château. 

Saunière bouwde ook de opvallende,  extravagante Tour Magdala waar hij zijn bibliotheek in vestigde en hij bouwde een weelderig groot landhuis voor hem en z' n huishoudster Marie Dernarnaud.  Opvallend is de werkelijk bizarre wijze waarmee hij de kerk decoreerde.  De boven de ingang aangebrachte latijnse inscriptie luidt;  ,,Terribilis est locus este,,  wat wil zeggen in het Nederlands; ,,Deze plaats is verschrikkelijk,,.  Het ,,waarom,, van deze tekst boven de ingang van de kerk is nooit verklaard. 

Binnen in de kerk werd een afzichtelijk standbeeld van de duivel Asmodeus, de bewaarder van geheimen en verborgen schatten  geplaatst, welke  volgens een oude Joodse legende tevens de bouwer van de tempel van Salomo is.  Hij had plotseling genoeg geld om grote collecties porselein, antieke beelden, zilver, schilderijen en zeer kostbare wandkleden en tapijten ter opluistering van zijn grote landhuis aan te schaffen.    Er kwamen belangrijke mensen op bezoek zoals de toenmalige minister van Cultuur en veel personen die zich bezig hielden met esoterische zaken.  

 

                                                                          Berengèr Saunière

 

De reactie van de Rooms Katholieke kerk.

Natuurlijk druppelde het nieuws over zijn persoon en zijn plotselinge verrijking ook door aan de kerkelijke autoriteiten die zich in het begin niet met de zaak bemoeiden en de pastoor met rust lieten. Het probleem voor  Saunière kwam pas toen zijn voormalige superieur de bisschop van Carcassone stierf en deze door een actieve nieuwe bisschop werd opgevolgd. Saunière werd door deze bisschop ter verantwoording geroepen  maar  Saunière weigerde aan zijn meerdere uit te leggen wat zijn inkomensbron was. Voor deze ongehoorde brutaliteit jegens zijn meerdere en de kerk  wilde de bisschop van Carcassone hem naar een andere parochie overplaatsen maar Saunière weigerde deze overplaatsing  resoluut en bleef op zijn post. 

Omdat zijn meerdere geen vat op hem kreeg en de verhouding met de bisschop van Carcassone slecht was geworden, vooral door de hautaine houding van de pastoor,  werd hij uiteindelijk door de bisschop van Carcassone van simonie ( het ongeoorloofd verkopen van missen )   beschuldigd.  De plaatselijk rechtbank schorste hem. Opvallend was echter de reactie van het Vaticaan toen Saunière daar zijn beklag had ingediend. De verantwoordelijke geestelijken van het Vaticaan stelden hem direct weer aan in zijn parochie en vernietigden het oordeel van de rechtbank en van zijn meerdere, de bisschop van Carcassone.

De dood van de pastoor.

Op 22 januari 1917 stierf Saunière aan de gevolgen van een beroerte. Het verhaal wil,  dat toen een priester uit het nabij gelegen dorp hem de laatste biecht af nam, de priester al na enkele minuten hevig geschrokken, lijkbleek,  uit de kamer terug keerde.  Saunière stierf zonder de absolutie te hebben ontvangen.     Na het openen van zijn testament bleek hij al zijn bezittingen tot op de laatste ( franc ) na te hebben gelaten aan zijn huishoudster en vertrouwelinge  Marie Denarnaud.  

Zij woonde na de dood van haar pastoor  tot  aan 1946 in een aanzienlijke welstand, zeer comfortabel en zeer voornaam in de mooie Villa Bethania die haar pastoor een paar jaar voor zijn dood had laten bouwen.  Haar persoonlijke ellende begon pas na de tweede wereldoorlog  toen de Franse regering in 1946 een nieuw muntstelsel invoerde met als doel de vele Franse collaborateurs en zwarthandelaars uit de laatste oorlog te kunnen oppakken.  De Franse mensen moesten al hun bezit vanaf dat moment kunnen verklaren met duidelijke bewijzen van herkomst alvorens dit bezit in de nieuwe munt kon worden omgezet. 

Marie Dernanaud gaf haar bezit niet aan en koos er voor om de rest van haar leven  in vrijwillige armoede  verder te leven. Verschillende dorpsbewoners deelden later aan de door de Franse overheid  aangestelde onderzoekers van dit mysterie mede,  dat ze hadden gezien dat zij later in haar tuin van Villa Bethania,  grote stapels oude francs biljetten verbrandde.

 

                                              Pastoor Berengèr Saunière voor de ingang van de kerk

 

Het grote geheim van de pastoor.

In de jaren na 1946 leidde Marie Denarnaud een zeer karig bestaan waarbij ze haar inkomen vooral verkreeg uit de verkoop van haar Villa Bethania aan een zekere Noël Corbu, een plaatselijke kroegbaas. Bij de overdracht van de woning vertelde ze Corbu dat ze hem voor haar dood ingewijde zou maken in een zeer oud geheim  dat hem niet alleen rijk zou kunnen maken maar hem ook een grote macht zou geven.  Het zou er echter niet van komen om het geheim, dat Marie kennelijk net als haar overleden pastoor kende, aan Corbu over te dragen. Op 29 januari 1953 stierf Marie Denarnaud aan de gevolgen van een hersenbloeding. 

