Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Twijfel. Ja, het laat ons alles nog eens her-evalueren voor we een grote sprong in het duister maken maar toch is het een klein, lastig, rot beestje......en ik heb er een kudde van.

Ooooooh!!!......aaaaaaaaaghhh!!!

Vanmorgen kreeg ik een magazine in de bus. Niet zomaar een banaal schrijfsel maar een maandblad waar ik in gepubliceerd word. Mijn eerste publicatie. Apetrots komt zelfs niet in de buurt van mijn gevoel. Toch voor even.
Een tijdje geleden was er via creatief Schrijven.be een wedstrijd voor een kortverhaal fantasy. Aangezien ik fantasy eet, drink en….euhh dat ook, stuurde ik een kortverhaal in. Het won.
Nu al een dikke maand loop ik her en der te verkondigen dat ik gepubliceerd ga worden in een echt magazine, misschien wel het begin van iets groter. Ik liep op regenbogen.
Ik open het maandblad en zie mijn artikel. Oooooooooh! Ik zie dat de persoon die mijn review schreef een oude bekende is .  Aaaaaaagh! In mijn gedachten hoor ik de regenboog instorten op een weeshuis. Of mijn inzending nu anders beoordeelt was, bewust of niet, het maakt niet meer uit. Ik zal nooit meer zeker kunnen zijn van mijn kunnen. Toch niet op dit specifiek geval.
Weer komt de volgende vraag boven. Een vraag die menig onder jullie, mijn creatieve collega’s, ook stellen.

Ben ik wel goed genoeg?

Ik vind mezelf vaak een prutser. Ik ben goed in heel veel dingen (heeft me jaren gekost om dat ook maar uit te durven spreken laat staan op papier te zetten) maar ik blink niet uit in iets.
Mijn loopbaan bestaat nu al 17 jaar uit het uitproberen van functies. Administratie, beveiliging, verkoop etc. Als ik iets gevonden heb waar ik goed in ben valt het me op dat ik het niet wil doen, zeker niet voor de

 rest van mijn leven. Je zou er somber van worden.
Een tijdje geleden noemde iemand me voor het eerst “schrijver”. Ik was geen werkloze nietsnut die aan de vooravond van zijn midlife crisis nog altijd niet wist wat hij wil worden, wil doen met zijn leven…nee. Ik was een schrijver.
Ik denk niet dat die persoon echt weet hoe veel die paar woorden voor mij betekenen, en zullen betekenen de rest van mijn leven. Ik weet wat ik ben en wat ik wil doen. Nu er nog mee weg geraken.  Het is niet realistisch om je droom na te jagen en gewoon jezelf in een kamer te zetten en beginnen pennen aan je volgende (eerste) grote boek.  Binnen een maand heb je deurwaarders aan je deur.  Er is de verantwoordelijkheid van je leven.  Je kinderen, je huur, je vertier.  De plannen worden even naar de achterban geduwd dan.  Geduld is een schone zaak, maar het kan je ook flink in je achterste bijten.

 

De zuiplap die zijn sleutelgat zoekt.

Wat nu?
Ik heb een website gemaakt, ben beginnen social netwerken tot ik er een punthoofd van kreeg, ben 

vriendjes beginnen worden met uitgeverijen en ander schrijvers. De resultaten zijn fijn voor een hobbyist maar om er een beroep van te maken? Reserveer maar al een plaatsje onder de brug, ik kom zo. Ik weet het, ik ben impulsief. Ik ben een on-geleide raket die losbrand en hoopt de maan te vinden in het onmetelijke heelal. Hoop over realisme.

Enthousiasme en de al eerder vernoemde impulsiviteit doet me ook soms de das om. Ik heb een fijn idee, werk het even uit en……verlies dan mijn interesse voor een ander fijn idee. Ad infinitum, ad nauseum. Meer dan een kortverhaal komt er zo niet uit natuurlijk.Er is een nieuwe hoop echter. Soms kom ik gelijkgezinde zielen tegen…zoals jullie.
Ik heb al zo veel geleerd uit jullie artikelen, en zal zeker nog een hele hoop bijleren als ik hier blijf schrijven.

Aan allen een enorm grote Dank je! Blijf schrijven en in de woorden van wijlen steve Jobs.
Stay hungry, stay foolish..

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.