Ze was niet meer in staat om Noël Corbu in te wijden in het door haar in haar graf mee genomen geheim.  Corbu is later wel, door veel onderzoekers,  mede verantwoordelijk gehouden voor het verspreiden van  veel verzonnen verhalen over de zogenaamde schat van Rennes-le-Château welke verhalen voor verschillende Franse schrijvers in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw aanleiding waren er artikelen of boeken over te schrijven,  die weer tot resultaat hadden dat het vergeten dorpje in de Languedoc volop in de belangstelling van het grote publiek kwam te staan.

Rennes-le-Château kan zich thans  verheugen op een jaarlijkse stroom van toeristen en is als gevolg van deze belangstelling  erg gecommercialiseerd geworden. 

 

                                                                                 Villa Bethania

 

Overgebleven vragen.

Intensief onderzoek van de Engelse journalisten Picknett en Prince bracht enig licht in de duistere geschiedenis van Berengèr Saunière en Rennes-Le-Château maar een aantal brandende vragen bleven ook na hun onderzoek onbeantwoord.  Wel constateerde men dat de getrokken hypothese in het boek ,,Het heilige bloed en de heilige graal,, naar hun mening niet kan worden bevestigd, ook al houden de schrijvers van dit boek tot op de dag van vandaag vol dat hun hypothese juist is. 

Na het uitfilteren van de feiten uit dit boek en het weglaten van de overgenomen onjuiste informaties van de kant van de fantast en bedrieger Pierre  Plantard, blijven er toch een aantal zeer indringende, uiterst vreemde feiten over die door de geschiedenis zijn bevestigd, evenals de onderstaande vragen op gebeurtenissen waarvan het gebeurde eveneens wetenschappelijk is bewezen. 

1.  Hoe kwam Saunière plotseling aan de enorme hoeveelheid geld dat hij kon uitgeven.

2. Waarom herstelde  het Vaticaan hem weer in zijn ambt nadat hij door zijn meerdere uit het ambt   was gezet op duidelijke gronden.

3. Wat is toch de reden dat het Vaticaan hun archief niet wil openstellen om de twee in hun bezit zijnde perkamenten op authenticiteit door wetenschappers te laten onderzoeken.

4. Het Vaticaan wist dat hij missen verkocht voor geld maar heeft nooit bij hem aangedrongen de enorme bedragen te verklaren die hij in zijn latere leven kon uitgeven en die bewijsbaar niet van het verkopen van aflaten afkomstig waren. ( zijn boekhouding is later terug gevonden en goed gecontroleerd door de Franse overheid )

5. Hoe is het mogelijk dat in tijden van een aan de gang zijnde (1e ) wereldoorlog een lid van de tegenstanders,  te weten de Oostenrijkse Aartshertog Johan Von Habsburg neef van de Oostenrijkse Keizer, pastoor Saunière kon bezoeken en ook nog eens een rekening met hem kon openen op een Franse bank waarop door de Aartshertog een groot bedrag werd gestort voor Saunière.

6. Indien de perkamenten die thans in bezit zijn van het Vaticaan inderdaad stambomen betreffen, dan blijft natuurlijk de vraag over,  van wie deze stambomen zijn en waarom de wereld hiervan geen kennis mag nemen. Het insinueert iets dat het Vaticaan wellicht kan bevestigen en dat schadelijk kan zijn voor het Rooms Katholieke imago en vooral voor de positie van de Rooms Katholieke kerk als zodanig.

Het onderzoek van de Engelse journalisten Picknett en Prince heeft uitgewezen dat het schrijvers trio dat het boek ,,Het heilige bloed en de heilige graal,, schreef, veel duistere punten uit de geschiedenis heeft bloot gelegd ondanks de valse stambomen, geschriften en verhalen die aan de schrijvers door eerder genoemde Pierre Plantard en zijn kompaan, de hoog edele markies Philippe de Chérisey, in het geniep waren toe gespeeld.

Conclusies.

Wel is vast komen te staan dat  er een Prieuré de Sion heeft bestaan. Maar het is zeer onwaarschijnlijk dat deze organisatie  banden zou kunnen hebben gehad met de oprichters van de orde der tempeliers zoals in het boek ,, Het heilige bloed en de heilige graal,,  wordt gesuggereerd om reden van het feit dat deze orde pas in 1956 is opgericht in Annemasse in Zwitserland.  Ook blijft het duister of de moord op de Katharen in de middeleeuwen misschien toch bij het Vaticaan was ingegeven vanwege een, voor de Rooms Katholieke kerk belastend geheim dat de Katharen bezaten en dat koste wat kost moest worden gevonden en  worden vernietigd ter bescherming van de ,,Rooms Katholieke Leer,, en de Rooms Katholieke kerktraditie en waarden. 

Zoals gezegd, blijven er vele onbeantwoorde vragen over dit mysterie op te lossen. Vragen  waarover de lezers en de wetenschappers zich in de toekomst  verder kunnen buigen.    

                             

 Bronnen;          Naam document:                                             Naam schrijver: 

                           Het heilige bloed en de heilige graal.          Richard Leigh, Michael Baigent  en  

                                                                                                        Henry   Lincoln   

                                                                                                        ( ISBN nr: 90.4390. 624.7 )                                 

                            Da Vinci code                                                   Dennis Brown

                            Le Trésor Maudit                                              Gérard de Sède

                            Le Trésor du triangle d'or                               Chaumeil J.L.      

 

Ook van deze schrijver;  www.xead.nl/de-katharen-en-de-massamoord-in-de-naam-van-god.

                                            www.xead.nl/het-mysterie-van-de-ridders-van-de-tempel.

 

© Alleen 16

2011

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.